Επιβίωση σε κόκκινο φόντο: Πώς η φτώχεια έγινε το πιο «κανονικό» πράγμα δίπλα μας
Η φτώχεια… χτύπησε κόκκινο
Όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο εμφανή γίνονται τα σημάδια της φτώχειας, που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία… Μέχρι τώρα βλέπαμε κατά καιρούς κάποιους συμπολίτες μας στο σούπερ μάρκετ να βάζουν δύο ραδίκια και πέντε πορτοκάλια στο καλάθι, οι οποίοι, όταν έφταναν στο ταμείο, άφηναν τα μισά γιατί δεν είχαν να τα πληρώσουν
Τις περισσότερες φορές, είτε ο ταμίας τους τα χάριζε είτε ο επόμενος πελάτης τα πλήρωνε για λογαριασμό τους. Ήταν μια ένδειξη ακραίας ανθρωπιάς από εργαζομένους, από απλούς ανθρώπους, που έδειχναν με τον τρόπο αυτό την ευαισθησία τους και τον αλτρουισμό τους. Φτωχοί άνθρωποι, που με το ζόρι τα φέρνουν βόλτα, συμπαρίστανται σε άλλους που η ανέχεια τους έφερε σε πιο χαμηλό σκαλοπάτι…
Αυτές οι σκηνές, που κάποτε ήταν σπάνιες, τώρα είναι καθημερινό φαινόμενο στα σούπερ μάρκετ. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι εμφανίζονται πλέον και αλλού, όχι μόνο στα σούπερ μάρκετ. Τώρα, με την επιδημία της γρίπης, βλέπουμε γέρους ανθρώπους να πλησιάζουν στο γκισέ του φαρμακείου και να παρακαλάνε τον υπάλληλο ή τον φαρμακοποιό να τους δώσει μια καρτέλα αντιπυρετικά ή αναλγητικά χάπια, για να τους ανακουφίσει, επειδή δεν έχουν χρήματα για να τα πληρώσουν.
Αυτές οι εικόνες, που τις βλέπουμε πια όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό, αποκαλύπτουν την τραγική θέση στην οποία έχει περιέλθει η κοινωνία μας, με τις αλόγιστες αυξήσεις σε όλα τα είδη και κυρίως στα είδη διατροφής, με το ρεύμα στα ύψη, τα ενοίκια στον ουρανό, τα φάρμακα στο ταβάνι.
Και ενώ ο κόσμος δυσκολεύεται και ζητιανεύει για να επιβιώσει, οι τράπεζες πολλαπλασιάζουν τα υπερκέρδη τους, τα κόμματα συναγωνίζονται για το ποιο θα πάρει το μεγαλύτερο δάνειο και τα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο. Όλοι έχουν βρει έναν τρόπο για να βγάλουν λεφτά, αλλά κανένας από εκείνους που υποτίθεται ότι έχουν αυτόν τον ρόλο δεν προσπάθησε να βρει έναν τρόπο για να εξοικονομήσει κάποια χρήματα ο κοσμάκης. Και τον αφήνουν να τρέχει στα σούπερ μάρκετ και στα φαρμακεία για να ζητιανεύει δύο μανταρίνια και τέσσερα αντιπυρετικά…
Αυτό θα πει κοινωνικό κράτος. Στην ελληνική του βερσιόν, βέβαια…
