Υπάρχει κι άλλος δρόμος…

Κάτω στον αραβικό κόσμο. Κάνεις μια βόλτα στην Τεχεράνη. Αρχίζεις να σπέρνεις ζιζάνια, λες ότι υπάρχει και η Σούδα, πας μέχρι τα Ηλύσια, στον φίλο τον καρδιακό της Ελλάδας, και όχι στους πάντα ανθέλληνες Άγγλους, στον τελειωμένο Μπράουν, που ακόμα και τώρα μας βάζει το μαχαίρι στον λαιμό. Λες και στην κυρία Μέρκελ ότι αγοράζουμε αυτοκίνητά σας, δικά σας άρματα, υπάρχει το υποβρύχιο που γέρνει… Δίνουμε δουλειά στους γερμανούς εργαζόμενους. Δοκίμασε, Γιώργο, τη συνταγή του πατέρα σου… Για να σταματήσουν να νομίζουν ότι είμαστε δεδομένοι, ότι μας έχουν οι… φίλοι και σύμμαχοί μας στο τσεπάκι τους… Υπάρχει και άλλος δρόμος…