Συνέντευξη από το Παρίσι παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στο Mega News, ασκώντας δριμεία κριτική στις ευρωπαϊκές ηγεσίες για την οικονομική και κοινωνική κρίση, ενώ σχολίασε τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και τις επιθέσεις της κυβέρνησης.
Μιλώντας από τη γαλλική πρωτεύουσα, ο Αλέξης Τσίπρας στάθηκε στις μεγάλες κοινωνικές διεργασίες και διαδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στη Γαλλία, τονίζοντας ότι αποτελούν καθρέφτη της ευρύτερης κρίσης που βιώνει η Ευρώπη εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών.
Η κρίση στην Ευρώπη και ο πόλεμος στην Ουκρανία
Ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι εδώ και πέντε χρόνια η Ευρώπη «υπνοβατεί προς τον γκρεμό» και δεν παίρνει καμία διπλωματική πρωτοβουλία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, επισημαίνοντας πως η αποστολή όπλων και η μετατροπή της ευρωπαϊκής οικονομίας σε πολεμική δεν αποτελούν λύση. Παράλληλα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για την άνοδο της ακροδεξιάς σε κομβικές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία, αντι αντιπαραθέτοντας την ανάγκη ενίσχυσης των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων.
Σύγκριση Ελλάδας – Γαλλίας και ακρίβεια
Αναφερόμενος στην κατάσταση στην Ελλάδα, σημείωσε ότι οι πολίτες βιώνουν μια εξαιρετικά σκληρή καθημερινότητα, με πληθωρισμό και κόστος ζωής που ξεπερνούν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. «Έχουμε μισθούς Βουλγαρίας, αλλά τιμές Γαλλίας», τόνισε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι τράπεζες και τα καρτέλ συνεχίζουν να λειτουργούν εις βάρος των πολιτών, ενώ τα περιθώρια αγοραστικής δύναμης συρρικνώνονται δραματικά.
Απάντηση για τους Ποινικούς Κώδικες και τη διαφθορά
Κληθείς να σχολιάσει τις πολιτικές αντεγκλήσεις γύρω από την αναμόρφωση των ποινικών κωδίκων το 2019, ο κ. Τσίπρας έκανε λόγο για τακτική λάσπης και συκοφαντίας από την πλευρά της κυβέρνησης κάθε φορά που το πολιτικό σκηνικό πιέζεται από τα οικονομικά αδιέξοδα. Υπενθύμισε ότι η συνολική μεταρρύθμιση προήλθε από πολυετείς εργασίες νομοπαρασκευαστικών επιτροπών με τη συμμετοχή κορυφαίων νομικών, κατηγορώντας τη Νέα Δημοκρατία ότι επιχειρεί να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη.
Τέλος, αναφέρθηκε στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και στην πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη τήρησης του διεθνούς δικαίου, ενώ έκλεισε με αναφορές στη νέα πορεία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης και τις οργανωτικές προσπάθειες που βρίσκονται σε εξέλιξη μέσα στην κοινωνία.
Αλέξης Τσίπρας από Παρίσι: «Αδιέξοδο στην Ευρώπη από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές – Σκληρή η κατάσταση στην Ελλάδα»
Η συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στο Mega News και στους δημοσιογράφους Ανδρέα Παπαδόπουλο και Μαρία Αστερίου στο πλαίσιο της επίσκεψης που πραγματοποιεί στο Παρίσι:
Αλέξης Τσίπρας: Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση, κι έχει ένα ενδιαφέρον να σας μιλήσω από εδώ, από το Παρίσι, που αυτές τις μέρες είναι το επίκεντρο των κοινωνικών διεργασιών. Όλα τα μάτια της Ευρώπης είναι εδώ, στο Παρίσι. Διότι η Γαλλία είναι μια χώρα όχι μόνο σε κρίση οικονομική, αλλά και σε κρίση κοινωνική, που πιστεύω αντικατοπτρίζει την κοινωνική κρίση που περνάει όλη η Ευρώπη. λόγω συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Γι αυτό το λόγο επιλέξατε να επισκεφθείτε τώρα το Παρίσι, να πάρετε μέρος σε διαδηλώσεις. Και αυτό σημαίνει ότι θα σας δούμε και σε διαδηλώσεις και στην Αθήνα; Για παράδειγμα, είναι το Πολυτεχνείο σε λίγες ημέρες.
Αλέξης Τσίπρας: Ε, καλά, δεν έχω σταματήσει να συμμετάσχω σε διαδηλώσεις. Ήρθα στο Παρίσι διότι έχω ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προσωπικό για τις πολιτικές διεργασίες και τις κοινωνικές διεργασίες. Η Γαλλία ήταν πάντοτε ένα κοινωνικό και πολιτικό εργαστήριο και όσα συμβαίνουν εδώ και όσα θα συμβούν εδώ θα παίξουν σημαντικό ρόλο σε όλη την Ευρώπη. Και βλέπουμε αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει μια εικόνα ανόδου δυστυχώς της ακροδεξιάς στις δύο κομβικές χώρες της Ευρώπης, στη Γαλλία και στη Γερμανία. Βλέπουμε όμως από την άλλη μεριά ότι υπάρχει και μια ελπίδα από τη συντονισμένη αντίδραση, αντίσταση και διεκδίκηση των κοινωνικών δυνάμεων. Αλλά υπάρχει και μια ελπίδα από την άνοδο της Αριστεράς που διεκδικεί μια άλλη πολιτική, όχι διαλύοντας την Ευρώπη όπως θέλει ακροδεξιά, αλλά διεκδικώντας μια άλλη Ευρώπη, πιο κοινωνική, με κοινωνική συνοχή, με μια προοπτική στήριξης των νέων ανθρώπων και των εργαζομένων. Εγώ κύριε Παπαδόπουλε, κύρια Αστερίου, θέλω να επισημάνω το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε ένα αδιέξοδο εξαιτίας πολύ συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών των ευρωπαϊκών ηγεσιών και ο κ. Μακρόν είναι ο κύριος εκφραστής μιας νεοφιλελεύθερης αντίληψης που ακολουθούν και τα κεντροδεξιά και τα κεντρώα κόμματα στην Ευρώπη και ένα μέρος της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που μας έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο. Και το πρώτο που θέλω να επισημάνω είναι το γεγονός ότι εδώ και πέντε ολόκληρα χρόνια η Ευρώπη δεν παίρνει καμία διπλωματική πρωτοβουλία για να τερματιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Τι θα μπορούσε να κάνει, για παράδειγμα, να πιέσει; Ποιον να πιέσει; Τον Ζελένσκι; Να πιέσει τον Πούτιν με περισσότερες κυρώσεις; Τι;
Αλέξης Τσίπρας: Ε; Μα με συγχωρείτε. Έχετε δει να υπάρχει κανένα αποτέλεσμα από αυτές τις κυρώσεις; Θα έπρεπε η Ευρώπη να πάρει διπλωματικές πρωτοβουλίες για τον τερματισμό του πολέμου και όχι να στέλνει όπλα στο μέτωπο. Στέλνοντας όπλα στο μέτωπο δεν τελειώνει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Βεβαίως θα έπρεπε να σταθεί στο πλευρό της Ουκρανίας γιατί είναι παράνομη η εισβολή της Ρωσίας. Όμως έχουν περάσει πέντε χρόνια. Αυτός ο πόλεμος διαρκεί περισσότερο ακόμα και από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και η Ευρώπη είναι σαν να υπνοβατεί προς τον γκρεμό. Είναι σαν να πυροβολούμε τα πόδια μας όταν δεν υπήρξε καμία προεργασία πριν από αυτόν τον πόλεμο προκειμένου να υπάρχει ενεργειακή αυτονομία.
Μαρία Αστερίου: Δεν φαντάζομαι ότι εννοείτε ότιθα έπρεπε η Ευρώπη να πιέσει τον Ζελένσκι να παραχωρήσει τα εδάφη της Ουκρανίας.
Αλέξης Τσίπρας: Οι διπλωματικές πρωτοβουλίες είναι διπλωματικές πρωτοβουλίες. Δεν πιέζεις κανέναν, αλλά διεκδικείς μια λύση η οποία θα είναι λύση συμβιβασμού για να τερματιστεί ένας πόλεμος ο οποίος δημιουργεί αυτή τη στιγμή τεράστιο αδιέξοδο σε όλους τους λαούς της Ευρώπης. Και θέλω να να γίνω πιο συγκεκριμένος. Ποιος έχει αποφασίσει να μετατραπεί η ευρωπαϊκή οικονομία σε πολεμική οικονομία; Ποιος έχει αποφασίσει όλα αυτά τα χρόνια να συνεχίζεται μια στρατηγική αδιέξοδη σε σχέση με τη διαχείριση του ενεργειακού ζητήματος; Είναι δυνατόν σε συνθήκες κρίσης σαν τη σημερινή να υπάρχει αυτό το συγκεκριμένο χρηματιστήριο ενέργειας και να πολλαπλασιάζονται οι τιμές και του φυσικού αερίου και να παίρνουν όλες την ανώτερη τιμή και να βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σε αυτό το ενεργειακό αδιέξοδο, όταν η Ευρώπη αυτή τη στιγμή δεν έχει ενεργειακή αυτονομία; Διότι επιβάλλει διαρκώς κυρώσεις προς τη Ρωσία και δεν αναζητεί μία διπλωματική λύση. Άρα λοιπόν, αυτές οι πολιτικές έχουν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Ποιος έχει αποφασίσει να συνεχίζεται μια λογική αδιέξοδη σε σχέση με την κοινωνική συνοχή, να αποσύρονται κονδύλια από τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής και να πηγαίνουν όλα στην πολεμική βιομηχανία; Ποιος έχει αποφασίσει να μη χρησιμοποιηθούν εργαλεία που αξιοποιήθηκαν την περίοδο της πανδημίας, όπως αυτά της αμοιβαιοποίησης του χρέους που δημιούργησαν το Ταμείο Ανάκαμψης που ήταν μια ανάσα αλλά ήταν one off. Έγινε και τελείωσε. Και από εδώ και στο εξής όλα θα πηγαίνουν στην ενίσχυση της άμυνας. Αυτές είναι οι πολιτικές επιλογές και αυτές οι πολιτικές επιλογές θα τις πληρώσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Και μέσα σε αυτούς βεβαίως, ο πρώτος που στηρίζει αυτές τις πολιτικές επιλογές, ο πρώτος που συνδράμει σε αυτή τη λογική είναι οπαδός του Μακρόν στην Ελλάδα ο κύριος Μητσοτάκης.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Πριν έρθουμε στα της Ελλάδας. Στη Γαλλία, επειδή λέτε για το έλλειμμα ηγεσίας, υπάρχει ηγεσία και αντίστοιχα οι δυνάμεις για να αντιμετωπίσουν την Λεπέν. Γιατί φαίνεται ότι το φάντασμα της πλανάται πάνω από όλη την Ευρώπη.
Αλέξης Τσίπρας: Το φάντασμα της Λεπέν πλανάται πάνω από την Γαλλία και πάνω από την Ευρώπη. Υπάρχει όμως μια ελπίδα αισιοδοξίας. Βλέπουμε αυτή τη στιγμή σχεδόν να πάω στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Είδαμε την ήττα της πολιτικής Τραμπ, τη σαρωτική ήττα που είναι μια εκδοχή της ακραίας Δεξιάς και η πολιτική του Τραμπ. Είδαμε τη νίκη του Λούλα απέναντι στον Μπολσονάρου, στον ακροδεξιό Μπολσονάρου και βλέπουμε ότι και στην Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή η ακροδεξιά φαντάζει πιο ισχυρή, υπάρχουν και κοινωνικά κινήματα και η άνοδος των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων, τουλάχιστον δημοσκοπικά. Αυτή τη στιγμή στη Γαλλία λοιπόν, ναι, υπάρχει αυτό το αυτή η αίσθηση του κινδύνου, αυτή η αίσθηση του κινδύνου από την πιθανότητα νίκης της ακροδεξιάς και της Λεπέν για πρώτη φορά σε μια πολύ σημαντική για την Ευρώπη χώρα, η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις στον πρώτο γύρο δεν θα έχουν έναν κοινό υποψήφιο. Όμως νομίζω ότι αυτός ο οποίος θα καταφέρει να βγει πρώτος από όλους τους υπόλοιπους προοδευτικούς υποψήφιους, θα έχει τη στήριξη όλων και θα είναι μια πάρα πολύ σκληρή μάχη. Αυτή που θα γίνει τον Απρίλιο, στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας, που θα κρίνει πολλά για το μέλλον της Ευρώπης.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Θα ενωθούν στον δεύτερο γύρο.
Αλέξης Τσίπρας: Ναι, η Γαλλία έχει αυτο το εκλογικό σύστημα που υπάρχει στη Γαλλία, είναι διαφορετικό από αυτό που έχουμε στην Ελλάδα. Εδώ είναι προεδρικές εκλογές με δύο γύρους και δίνεται πάντα αυτή η δυνατότητα. Θυμίζω ότι και άλλες φορές η ακροδεξιά εδώ στην Γαλλία ήταν στον δεύτερο γύρο, αλλά ενώθηκε όλο το δημοκρατικό τόξο απέναντι στην προοπτική ανάδειξης της υποψήφιας της ακροδεξιάς σε πρόεδρο της Γαλλίας. Όμως η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή οι πιθανότητες είναι πολύ μεγαλύτερες από κάθε άλλη φορά και αυτό πρέπει να προβληματίσει και να θέσει σε εγρήγορση όλους τους δημοκρατικούς και προοδευτικούς πολίτες, διότι η Ευρώπη θα είναι πολύ διαφορετική την επόμενη μέρα. Δεν πιστεύω ότι η Λεπέν θα ακολουθήσει μια αντισυστημική πολιτική. Θέλω να είμαι απολύτως σαφής σε αυτό. Η ακροδεξιά έχει αντισυστημικό προσωπείο, αλλά είναι μια από τις πιο συστημικές δυνάμεις. Το μακρύ χέρι του συστήματος, η Λεπέν, θα συνεχίσει αυτή την πολιτική της υποταγής στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Θα κάνει όμως μια στροφή στο επίπεδο της κοινωνικής πολιτικής, στο επίπεδο των ανθρωπίνων και δημοκρατικών δικαιωμάτων, το οποίο θα είναι ένα πολύ μεγάλο πισωγύρισμα για όλη την Ευρώπη, όχι μόνο για τη Γαλλία.
Μαρία Αστερίου: Κύριε Πρόεδρε, επειδή αντιλαμβάνομαι ότι βλέπετε σε όσα σε αυτά που συμβαίνουν στη Γαλλία ένα κοινό παρονομαστή με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα και αναφέρομαι περισσότερο στο μήνυμα της αντίστασης, όπως το ερμηνεύσαμε και εσείς, που θέλουν να δώσουν οι Γάλλοι πολίτες και ειδικά οι νέοι. Βλέπετε κάποιο κοινό σε σχέση με την Ελλάδα; Γιατί για παράδειγμα ένας νεολαίος σας είχε πει τις προάλλες Άντε και στα δικά μας, με αφορμή το προηγούμενο κύμα διαδηλώσεων. Εδώ ερμηνεύτηκε από κάποιους ότι ζητούσε να καεί η Αθήνα για παράδειγμα. Δεν ξέρω αν το εύχεστε και εσείς και τι σημαίνει αυτό για εσάς.
Αλέξης Τσίπρας: Κυρία Αστερίου το πρώτο που θέλω να σας πω είναι ότι εγώ εχθές περπάτησα σε μία πραγματική λαοθάλασσα, αλλά ειρηνική λαοθάλασσα. Ήταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στο δρόμο όλων των ηλικιών, κυρίως όμως νέοι άνθρωποι, οι οποίοι τραγούδαγαν, οι οποίοι είχαν έναν ενθουσιασμό οι οποίοι διεκδικούσαν. Και η διεκδίκηση, ξέρετε, στη δημοκρατία είναι χαρά. Πάνω απ όλα υπάρχουν πάντοτε κάποιες ομάδες μικρές που η δράση τους αποπροσανατολίζει. Αλλά όταν υπάρχει ένας τόσο μεγάλος όγκος, όταν πάνδημα η κοινωνία βγαίνει στον δρόμο, τότε νομίζω ότι όλα αυτά έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Τώρα μιλήσατε όμως για τις ομοιότητες και τις διαφορές. Εγώ θέλω να σας πω ξεκίνησα χαριτολογώντας λέγοντας ότι μια διαφορά είναι ότι εδώ κάνει περισσότερο κρύο, αλλά υπάρχουν και άλλες διαφορές. Ξέρετε κάτι; Εδώ βγαίνουν στον δρόμο, αλλά οι τιμές που έχουν στα σούπερ μάρκετ, γιατί επισκέφθηκα κανά δυο σουπερμάρκετ αυτές τις μέρες, είναι παρόμοιες, μπορεί και χαμηλότερες από αυτές που βρίσκουμε στην Αθήνα, ενώ οι μισθοί στη Γαλλία είναι διπλάσιοι από αυτούς που έχουμε στην Ελλάδα. Ο μέσος μισθός στη Γαλλία είναι 44.000 ευρώ. Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι 19.000 ευρώ. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι εδώ εξεγείρονται και βγαίνουν στο δρόμο, ενώ η πίεση που δέχονται σε σχέση με την αγοραστική δύναμη αναλογικά σε σχέση με την πίεση που δέχονται οι Έλληνες πολίτες, είναι πολύ πολύ μικρότερη. Και αναρωτιέμαι αν αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας προβληματίσει σε σχέση με το τι θα γίνει στο μέλλον αν δεν υπάρξει πολιτική διέξοδος. Διότι οι κοινωνικές αντιστάσεις και η κοινωνική διαμαρτυρία, ακόμα και αυτό που κάποιοι ονομάζουν εξεγέρσεις, πρέπει να έχει μια διέξοδο πολιτική να γίνονται καλύτερα τα πράγματα, να αλλάζουν τα πράγματα προς όφελος των πολλών και αυτό απαιτεί πολιτική πρόταση και πολιτική αλλαγή.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Προϋποθέσεις υπάρχουν; Μήπως το παράδειγμα της Γαλλίας, βέβαια το είπατε εδώ δεν έχουμε το δεύτερο γύρο, μήπως η προϋπόθεση θα ήταν και στην Ελλάδα, αυτό που μπορεί να γίνει στη Γαλλία, στις δεύτερες, στις επαναληπτικές εκλογές να γινόταν στην Ελλάδα πριν τις εκλογές;
Αλέξης Τσίπρας: Κοιτάξτε, κύριε Παπαδόπουλε, αυτό δεν γίνεται ούτε στη Γαλλία. Θέλω να πω ότι ούτε στη Γαλλία πριν τις εκλογές δεν υπάρχει συζήτηση για προγραμματική συνεννόηση ή για κοινό ψηφοδέλτιο των δυνάμεών της των προοδευτικών δυνάμεων και προφανώς είναι εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο να γίνει και στην Ελλάδα. Έχω πει πάρα πολλές φορές όμως ότι η αντίπαλος των προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να είναι η Δεξιά. Πρέπει να είναι σήμερα η Νέα Δημοκρατία, ο κ. Μητσοτάκης Και όχι η μία πολιτική δύναμη απέναντι στην άλλη. Και σε ό, τι με αφορά αυτό, θα ακολουθήσω μέχρι τέλους και θα μιλάω με όρους προγραμματικούς για την ανάγκη συνεννόησης προκειμένου να αλλάξει η εφαρμοζόμενη πολιτική. Σήμερα οι Έλληνες πολίτες βιώνουν μια κατάσταση η οποία είναι εξαιρετικά σκληρή, θα έλεγα ίσως και σκληρότερη από την περίοδο, τη δύσκολη περίοδο των μνημονίων, όταν μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις. Ιδιαίτερα την πρώτη πενταετία. Και λέω μικρότερη διότι βλέπω τα στατιστικά στοιχεία που βγαίνουν από την ΕΛΣΤΑΤ και τη Γιούροστατ. Βλέπω ότι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι 5,6 μεγαλύτερος από τους μεγαλύτερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν υπάρχει καμία συμφωνία κυρίων στα σούπερ μάρκετ. Δεν υπάρχει καμία κίνηση αυτή να αντιμετωπιστεί. Βλέπω ότι σχεδόν το 20%, λένε τα στοιχεία, των Ελλήνων δεν θα έχει φέτος να ζεστάνει το σπίτι του. Ενώ στην Ευρώπη αυτό είναι πολύ πολύ μικρότερο, είναι γύρω στο 8%. Βλέπω το 35% του εισοδήματος των Ελλήνων πηγαίνει για τα έξοδα της στέγης, για τα ενοίκια, ενώ στην Ευρώπη αυτό είναι γύρω στο 18%, στον μέσο όρο τον ευρωπαϊκό δεν μιλάμε για προηγμένες χώρες, όπως η Γαλλία για παράδειγμα. Άρα τι συγκρίσεις να κάνουμε; Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι πολύ, πολύ χειρότερη απ ότι στη Γαλλία. Στην Ελλάδα έχουμε μισθούς Βουλγαρίας, αλλά τιμές Γαλλίας.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Τώρα σ ένα από τα θέματα που συζητάγαμε όλο το προηγούμενο διάστημα είναι αυτό της πόντιση του καλωδίου. Και εσείς και άλλοι από την αντιπολίτευση είχατε κάνει κριτική.
Αλέξης Τσίπρας: Πριν πάμε στην πόντιση του καλωδίου, επιτρέψτε μου να πω και ένα άλλο στοιχείο το οποίο έχει πολύ μεγάλη αξία να κουβεντιάσουμε, διότι νομίζω ότι τα κοινωνικά ζητήματα είναι αυτά τα οποία θα κρίνουν και το πώς τοποθετείται ο καθένας και η καθεμία απέναντι σε αυτά θα κρίνουν και την έκβαση της πολιτικής αντιπαράθεσης ή έτσι πρέπει να γίνει. Δεν είναι μόνο τα σούπερ μάρκετ που κάνουν τη διαφορά. Είναι και οι τράπεζες που κάνουν τη διαφορά. Η διαφορά επιτοκίου καταθέσεων επιτοκίου – χορηγήσεων στη Γαλλία είναι μόλις 1%. Η διαφορά επιτοκίου χορηγήσεων – καταθέσεων στην Ελλάδα είναι 2.76%, που σημαίνει ότι εμείς ως χώρα έχουμε ένα σύστημα το οποίο τραπεζικό δεν χρηματοδοτεί την πραγματική οικονομία και κλέβει ουσιαστικά τους δανειολήπτες και τους καταθέτες. Άρα λοιπόν εδώ βλέπουμε ότι μια σειρά από δείκτες είναι εξαιρετικά αρνητικοί και γι αυτό επιμένω ότι χρειάζεται αλλαγή πολιτικής. Μια πολιτική η οποία δεν θα σιγοντάρει τα καρτέλ, δεν θα επιμένει να μην πληρώνουν ούτε ένα ευρώ φόρο οι τράπεζες λόγω του αναβαλλόμενου φόρου, ο οποίος πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή να τερματιστεί και όχι στο διηνεκές, όχι το 2035. Διότι εδώ στη Γαλλία πληρώνουν φόρο οι τράπεζες που έχουν πολύ μικρότερη διαφορά επιτοκίου καταθέσεων χορηγήσεων.Θέλω να σας πω λοιπόν ότι μια σειρά από αποφάσεις που δημιουργούν πολύ σημαντικές αντιθέσεις.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Μήπως εν τέλει, πριν έρθουμε και στα της πόντισης, αυτό το θέμα της ακρίβειας και συνολικά της οικονομίας ήταν αυτό που πραγματικά έκρινε τις αμερικανικές εκλογές και υπέστη αυτή τη δεινή ήττα ο Τραμπ; Πέραν του ύφους και όλα τα άλλα που τον συνοδεύουν.
Αλέξης Τσίπρας: Δεν υπάρχει αμφιβολία, δεν υπάρχει αμφιβολία. Το είχε πει παλαιότερα και ο Μπιλ Κλίντον, αν δεν κάνω λάθος, που είχε πει it’s the economy stupid. Δεν υπάρχει αμφιβολία όταν ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη με την υπόσχεση ότι θα τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και ξεκίνησε και έναν δεύτερο στο Ιράν χωρίς να ρωτήσει κανέναν και η τιμή στο πρατήριο του πετρελαίου και της βενζίνης διπλασιάστηκε για τον Αμερικανό πολίτη και ταυτόχρονα ο πληθωρισμός εκτοξεύθηκε, είναι προφανές ότι η οικονομία ήταν αυτή που έκρινε το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών. Και η οικονομία θα είναι αυτή η οποία θα κρίνει και τα αποτελέσματα εκλογικών αναμετρήσεων σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες το επόμενο διάστημα. Και το κρίσιμο διακύβευμα για τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις είναι να μην αφήσουν τις δυνάμεις της άκρας δεξιάς με έναν απλουστευτικό λόγο, με έναν απλουστευτικό λόγο που ρίχνει την ευθύνη στους αδύναμους και όχι στους δυνατούς να επωφεληθούν αυτής της πολύ αρνητικής συγκυρίας που βιώνουμε σε όλη την Ευρώπη. Διότι πριν από λίγες μέρες εδώ στη Γαλλία υπήρξε και ένα άλλο περιστατικό που σόκαρε την γαλλική κοινωνία. Στον δήμο Τραπ, λίγο έξω από το Παρίσι, υπήρξε ένας οπαδός της Μαρίν Λεπέν, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες μέλος οργανωμένο στο κόμμα της Μαρίν Λεπέν, που δολοφόνησε έναν μετανάστη εξηγώντας την πράξη του και λέγοντας ότι το έκανε διότι αυτοί ευθύνονται γιατί μας παίρνουν τις δουλειές και γιατί διαμαρτύρονται και κάνουν επεισόδια στους δρόμους. Λοιπόν, εάν το μέλλον των ευρωπαϊκών κοινωνιών είναι να βυθιστούμε στο μίσος και στον διχασμό, οφείλουμε όλοι να πάρουμε θέση απέναντι στην ακροδεξιά και υπέρ των πολύχρωμων αλλά ειρηνικών κινημάτων αντίδρασης αυτών των νέων ανθρώπων, των νέων παιδιών που βγαίνουν στον δρόμο ειρηνικά, διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον. Διότι και κλείνω με αυτό, για να με ρωτήσετε ο,τι άλλο θέλετε, το μεγαλύτερο και πιο κρίσιμο πρόβλημα αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη είναι ότι οι νέοι άνθρωποι θεωρούν δεδομένο ότι θα ζήσουν χειρότερα από ό, τι οι γονείς τους, ενώ μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο το κλίμα στην Ευρώπη ήταν ότι οι νέες γενιές θα ζήσουν και ζήσανε καλύτερα από τις προηγούμενες.
Μαρία Αστερίου: Απλώς ξέρετε, κύριε Τσίπρα, επειδή προφανώς και στην Ελλάδα είχαμε αντίστοιχες διαδηλώσεις και μάλιστα και χθες είχαμε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, Δεν έχει σύγκριση η μαζικότητα, ούτε το πώς πολλοί πήγαν, ούτε ο ρυθμός, ούτε η ένταση αυτών των διαμαρτυριών στην Ελλάδα σε σχέση με τη Γαλλία. Οπότε θέλω να σας ρωτήσω μήπως στην Ελλάδα δεν είναι τόσο πρόσφορο το έδαφος; Γιατί μπορεί στα οικονομικά έξω που λέμε ότι η οικονομία πάει καλά, να είμαστε σε καλύτερη μοίρα απ ότι στη Γαλλία ή γιατί μπορεί κάτι άλλο καλό να έχει κάνει η κυβέρνηση η υπάρχουσα και δεν υπάρχει αυτό το έντονο κοινωνικό υπόστρωμα για να δημιουργηθούν τόσο έντονες διαδηλώσεις όσο στη Γαλλία. Δεν ξέρω πώς το βλέπετε εσείς αυτό;
Αλέξης Τσίπρας: Να ανησυχείτε αν δεν υπάρχουν κοινωνικές διεργασίες. Διότι όταν δεν υπάρχουν κοινωνικές διεργασίες σε μια χώρα, σε μια κοινωνία, όταν δεν υπάρχουν πολίτες που αντιδρούν αλλά υπάρχει υπόκωφη οργή και θυμός, τότε καμιά φορά οι κοινωνικές εκρήξεις είναι σαν τα γεωλογικά φαινόμενα. Για να θυμηθώ και την δική μου επιστήμη που μου άρεσε πάρα πολύ, η γεωλογία. Όταν δεν εκτονώνεται η κοινωνική δράση, η κοινωνική αντίδραση, όπως και το σεισμικό φορτίο όταν δεν εκτονώνεται, τότε έχουμε πολύ μεγαλύτερους σεισμούς και πολύ μεγαλύτερες κοινωνικές εκρήξειςνπου μπορεί να έχουν και αποτελέσματα που κανείς δεν επιθυμεί. Άρα λοιπόν, ναι, συμφωνώ μαζί σας. Η κατάσταση έτσι είναι. Δεν υπάρχει κάποιος που θα πατήσει το διακόπτη και θα παραγγείλει κοινωνικές διεκδικήσεις και κοινωνικές αντιδράσεις. Θέλω όμως να πιστεύω και το πιστεύω ακράδαντα ότι η μεγάλη πλειοψηφία των νέων ανθρώπων στην Ελλάδα μπορεί να γυρνάνε το κεφάλι σε αυτό που αναδύεται ως εικόνα για την πολιτική και τους πολιτικούς, αλλά έχουν συνείδηση πολιτική και κοινωνική, έχουν άποψη, έχουν ευαισθησίες κοινωνικές και πιστεύω ότι είμαι βέβαιος γι αυτό, επιθυμούν και διεκδικούν και θα διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Τώρα το θέμα το μεγάλο της πόντισης, λέγαμε και πριν ότι και εσείς και οι υπόλοιπη αντιπολίτευση, αλλά και εσωτερικά στην κυβέρνηση, μέσα από την κυβέρνηση είχε γίνει κριτική για καθυστέρηση, φαίνεται ότι έρχεται η ώρα. Οι πληροφορίες λένε ότι υπάρχει και μια αυξημένη ετοιμότητα και στο υπουργείο Άμυνας. Είχαμε τη δήλωση του κυρίου Γεραπετρίτη ότι θα απαντήσουμε και επιχειρησιακά. Εσείς λέτε ότι από εδώ και πέρα αυτό είναι μια καλή εξέλιξη, δεν πρέπει να ανησυχούμε και όλα θα πάνε καλά;
Αλέξης Τσίπρας: Αυτό θα φανεί. Δεν το ξέρω. Το σίγουρο είναι ότι για μια υπόθεση που με βάση το διεθνές δίκαιο θα έπρεπε να έχει ήδη ολοκληρωθεί, έχουμε ένα σήριαλ, ένα σήριαλ επαναλαμβανόμενο, το οποίο δημιουργεί εντάσεις και ανεβάζει το θερμόμετρο σε αχρείαστες εντάσεις, κατά την άποψή μου, εξαιτίας μιας στάσης από την πλευρά της Τουρκίας. Προφανώς για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η οποία είναι προκλητική. Διότι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, με την Συνθήκη UNCLOS, για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρομαι, είναι προφανές ότι δεν χρειάζεται καν να ζητηθεί η άδεια από την Τουρκία, εν προκειμένω από καμία όμορη χώρα. Όταν περνάει ένα υποβρύχιο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, ακόμα και εάν αυτό το καλώδιο περνάει από την υφαλοκρηπίδα, όπου αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία τέτοια ένδειξη ότι περνάει από την τουρκική υφαλοκρηπίδα. Συνεπώς εδώ βρισκόμαστε σε μια μεγάλη ένταση και στα πρόθυρα ακόμα και βίαιων ενεργειών ή επιχειρήσεων στη θάλασσα, για κάτι το οποίο πραγματικά δεν υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος. Και αναρωτιέμαι εάν τα πράγματα είναι έτσι, γιατί αυτές οι ενέργειες που κάνει σήμερα η ελληνική κυβέρνηση και το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έγιναν πριν από ένα χρόνο, όταν τουρκικά πολεμικά απέτρεψαν λίγο έξω από τα χωρικά μας ύδατα, λίγο έξω από την Κάσο, τη πόντιση του καλωδίου. Θέλω να ελπίζω και εύχομαι αυτή η υπόθεση να λήξει, να λήξει ομαλά, όπως αρμόζει σε δύο γειτονικές χώρες που πρέπει να σέβονται το διεθνές δίκαιο και να προωθούν τέτοιας σημασίας έργα, όπως αυτό της ηλεκτρικής διασύνδεσης της Ελλάδας με την Κύπρο, που θέλω να θυμίσω ότι είχε ξεκινήσει με άλλη ονομασία τότε, το Eurasia Interconnector, είχε ξεκινήσει επί των ημερών μου.
Μαρία Αστερίου: Τώρα κύριε Τσίπρα, να πάμε λίγο και σ αυτό το θέμα που έχει ανοίξει και με αφορμή την δική σας αποστροφή προς τον πρωθυπουργό, χαρακτηρισμό για την ακρίβεια που τον χαρακτηρίσατε αρχιερέα της διαφθοράς, πάμε λίγο στο ζήτημα των ποινικών κωδίκων και θα σας ρωτήσω.Θα σας το ρωτήσω πολύ απλά γιατί είμαι βέβαιη ότι θα δώσετε και εσείς μια πολύ απλή απάντηση. Εξαργυρώσετε κάποια γραμμάτια με την αναμόρφωση του ποινικού κώδικα το 2019; Εξυπηρετήσετε κάποια συμφέροντα;
Αλέξης Τσίπρας: Κυρία Αστερίου, νομίζω, αν και είμαι πολύ μακριά, είμαι εδώ από το Παρίσι. Θέλω να πω ότι αυτή η αυτή η προσπάθεια της λάσπης, της τοξικότητας, της συκοφαντίας έχει πάρα πολύ κοντά ποδάρια. Και κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε αδιέξοδα, οικονομικά και κοινωνικά, κάθε φορά που ανεβαίνει ο πληθωρισμός, σφίγγει ο κλοιός της ακρίβειας, ο κύριος Μητσοτάκης δυστυχώς επιστρατεύει αυτή τη γνωστή τακτική της λάσπης. Διότι ξέρετε κάτι; Η συκοφαντία είναι δίδυμη αδελφή της διαφθοράς. Αν η κυρία Αστερίου υπήρχε οποιαδήποτε υπόνοια για εμένα και την κυβέρνησή μου, πιστεύετε ότι 7,5 χρόνια τώρα που είναι ο πρωθυπουργός κύριος Μητσοτάκης και έχει ιδίως την περίοδο που ήμουν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μέσα στη Βουλή έκανε δύο ειδικά δικαστήρια για υποθέσεις άλλες, δεν θα είχε αναδείξει αυτή την υπόθεση; Εγώ λοιπόν μίλησα με τον πιο σκληρό τρόπο και τον επαναλαμβάνω αυτή η πλάκα θα τελειώσει ή θα μιλήσουν με στοιχεία και ονόματα, ειδάλλως θα πω αυτό που είπε η κυρία Μπακογιάννη: κλείστε το στόμα σας πουλάκια μου. Δηλαδή. Εγώ δεν αντιμετωπίζω, εγώ δεν αντιμετωπίζω τον κ. Γεωργιάδη που παραληρεί στα μέσα. Εγώ έχω πολιτικό αντίπαλο. Μα κύριε Παπαδόπουλε είναι πιστεύετε τα κάνει μόνος του; Είναι σε μία συνεννόηση. Είναι αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Είναι υπουργός της κυβέρνησης. Ο κύριος Μητσοτάκης λοιπόν ή θα μιλήσει με ονόματα και στοιχεία ή θα πάρει την πάσα που του έδωσε σε συνεννόηση, κατά την άποψή μου ο κ. Βελόπουλος για να προχωρήσει σε εξεταστική επιτροπή ή θα σταματήσει αυτή τη συζήτηση για τους ποινικούς κώδικες, διότι είναι αστεία συζήτηση. Και μιας και μου δώσατε την ευκαιρία να σας πω γιατί είναι αστεία. Ίσως οι τηλεθεατές μας δεν το γνωρίζουν. Η αναμόρφωση συνολική αναμόρφωση των ποινικών κωδίκων δεν είναι σαν τις τροποποιήσεις που γίνονται από τις κυβερνήσεις κάθε τρεις και λίγο.
Αλέξης Τσίπρας: Είναι μια μεταρρύθμιση που γίνεται άπαξ και στη χώρα μας είχε να γίνει από το 1950. Η συζήτηση και η διεργασία για την συνολική αλλαγή των ποινικών κωδίκων είχε ξεκινήσει από το 2010 με διαδοχικές επιτροπές νομοπαρασκευαστικές, στις οποίες συμμετέχουν οι πιο λαμπροί επιστήμονες του νομικού κόσμου της χώρας μας. Μια τέτοια συστήθηκε ξανά το 2015 με επικεφαλής τον Χριστόφορο Αργυρόπουλο, έναν ιδιαίτερα εγνωσμένου κύρους επιστήμονα στη χώρα μας και καθηγητές και εισαγγελείς και το 2018 ξεκίνησε διαβούλευση με όλα τα κόμματα. Και αυτή η διαβούλευση ολοκληρώθηκε και μας παραδόθηκε ένας Κώδικας και προγραμματιζόταν τότε να ψηφιστεί μετά τις ευρωεκλογές, αποφάσισα να προχωρήσουμε σε πρόωρες εκλογές στη χώρα, δεν παραιτήθηκεα όμως, ήταν ανοιχτή η Βουλή. Να σας θυμίσω λοιπόν, κύριε Παπαδόπουλε, για να τελειώνει αυτή η συζήτηση, ότι ούτε είχε παραιτηθεί η Βουλή ήταν ανοιχτή, είχα προαναγγείλει τις εκλογές και υπήρξαν φωνές από το νομικό κόσμο και από πολιτικούς μου αντιπάλους που προέτρεπαν την κυβέρνηση τότε να μην αφήσει στα συρτάρια μια τόσο μεγάλη μεταρρύθμιση. Μεταξύ αυτών ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο βουλευτής, σήμερα της Νέας Δημοκρατίας, τότε του Ποταμιού, στην αγόρευσή του που ψήφισε τους κώδικες, μιλούσε για μια μεταρρύθμιση του συνόλου του πολιτικού κόσμου της χώρας και όχι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ,
Μαρία Αστερίου: Στον κύριο Θεοχάρη αναφέρεστε;
Αλέξης Τσίπρας: Βέβαια ο κύριος Θεοχάρης και έρχονται σήμερα να μιλήσουν για αυτό; Είναι ντροπή.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Η επίκκληση που κάνουν, κύριε Πρόεδρε, είναι του κ. Κοντονή.
Αλέξης Τσίπρας: Να πω όμως κάτι άλλο, κύριε Παπαδόπουλε η Λάσπη και συκοφαντία από όπου και αν προέρχεται αντιμετωπίζετε με τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Αλέξης Τσίπρας: Η Εισαγγελία έχει αποφανθεί και τα έχει πετάξει στα σκουπίδια; Έχει γίνει προκαταρκτική για τις δηλώσεις του δύο φορές και έχει πάει στον κάλαθο των αχρήστων δύο φορές. Να εξηγήσω όμως στους πολίτες το εξής που μας ακούνε. Είναι άλλο πράγμα η ολική αναμόρφωση των ποινικών κωδίκων που σας εξήγησα. Μέσα από ποια διαδικασία γίνεται συμμετοχή επιστημόνων. Τα κόμματα, όλα συμμετέχουν. Πολυετής διαδικασία και είναι άλλο η τροποποίηση στον κώδικα που μπορεί να γίνονται κάθε τρεις και λίγο και για την οποία ευθύνη έχει αποκλειστικά η κυβέρνηση που έκανε την τροποποίηση. Μια τέτοια τροποποίηση των κωδίκων έγινε λίγους μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία τον Νοέμβριο του 2019 με πρόσχημα την αυστηροποίηση ποινών, αλλά προέβλεπε το ακαταδίωκτο, δηλαδή την ποινική ασυλία στους τραπεζίτες. Αν λοιπόν πρέπει να ανοίξει μια συζήτηση περί γραμματίων, αυτή η συζήτηση περί γραμματίων πρέπει να πάει εκεί. Δεν είδα όμως να ασχολείται κανένας μ αυτό και ιδίως ο κ. Βελόπουλος, ο οποίος βρέθηκε σε τεχνητό οφσάιντ να μιλήσω ποδοσφαιρικά. Τραβήχτηκαν προς τα πίσω όλοι και αυτός έμεινε εκτεθειμένος, αποδεικνύοντας όμως ποιος θα είναι ο ρόλος του μετά τις εκλογές.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Θεωρείτε ότι αν είναι πρώτη Νέα Δημοκρατία, μπορεί να είναι κυβερνητικός εταίρος;
Αλέξης Τσίπρας: Εσείς τι πιστεύετε; Η Νέα Δημοκρατία θα αναζητήσει κυβερνητικούς συνεταίρους. Ο κύριος Μητσοτάκης για να σταθεί, διότι με το 25% δεν στέκεται, που είναι ο στόχος του. Θα αναζητήσει στους πρόθυμους από τη δεξιά του πτέρυγα, από την άκρα δεξιά και φυσικά σε κάποιους πρόθυμους από το κέντρο. Μένει να το δούμε.
Μαρία Αστερίου: Πάντως κύριε Τσίπρα κι εσείς στην ακροδεξιά απευθυνθήκατε όταν χρειάστηκε.
Αλέξης Τσίπρας: Κυρία Στεργίου, ξεχνάτε ότι είχαμε μια διαχωριστική γραμμή στη χώρα, μνημόνιο- αντιμνημόνιο
Μαρία Αστερίου: Το θυμάμαι πολύ καλά.
Αλέξης Τσίπρας: Δεν είπατε ποτέ σε κανέναν εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ τότε που συγκυβέρνησε με τον Βορίδη και τον Άδωνι και τον Καρατζαφέρη ότι απευθύνθηκε στην ακροδεξιά. Ούτε εγώ το είπα και δεν θα το πω, διότι η διαχωριστική γραμμή τότε στον τόπο μας ήτανε άλλη η διαχωριστική γραμμή. Το θυμάστε πάρα πολύ καλά. Ήταν μια ειδική περίσταση και σε κάθε περίπτωση, αυτό που έχει μείνει στη μνήμη και στη συνείδηση του ελληνικού λαού είναι ότι το 2015 είχαμε πρώτη φορά Αριστερά. Αυτό έχει μείνει.
Μαρία Αστερίου: Και με τρίτο μνημόνιο.
Αλέξης Τσίπρας: Το 2015 είχαμε και ήταν ένα μνημόνιο το οποίο είχε μια δημοσιονομική προσαρμογή ύψους 7 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ αυτά τα δύο πρώτα, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, είχαν 41. Θα πάμε σε αυτή τη συζήτηση; Να πάμε. ΕΕυχαρίστως να την κάνουμε και από τη Γαλλία.
Μαρία Αστερίου: Όχι όχι έχετε δίκιο, θα την κάνουμε και από εδώ.
Αλέξης Τσίπρας: Να σας πω και κάτι άλλο, αυτή η κυβέρνηση, η δική μου κυβέρνηση που λέτε ότι είχε ακροδεξιό εταίρο, που εν πάση περιπτώσει είναι μια συζήτηση για το τι σημαίνει και τι σημαίνει ακροδεξιά, αλλά ας την κάνουμε άλλη ώρα. Αυτή η κυβέρνηση ψήφισε τη συμφωνία των Πρεσπών. Αυτή η κυβέρνηση ψήφισε μια σειρά από νομοθετήματα, όπως την ιθαγένεια των μεταναστών που γεννιούνται στη χώρα, των παιδιών, των μεταναστών, την ταυτότητα φύλου. Ποια ακροδεξιά λοιπόν; Να μιλάμε με όρους πολιτικούς και να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Υπάρχουν πολλά άλλα που μπορεί να με κατηγορήσει κανείς. Δεν θα με κατηγορήσει και δεν θα επιτρέψω να με κατηγορήσει για ζητήματα ηθικής τάξης. Όχι γιατί υπερασπίζομαι τον εαυτό μου, αλλά γιατί υπερασπίζομαι την ηθική ακεραιότητα μιας παράταξης ολόκληρης που μπορεί να κατηγορηθεί για πάρα πολλά, αλλά όχι για λαμογιά, αλλά όχι για σκάνδαλα, αλλά όχι γιατί έβαλε με μίζες το δημόσιο χρήμα στα παντελόνια. Η διαφορά η δικιά μας είναι ότι στεναχωρήσουμε πάρα πολλούς πολίτες μέσα από τον εξαναγκασμό μας σε φορολογικές πολιτικές που ήταν σκληρές, το παραδέχομαι, αλλά και το τελευταίο ευρώ πήγαινε στα δημόσια ταμεία για να βγει η χώρα από την κρίση. Δεν πήγαινε στα παντελόνια μας. Δεν κάναμε εμείς απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς, Δεν φτιάξαμε εμείς το πελατειακό κράτος του ΟΠΕΚΕΠΕ για να μοιράζουμε σε φίλους και γνωστούς δεκαχίλιαρα. Αυτή είναι η διαφορά μας.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Ένα τελευταίο ερώτημα συμπληρώνει σε λίγες μέρες η ΕΛΑΣ πέντε μήνες από την ίδρυσή της. Τι ταμείο έχετε κάνει;
Αλέξης Τσίπρας: Σας προκάλεσα μιλώντας για ταμεία. Κοιτάξτε, γνωρίζω πάρα πολύ καλά ότι έχουμε επιλέξει έναν δύσκολο δρόμο έξω από τη Βουλή, αλλά μέσα στην κοινωνία. Χωρίς χρηματοδότηση, κρατική, χωρίς γραφεία ακόμα. Με δυσκολίες. Αλλά έχουμε επιλέξει έναν όμορφο αγώνα που κινητοποιεί χιλιάδες πολίτες. Θεωρώ ότι μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα είναι θετικά, αλλά μπαίνουμε σε ένα δεύτερο κύκλο. Ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος της γέννησης και δημιουργίας της ΕΛΑΣ και τώρα μπαίνουμε στη δεύτερη φάση και η δεύτερη φάση είναι αυτό που στήσαμε στο διαδικτυακό τόπο να πάρει υπόσταση υλική και πραγματική μέσα στην κοινωνία. Να μπορούν δηλαδή οι πολίτες να δουν τους εκπροσώπους, τα μέλη και τους φίλους της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, στο χωριό, στη γειτονιά, στους χώρους δουλειάς. Και αυτή είναι η πιο δημιουργική φάση της ιδρυτικής μας διαδικασίας. Και πιστεύω ότι όταν ολοκληρωθεί κι αυτή η φάση θα είμαστε σε ακόμα καλύτερη θέση και θα μπορούμε, γιατί αυτός είναι ο στόχος μας, να έχουμε μια προοπτική νίκης στις επόμενες εκλογές. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη διαδικτυακή ή μιντιακή παρουσία. Αυτό μπορεί να κερδηθεί μονάχα αν δουλέψουμε και θα δουλέψουμε μέσα στην κοινωνία με τις παραδοσιακές πολιτικές μεθόδους. Πόρτα πόρτα που λένε. Με εθελοντές, με οργανωτική συγκρότηση και αυτή τη δεύτερη, αυτό τον δεύτερο κύκλο ξεκινάμε αυτές τις μέρες.
Μαρία Αστερίου: Κύριε Πρόεδρε, μια τελευταία ερώτηση αν μου επιτρέπετε και σας αφήνουμε γιατί είστε και όρθιος τώρα 35 λεπτά σας έχουμε ταλαιπωρήσει και κρυώνετε. Τελευταία ερώτηση. Το υπόσχομαι. Σήμερα έχει γενέθλια ο Άδωνις Γεωργιάδης. Δεν ξέρω αν το έχετε πάρει είδηση. Δεν ξέρω αν θέλετε να του κάνετε κάποιο δώρο, κάποια βαλίτσα, ενδεχομένως μια καρτ ποστάλ από τη Βενεζουέλα του Μαδούρο. Έχει πει κιόλας ότι αν ζητήσετε, λέει αν του κάνετε μήνυση, θα ζητήσει η δίκη να γίνει Facebook live. Δεν ξέρω αν συμφωνείτε.
Αλέξης Τσίπρας: Θα του πω σε προσωπικό επίπεδο θα του πω χρόνια πολλά και να έχει υγεία και καλό μυαλό, θα του ευχηθώ. Διότι είναι απολύτως βέβαιο ότι όλα αυτά τα κάνει με στόχευση να είναι στην επικαιρότητα, με στόχευση στην εσωκομματική του αντιπαράθεση για το ποιος θα είναι ψηλότερα στο ψηφοδέλτιο της εκλογικής περιφέρειας. Γιατί εξ όσων βλέπω, βλέπει την πλάτη κάποιων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο, θα πω ότι αυτό που μένει σε όλους μας στην πολιτική δεν είναι μόνο η επιτυχία της στιγμής. Το να κερδίσουμε κάποια likes ή κάποια λεπτά τηλεθέασης, αλλά αυτό που μένει είναι το συνολικό μας στίγμα και το ήθος. Όχι μόνο οι ψήφοι και τα likes. Το ήθος. Άρα λοιπόν. Χρόνια του πολλά και ας τα σκεφτεί καλά αυτά που σήμερα μεταφέρω από εδώ, από το Παρίσι, που πράγματι κάνει πολύ κρύο.
Μαρία Αστερίου: Σας αφήνουμε. Σας αφήνουμε.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Πάρα πολύ, κύριε.
Μαρία Αστερίου: Πρόεδρε.
Ανδρέας Παπαδόπουλος: Καλή επιστροφή.
Μαρία Αστερίου: Ευχαριστούμε κύριε Τσίπρα.
