Το άρθρο 136 του νέου Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν.3463/2006) προβλέπει τα παρακάτω: «Τα αιρετά όργανα των δήμων, στα οποία χορηγείται ειδική άδεια, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 139, για όλο το διάστημα της θητείας τους υποχρεούνται να επιλέξουν είτε τις αποδοχές της οργανικής τους θέσης είτε τα έξοδα παράστασης που δικαιούνται». Το 2007, η κυβέρνηση ψήφισε στη Βουλή τον νόμο 3613. Με το άρθρο 24 αναστέλλεται παντελώς η διάταξη του άρθρου 136 του Ν. 3463/2006. Αυτόματα λοιπόν, προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
1) Ποια σκοπιμότητα οδήγησε στην αναστολή του άρθρου 136 παρ. 8α;
2) Είναι δίκαιο και σωστό να επιβαρύνεται το ελληνικό Δημόσιο και ο έλληνας φορολογούμενος με διπλούς μισθούς σε υπαλλήλους, που δεν προσφέρουν καμιά απολύτως υπηρεσία στο Δημόσιο, ενώ παράλληλα έχουν έσοδα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την οποία υποτίθεται ότι, αυτοπροαιρέτως προσεφέρθησαν να υπηρετήσουν;
3) Είναι δίκαιο και σωστό στη δίνη της οικονομικής κρίσης να μη γίνεται καν λόγος για την κατάργηση αυτού του χαριστικού νόμου και ταυτόχρονα να επωμίζονται βάρη οι δυστυχείς των 600-800 ευρώ;
4) Μήπως η παρούσα συγκυρία συνηγορεί στον τερματισμό αυτής της πρακτικής, που διογκώνει τα χρέη και τα ελλείμματα;
Γιάννης Σεργιάννης
