Συγκεκριμένα:
«Η Ελλάδα είναι 28η στη γενική κατάταξη, 25η στην αντιμετώπιση της φτώχειας, 28η στην παροχή ίσων ευκαιριών εκπαίδευσης, 28η στην πρόσβαση στην αγορά εργασίας και πρώτη στους μακροχρόνια ανέργους και την ανεργία των νέων, 28η στην κοινωνική συνοχή και στην καταπολέμηση των διακρίσεων, 25η στην ισοκατανομή των εισοδημάτων, 24η στην πρόσβαση στην περίθαλψη και, τέλος, 28η στη δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών: Ζούμε σε βάρος των παιδιών μας, χωρίς πολιτικές στήριξης στο ξεκίνημά τους».
Όταν είμαστε σε τέτοια κατάρρευση στους κρίσιμους τομείς από τους οποίους εξαρτάται η βελτίωση και η άνοδος του επιπέδου ζωής, πώς μπορεί η κυβέρνηση να διατυμπανίζει ότι η χώρα γυρίζει σελίδα; Εκτός αν εννοεί προς το χειρότερο…
