Τον άκουγε με προσοχή ο Γιάννης Ποττάκης, με πλούσια εμπειρία και ο ίδιος στην πολιτική, και παρατήρησε:
– Η παρομοίωση της πολιτικής με τον καθρέφτη έχει, ασφαλώς, τη γοητεία και την πειστικότητα της μεταφορικής εικόνας της διαφάνειας, που πρέπει να χαρακτηρίζει την πολιτική. Όμως κρύβει έναν κίνδυνο. Τονίζει την ανάγκη διαφάνειας, αλλά συσκοτίζει το αίτημα της αλλαγής. Το μόνο που κάνει ένας καθρέφτης, δηλαδή, είναι ότι κάνει να φαίνονται τα αριστερά δεξιά και τα δεξιά αριστερά, αλλά δεν φέρνει ποτέ τα κάτω επάνω και τα πάνω κάτω. Και αλλαγή με μετακινήσεις, χωρίς ανατροπές, δεν μπορεί να γίνει…
Όλοι οι συνδαιτυμόνες συμφώνησαν μόλις κατάλαβαν το νόημα της παρατήρησης!
