Ο ξαφνικός θάνατος του γνωστότατου και ηλικιακά νέου τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη έφερε στο φως μια ολόκληρη… βιομηχανία που κάνει ιατρικές παρεμβάσεις, πολύ σοβαρές και εξειδικευμένες, οι οποίες δεν γίνονται σε νοσοκομεία, αλλά σε… διαμερίσματα που έχουν πάρει άδεια ιατρείου!
Γράφει ο
Νίκος Παρασκευάς
Σε πολύ ακριβές περιοχές, κάποιοι γιατροί που έχουν σπουδάσει στο εξωτερικό ή έχουν επαφές με εξειδικευμένα κέντρα που κάνουν κάποιες ασυνήθιστες παρεμβάσεις, οι οποίες υπόσχονται διατήρηση της νεότητας, κατάργηση των ρυτίδων, διατήρηση ευρωστίας, φόρμας, νεανικής αντοχής κ.λπ., έχουν ανοίξει ινστιτούτα υγείας με άδεια κλινικής και κάνουν τέτοιες παρεμβάσεις, που τις ονομάζουν θεραπείες. Φυσικά, λόγω της σπανιότητας τέτοιων κέντρων, οι… θεραπείες είναι πανάκριβες και αυτές οι κλινικές απευθύνονται σε πολύ λίγους. Όταν κάθε… θεραπεία, που επαναλαμβάνεται κάθε εβδομάδα, στοιχίζει 6.000 ευρώ, δηλαδή 24.000 ευρώ τον μήνα, πολύ λίγοι μπορούν να την κάνουν.
Όμως, οι παρεμβάσεις που γίνονται είναι πολλές φορές περίπλοκες και επικίνδυνες, σε σημείο που να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές, γι’ αυτό πρέπει να γίνονται σε μονάδες με εξοπλισμό νοσοκομείου. Η πλασμαφαίρεση είναι μια ενέργεια που μοιάζει με αιμοκάθαρση, αφού αφαιρείται το αίμα του ατόμου που υποβάλλεται στη διαδικασία, επεξεργάζεται και επαναμεταγγίζεται. Δηλαδή είναι μια διαδικασία που μπορεί να επηρεάσει την καρδιακή και τη νεφρική λειτουργία του ατόμου.
Και όμως αυτή η διαδικασία γινόταν σε ένα… διαμέρισμα που είχε δηλωθεί ως παθολογικό ιατρείο, δηλαδή θα μπορούσε να πάει κάποιος με γρίπη, με κοκκύτη, με κάποια λοίμωξη, αλλά όχι κάποιος για αιμοκάθαρση.
Μπορεί οι γιατροί εκεί να ήταν οι καλύτεροι, να είχαν μηχανήματα κ.λπ., αλλά αυτό που έκαναν δεν έπρεπε να το κάνουν εκεί. Δεν υπήρχε η υποδομή και η ετοιμότητα που υπάρχει όχι μόνο στα νοσοκομεία αλλά και στις απλές κλινικές. Δεν υπήρχε ούτε απινιδωτής!
Ίσως να δήλωναν ως ιατρείο το κέντρο τους για να γλιτώνουν φόρους, αλλά το γεγονός ότι έκαναν τόσο βαριές παρεμβάσεις σε αυτόν τον χώρο σίγουρα ήταν απαράδεκτο. Γιατί έγινε η επιπλοκή και ο άνθρωπος πέθανε. Αν υπήρχε η κατάλληλη υποδομή, ίσως και να ζούσε. Θα είχε πιθανότητες, ενώ τώρα δεν είχε καμία. Πήγε άκλαυτος, που λέμε.
Σε μια χώρα, όμως, όπου όλοι κάνουν από μία παρανομία για τα οικονομήσουν, κρύβονται από την εφορία, δηλώνουν άλλα αντί άλλων, για να καλυφθούν, τι μπορεί να περιμένει κανείς;
Πόσους ελεγκτικούς μηχανισμούς πρέπει να έχει αυτό το κράτος; Ποιον να πρωτοελέγξει και ποιον να πρωτοκυνηγήσει;
Σε ένα κράτος όπου η ασυδοσία βασιλεύει και δεν υπάρχει τίποτα όρθιο, φυσικό είναι ο κόσμος να χάνεται τζάμπα. Είτε λέγεται Μαζωνάκης είτε όπως αλλιώς λέγεται
