Ιστορίες τρέλας από την Εθνική Τράπεζα: Πού είναι η «νέα τράπεζα» του κ. Μυλωνά;
Εθνική Τράπεζα εξυπηρέτηση: Η πρόσφατη περιπέτεια που δημοσιοποίησε ο δημοσιογράφος Σταμάτης Ζαχαρός δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό κακής εξυπηρέτησης, αλλά το απόλυτο μανιφέστο της γραφειοκρατικής παράνοιας που επικρατεί στην Εθνική Τράπεζα.
Τα σημαντικότερα συμπεράσματα από την «Οδύσσεια» του δημοσιογράφου είναι αποκαλυπτικά:
Πλήρης έλλειψη οργάνωσης: Κάρτες που χάνονται χωρίς tracking και υπάλληλοι που αδυνατούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, αναγκάζοντας τον πελάτη να εκτελεί χρέη… τηλεφωνητή.
Ψηφιακός αναχρονισμός: Μια υποτιθέμενη online διαδικασία που απαιτεί φυσική παρουσία, ραντεβού μετά από εβδομάδες και αρχαϊκές μεθόδους με χειρόγραφους πίνακες για την έκδοση ενός PIN.
Το χάσμα με το μέλλον: Την ώρα που η Revolut εκδίδει κάρτα σε ενάμιση λεπτό, η Εθνική εγκλωβίζει τους πελάτες της σε δαιδαλώδεις διαδικασίες του προηγούμενου αιώνα.
Εδώ όμως γεννάται το μεγάλο ερώτημα: Πότε θα αναλάβει τις ευθύνες του ο Παύλος Μυλωνάς; Από το 2021, ο κ. Μυλωνάς προαναγγέλλει τη δημιουργία μιας «νέας τράπεζας», εστιάζοντας σε εθελούσιες εξόδους και ψηφιακούς μετασχηματισμούς στα χαρτιά.
Όμως, η πραγματικότητα τον διαψεύδει οικτρά. Ενώ η διοίκηση «χτίζει» το μέλλον στις παρουσιάσεις, η καθημερινή τρέλα στα καταστήματα παραμένει η ίδια. Ο κ. Ζαχαρός είχε την ευγλωττία και την υπομονή να καταγράψει αυτόν τον παραλογισμό. Τι γίνεται, όμως, με τους χιλιάδες ανώνυμους πελάτες που δεν έχουν φωνή; Η απάντηση είναι απλή: Η απογοήτευση οδηγεί σε φυγή σωρηδόν προς τον ανταγωνισμό.
Όσο η Εθνική ασχολείται με τα πάντα εκτός από την ουσιαστική τραπεζική και τον σεβασμό στον πελάτη, το μέλλον της διαγράφεται δυσοίωνο. Μια τράπεζα που αδυνατεί να εκδώσει μία κάρτα χωρίς να ταλαιπωρήσει τον πελάτη επί μία εβδομάδα είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οδεύει προς την απαξίωση.
