– Με παράκαμψη της Κοβέσι
Το πολιτικό αδιέξοδο που έχει διαμορφωθεί στον τόπο, καθώς οδεύουμε συντεταγμένα προς τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, διαμορφώνει συνθήκες και προϋποθέσεις ασύμμετρης ανησυχίας και κινδύνων. Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί το απόλυτο πολιτικό προβάδισμα, πολύ δύσκολα, ωστόσο, θα καταφέρει να υπερβεί το όριο του 25%, ώστε να ενεργοποιηθεί για λογαριασμό της το bonus των εδρών στην επόμενη Βουλή.
Η επιδίωξη αυτοδυναμίας μέσω διαδοχικών, επαναλαμβανόμενων εκλογών για μια κυβέρνηση με τη βαριά φθορά μιας οκταετούς, ανεμπόδιστης άσκησης της εξουσίας παραπέμπει σε χιουμοριστική… ονείρωξη. Η αποτροπή της ακυβερνησίας συνδέεται αναπόφευκτα με τη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας, όπως παραδοσιακά συμβαίνει στη χώρα μας σε περιόδους κρίσεων, όπως είναι η σημερινή. Αλλά και όπως συμβαίνει στην Ενωμένη Ευρώπη των 27, με 24 χώρες να έχουν κυβέρνηση συνεργασίας και μόλις τρεις αυτοδύναμες πλειοψηφίες στην άσκηση της εξουσίας.
Η συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές, με αναπόφευκτο κορμό και ισχυρότερο εταίρο τη Νέα Δημοκρατία, προϋποθέτει την αντικατάσταση του Κυριάκου Μητσοτάκη από το πρωθυπουργικό αξίωμα. Είναι ευδιάκριτη η πολιτική απομόνωση του σημερινού ενοίκου του Μεγάρου Μαξίμου από τα υπόλοιπα κόμματα, όπως αποδείχθηκε ξεκάθαρα και απερίφραστα με το πρόσφατο φιάσκο της διαδικασίας Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Δεν θα συναινέσουν σε κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη
Κανένα από τα υπόλοιπα κόμματα λοιπόν ή… τμήμα κάποιου από τα κόμματα αυτά δεν θα συναινέσει σε κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ειδικά όταν, όπως φάνηκε και από τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ένα συμπαγές και αμετάβλητο ποσοστό της τάξης του 70%, τάσσεται κατά μιας τρίτης πρωθυπουργικής θητείας για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Σε ένα τόσο δύσκολο από πλευράς ισορροπιών σκηνικό, η ψυχοσύνθεση του σημερινού ενοίκου του Μεγάρου Μαξίμου και οι προσωπικές αποφάσεις που θα λάβει θα αποβούν καθοριστικές για τις εξελίξεις. Θα… ξεκλειδώσουν το διαγραφόμενο αδιέξοδο, εφόσον επιλέξει να παραμερίσει, για το καλό της χώρας και της παράταξης, ή θα το επιτείνουν και θα το επιδεινώσουν, εφόσον αρνηθεί κάποιον άλλον πρωθυπουργό σε κυβέρνηση συνεργασίας με τη συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας.
Το «σύστημα», σε πολιτικό αλλά και επιχειρηματικό επίπεδο, εκτιμά ότι το αδιέξοδο θα τελείωνε σε περίπτωση που ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε στη διάθεσή του μια απτή ευρωπαϊκή… διαφυγή. Δηλαδή, την προοπτική να καταλάβει ένα από τα αξιώματα της ευρωπαϊκής ηγεσίας, ως κοινή πρόταση των μεγάλων πολιτικών οικογενειών της Ευρώπης, του Λαϊκού και του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Η προοπτική αυτή… χλομιάζει, καθώς μονάχα η θέση του Αντόνιο Κόστα, ως επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, θα γίνει αντικείμενο… παζαριού στο ξεκίνημα του 2027. Και ενδεχομένως η θέση της Κριστίν Λαγκάρντ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, εφόσον η σημερινή επικεφαλής της Φρανκφούρτης επιλέξει την πολιτική… αυτοκτονία της επιστροφής στην κεντρική πολιτική σκηνή της Γαλλίας.
Tο μεγάλο εμπόδιο της Λάουρα Κοβέσι
Και για τις δυο θέσεις, ωστόσο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να παραμερίσει το μεγάλο εμπόδιο της Λάουρα Κοβέσι και συνολικά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, καθώς οι αποκαλύψεις για ωκεανό σκανδάλων διαφθοράς κατά τη διάρκεια της δικής του, οκταετούς διακυβέρνησης έχουν αδυνατίσει αισθητά τη δημοφιλία και την αποδοχή του στα κέντρα λήψης των αποφάσεων στις Βρυξέλλες, αλλά και στις μεγάλες και επιδραστικές χώρες της Ενωμένης Ευρώπης, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία.
Το «μεγάλο παζάρι», λοιπόν, που βρίσκεται… σιωπηλώς σε εξέλιξη, παρασκηνιακά, αφορά την… παράκαμψη του αρνητικού κλίματος που έχει διαμορφωθεί για τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες, λόγω των σκανδάλων διαφθοράς με τα οποία τον έχουν συνδέσει η Λάουρα Κοβέσι και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ένα διόλου εύκολο τακτικό εγχείρημα, στο οποίο έχουν ρόλο ο Κυριάκος Πιερρακάκης ως πρόεδρος του Eurogroup και ο Απόστολος Τζιτζικώστας ως επίτροπος.
Ο χρόνος, πάντως, δεν δουλεύει υπέρ του σημερινού πρωθυπουργού, καθώς οι ραγδαίες πολιτικές μεταβολές στην Ευρώπη, με τη Γαλλία να περνάει στα χέρια της Μαρίν Λεπέν και του Ζορντάν Μπαρντελά και τη Γερμανία να… φλέγεται, λόγω της θυελλώδους επέλασης του ακροδεξιού AfD, στερούν μετριοπαθείς συμμάχους από την Αθήνα, οι οποίοι θα μπορούσαν να συζητήσουν… λογικά και να προωθήσουν μια συνθετική και ενωτική υποψηφιότητα.
Φωτό: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/Γ.Τ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/EUROKINISSI
