Ανακοίνωση του Τομέα Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής της ΕΛ.Α.Σ. για τις καθυστερήσεις στο Μεταφορικό Ισοδύναμο
Σε χθεσινή συνέντευξή του ο υφυπουργός Ναυτιλίας ανακοίνωσε ότι οι νησιωτικές επιχειρήσεις θα πληρωθούν το Μεταφορικό Ισοδύναμο του 2023 μετά την αλλαγή του χρόνου. Τότε θα ανοίξει και η διαδικασία για το 2024, και «πιθανόν» για το 2025. Με απλά λόγια, μια επιχείρηση στη Νάξο, στη Λήμνο ή στην Κάρπαθο που πλήρωσε ναύλους για να φέρει πρώτες ύλες και να στείλει τα προϊόντα της το 2023, θα δει τα χρήματά της, στην καλύτερη περίπτωση, μέσα στο 2027.
Το Μεταφορικό Ισοδύναμο θεσπίστηκε το 2018 με έναν απλό σκοπό, να μην πληρώνει ο νησιώτης την απόσταση. Να μπορεί ο κάτοικος, ο αγρότης, ο μικρός παραγωγός και ο επιχειρηματίας να σταθεί στα πόδια του χωρίς το «χαράτσι» της θάλασσας. Μια ενίσχυση που φτάνει δυόμισι με τρία χρόνια αργότερα δεν στηρίζει κανέναν. Γίνεται ένα άτοκο δάνειο των νησιωτών προς το κράτος.
Όταν μιλάμε για Δικαίωμα Παραμονής (right2stay) οφείλουμε πρώτα να αξιοποιούμε στο έπακρο τα εργαλεία που έχουν ήδη θεσπιστεί γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Το Μεταφορικό Ισοδύναμο είναι το πρώτο από αυτά.
Πίσω από τα χρονοδιαγράμματα της κυβέρνησης, εμείς βλέπουμε τρία πράγματα:
Πρώτον, δεν υπάρχει σχέδιο. Κανείς δεν ξέρει πότε θα πληρωθεί και για ποια χρονιά. Πώς να προγραμματίσει μια οικογένεια τις μετακινήσεις της; Πώς να υπολογίσει μια επιχείρηση το κόστος της, να προσλάβει, να επενδύσει, όταν το κράτος δεν μπορεί να της πει ούτε πότε θα πάρει όσα δικαιούται;
Δεύτερον, φαίνονται οι πραγματικές προτεραιότητες της κυβέρνησης. Όταν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες ζητούν στήριξη, τα εκατομμύρια βρίσκονται και μάλιστα χωρίς εξασφάλιση δεσμεύσεων. Όταν ο νησιώτης περιμένει τα δικά του, περιμένει χρόνια. Αυτό δεν είναι διοικητική αστοχία. Είναι πολιτική επιλογή που αντιμετωπίζει τους νησιώτες ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Τρίτον, πού είναι το περίφημο ψηφιακό κράτος; Η κυβέρνηση μας λέει χρόνια τώρα πόσο ψηφιακό έχει γίνει το Δημόσιο. Τα στοιχεία των ναύλων, των παραστατικών και των δικαιούχων υπάρχουν ήδη στα συστήματα της ΑΑΔΕ και των εταιρειών. Γιατί λοιπόν οι πληρωμές δεν γίνονται αυτόματα; Είναι θέμα διαδικασιών; Είναι θέμα πόρων, δηλαδή προτεραιοτήτων; Αξιοποιήθηκαν σωστά και επαρκώς τα ψηφιακά εργαλεία; Ή απλώς ψηφιοποιήσαμε τη γραφειοκρατία, χωρίς να αλλάξουμε την ουσία της;
Για την ΕΛ.Α.Σ., η στήριξη της νησιωτικής επιχειρηματικότητας δεν είναι επίδομα. Είναι βασικό εργαλείο για να μένουν ζωντανά τα νησιά δώδεκα μήνες τον χρόνο. Είναι προϋπόθεση για το Δικαίωμα Παραμονής, το δικαίωμα κάθε νησιώτη να ζει, να δουλεύει και να μεγαλώνει τα παιδιά του στον τόπο του.
Τα νησιά χρειάζονται ένα κράτος που τα υπολογίζει. Αυτό το κράτος θα το χτίσουμε.