Το σουβλάκι ο αρχηγός της ακρίβειας
Είναι πραγματικά εξωφρενικό να αναφερόμαστε σήμερα στο σουβλάκι ως είδος πολυτελείας, αλλά αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα που βιώνει κάθε ελληνική οικογένεια το 2026. Η εικόνα της απόδειξης που γράφει έξι ευρώ για ένα τυλιχτό δεν είναι απλώς ένα οικονομικό παράδοξο, είναι το σύμβολο μιας κοινωνικής κατάρρευσης που συντελείται με την υπογραφή μιας κυβέρνησης που μοιάζει να ζει σε άλλη χώρα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εγκλωβισμένη στο δόγμα του «δεδομένου συμμάχου» και της τυφλής υποταγής σε ξένα κέντρα αποφάσεων, παρακολουθεί με σχεδόν προκλητική απάθεια την οικονομική αιμορραγία της κοινωνίας, αρνούμενη πεισματικά να παρέμβει εκεί που πραγματικά πονάει η αγορά.
Η άρνηση του Μαξίμου να προχωρήσει σε μια δραστική μείωση των έμμεσων φόρων, την ώρα που ο πληθωρισμός καλπάζει, έχει οδηγήσει σε αυτόν τον εξωφρενικό υπερδιπλασιασμό των τιμών. Το εθνικό μας έδεσμα, που από το 2019 και τα 2 ευρώ εκτινάχθηκε στα σημερινά δυσθεώρητα επίπεδα, έπαψε πια να είναι το φαγητό του λαού και μετατράπηκε σε προνόμιο για λίγους.
Οι ιδιοκτήτες των ψητοπωλείων βρίσκονται σε απόγνωση, καταγγέλλοντας αυξήσεις που αγγίζουν το 300% στις πρώτες ύλες και στο κρέας, όμως η απάντηση της πολιτείας περιορίζεται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και κενές υποσχέσεις. Η αγορά έχει αφεθεί στο έλεος της ενεργειακής ασφυξίας, ενώ τα περιβόητα «καλάθια» και τα ημίμετρα αποδεικνύονται απλώς ασπιρίνες για έναν ασθενή που αιμορραγεί ακατάσχετα.
Η περιβόητη «ανάπτυξη» για την οποία πανηγυρίζει το κυβερνητικό επιτελείο αποδεικνύεται ένα καλοστημένο αφήγημα που υπηρετεί αποκλειστικά τα κέρδη των καρτέλ, αφήνοντας τον απλό πολίτη απροστάτευτο απέναντι στην αισχροκέρδεια. Όταν το σουβλάκι φτάνει να κοστίζει έξι ευρώ, δεν μιλάμε απλώς για ακρίβεια, αλλά για την πλήρη απαξίωση της αξιοπρέπειας του έλληνα εργαζομένου, που βλέπει τον μισθό του να εξανεμίζεται πριν καν βγει ο μήνας, μέσα σε ένα περιβάλλον πλήρους κυβερνητικής αδιαφορίας.
Φωτό: Pixabay
