Όλο και δραστηριοποιούνται, κυρίως στην Τουρκία, παράγοντες που θέλουν να προωθήσουν μειονοτικό ζήτημα στα Δωδεκάνησα. Η ύπαρξη μικρού αριθμού ελλήνων πολιτών, μουσουλμάνων, τουρκικής καταγωγής, δεν συνιστά φυσικά μειονότητα.
Όποιος θέλει να διδαχθεί την τουρκική γλώσσα μπορεί να απευθυνθεί σε φροντιστήριο ξένων γλωσσών και είναι προφανές ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί αίτημα για μειονοτικό σχολείο.
Από την άλλη, είναι υποχρέωση του κράτους να φροντίζει την πολιτιστική κληρονομιά κάθε τόπου και στο πλαίσιο αυτό και τα οθωμανικά μνημεία στα νησιά. Αλλά να ακούμε για μειονοτικό ζήτημα είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας. Πάντως, ο κίνδυνος του «πες, πες, κάτι θα μείνει» είναι υπαρκτός.
Έντυπη έκδοση ΤΟ ΠΑΡΟΝ
