Απορίας άξιον
Η επιλογή να στέλνουμε σε θέσεις επικεφαλής αρχών σε βαθιά ισλαμικές χώρες γυναίκες πρέσβεις είναι πραγματικά απορίας άξια. Δεν αντιλαμβάνεται το ΥΠΕΞ ότι, ακόμη και σε χώρες που δείχνουν πια σημάδια στροφής προς τη Δύση, οι ανδροκρατούμενες ηγεσίες τις αντιμετωπίζουν υποτιμητικά και διαφορετικά από ό,τι έναν άνδρα διπλωμάτη;
Και πάντως δεν αποκτούν τέτοιες σχέσεις μαζί τους, όπως θα είχαν με άνδρα διπλωμάτη. Δεν είναι ρατσιστικό το σχόλιο –και μάλιστα στη Διπλωματική Υπηρεσία υπάρχουν εξαιρετικές γυναίκες διπλωμάτες–, αλλά αποτυπώνουμε απλώς μια πραγματικότητα.
Αυτό μας έλειπε
Έχουν αρχίσει τα… τζαρτζαρίσματα στο Νεοκλασικό, απ’ ό,τι μαθαίνουμε, καθώς υπάρχει διαφορετική προσέγγιση σε σημαντικά θέματα –κυρίως υπηρεσιακά, αλλά και πολιτικής– στην κορυφή της ηγεσίας.
Ας ελπίσουμε ότι αυτές οι κόντρες θα σταματήσουν, γιατί το τελευταίο που χρειάζεται η ελληνική εξωτερική πολιτική σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο είναι τέτοιου είδους διχασμοί.
Διαβάστε τα άρθρα της στήλης “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εξωφρενικών” ΕΔΩ
