θΡΑΚΙΩΤΙΚΑ: Πειρατεία στο Αιγαίο…

θΡΑΚΙΩΤΙΚΑ: Πειρατεία στο Αιγαίο…

Δεν συμβαίνει μόνο σε ακριτικά νησιά, όπως, δηλαδή, κατά κόρον στη Σαμοθράκη το περασμένο διάστημα, αλλά σε όλο το Αιγαίο. Τα τουρκικά αλιευτικά οργώνουν το Αιγαίο και η ελληνική και επίσημη Πολιτεία απλώς παρακολουθεί – στην καλύτερη περίπτωση.

Χαρακτηριστικό το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ανέδειξε… προσάραξη στις ακτές της Τήνου, μια… συνήθη πρακτική για τον φετινό Ιούλιο.

Το… φαινόμενο επεκτείνεται σε Αγαθονήσι, Λήμνο, Δωδεκάνησα αλλά και σε νησιά των Ανατολικών Κυκλάδων… Κοινώς, τείνει να παγιωθεί. Οι αρμόδιοι δηλώνουν αναρμόδιοι και παίζουν ντόμινο (προφανώς, στην προσπάθεια να βρεθεί ο αρμόδιος φορέας που θα πρέπει να προχωρήσει σε μέτρα), με αποτέλεσμα η κατάσταση να συνεχίζεται.

Εν τω μεταξύ, οι έλληνες ψαράδες φοβούνται να βγουν για ψάρεμα, καθώς οι τουρκικές ανεμότρατες καταστρέφουν τα εργαλεία τους, τα δίχτυα και τα παραγάδια τους. Και ας μην ξεχνάμε και το καθεστώς αυστηρής απαγόρευσης της αλιείας με τράτα. Οι ψαράδες, δε, βγαίνουν φοβούμενοι και τα βάρια πρόστιμα…

Ωστόσο, οι Τούρκοι αλιεύουν… τα πάντα –ουσιαστικά λεηλατούν τον θαλάσσιο πλούτο της χώρα μας, προκαλώντας οικολογική καταστροφή– και, συν τοις άλλοις, δημιουργούν τετελεσμένα… Η παράνομη αλιεία δεν ισοδυναμεί με παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας; Όχι; Δεν είναι παράνομη όλη αυτή η δραστηριότητα; Δεν θα έπρεπε να συλλαμβάνονται οι αλιείς και να κατάσχονται τα μέσα τους;

Η Πολιτεία και οι αρμόδιες Αρχές έχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Πρέπει να προστατεύουν τα θαλάσσια σύνορα και να εφαρμόζουν την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία για την αλιεία. Να υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ελλήνων αλιέων, που πλήττονται άδικα.

Εκτός κι αν εκείνο, το αμίμητο, «η θάλασσα δεν έχει σύνορα»… μας βόλεψε.
Αλλά και το «βόλεμα» ισοδυναμεί με ανοχή. Και η ανοχή κάποια στιγμή πληρώνεται. Και σίγουρα ξεβολεύει…

Άσυλο με… μαχαίρι

«Όλα του γάμου δύσκολα κι η νύφη γκαστρωμένη», λέει μια παροιμία, αλλά εδώ τα πράγματα δείχνουν περίεργα, αλλά και περισσότερο επικίνδυνα, απ’ ό,τι μία… γκαστριά.

Στο Δίλοφο, στην Ορεστιάδα, ένα χωριό εγκαταλελειμμένο και παρηκμασμένο, καθώς κατοικείται πια από λίγους ηλικιωμένους, προκλήθηκε ένα περιστατικό που θα πρέπει, αν μη τι άλλο, να προβληματίσει τους λεγόμενους «ιθύνοντες»…

Τρεις τούρκοι υπήκοοι μπήκαν σ’ ένα σπίτι (ηλικιωμένων, που λέγαμε) σπάζοντας την πόρτα και με την απειλή μαχαιριού τούς ζήτησαν να… καλέσουν την Αστυνομία.

Τα «παιδιά» αποφάσισαν ότι ήθελαν… άσυλο και βρήκαν τρόπο να το αιτηθούν.

Εντάξει, η Αστυνομία τους συνέλαβε, αφού πρώτα χρειάστηκε να διαπραγματευθεί με έναν από τους τρεις, ο οποίος απειλούσε ότι θα αυτοτραυματιστεί με το ίδιο μαχαίρι, αλλά το… τετριμμένο «τέλος καλό, όλα καλά» δεν μπορεί να ειπωθεί σε καμιά περίπτωση…

Πώς κατάφεραν και μπήκαν στο ελληνικό έδαφος, ποια είναι… η ψυχική τους κατάσταση και, κυρίως, ποιος ήταν ο πραγματικός τους στόχος – διότι σίγουρα δεν σκέφτεσαι να ζητήσεις άσυλο κρατώντας μαχαίρι, αν δεν είσαι ψυχικά ασταθής; Αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει άμεσα να απαντηθούν…

Εκτός κι αν τα «παιδιά» είπαν να δουν αν… μπορούν. Και μπόρεσαν…

Να ’ταν η ζήλια ψώρα…

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η Θεία Λειτουργία στη Μονή της Παναγίας Σουμελά δεν ετελέσθη ανήμερα της μεγάλης θεομητορικής εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αλλά οκτώ ημέρες αργότερα, στα «Εννιάμερα της Παναγίας»…

Θυμόμαστε όλοι ότι κάποιοι εθνικοπατριώτες στη γείτονα είχαν αντιδράσει εντόνως, παραβλέποντας και τα… τουριστικά οφέλη και το όποιο όφελος, τελικώς, ζητώντας να… ξαναμπεί στη σκόνη η ιστορική Μονή.

Η σκόνη δεν είναι (ακόμα) λύση, προφανώς, οπότε και φέτος οι Τουρκικές Αρχές έδωσαν την άδεια για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.
Αυτήν την εξέλιξη… φθονεί (με δήλωσή του) ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας «Τούρκων Δυτικής Θράκης» κ. Χαμπίμπογλου, για να φέρει στα μέτρα του την… αποστολή του.

Κατ’ αρχάς, χαρακτηρίζει «θετικές πρακτικές» το γεγονός ότι δόθηκε η άδεια… Στη συνέχεια, μιλά για «πατρίδα μας» και «χώρα μας». Αναλύοντας, σημειώνει τις «θετικές πρακτικές σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία και τη λατρεία της ελληνορθόδοξης (δεν είναι τυχαίο) μειονότητας στην πατρίδα μας». Δηλαδή, η Τουρκία είναι η «πατρίδα» του κ. Χαμπίπογλου. Η μειονότητα στην «πατρίδα» του δεν είναι ελληνική, αλλά ελληνορθόδοξη, ενώ στην αρχή της δήλωσης επισημαίνει πως «παρακολουθεί αυτές τις θετικές πρακτικές με φθόνο».

Ζηλεύει το παιδί, γιατί η «πατρίδα» του ακολουθεί αυτές τις συγκεκριμένες πρακτικές. Και γιατί τις ζηλεύει; Διότι «στη χώρα μας, την Ελλάδα (σ.σ.: να τη η διάκριση μεταξύ πατρίδας και χώρας) η θρησκευτική αυτονομία και η θρησκευτική ελευθερία της κοινωνίας μας, που εγγυώνται διεθνείς συμφωνίες, παραβιάζονται συστηματικά εδώ και χρόνια από διάφορους νόμους και μονομερείς πρακτικές της κυβέρνησης» – για να φτάσουμε στο «διά ταύτα».

Δεν τον νοιάζει που σταμάτησε να λειτουργεί η ιστορική Μονή στις 15 Αυγούστου – μάλλον θα έπρεπε να είμαστε ευχαριστημένοι και μόνο που λειτουργεί, καθώς, όπως ο ίδιος επισημαίνει, «δεν υπάρχει ελληνορθόδοξη κοινότητα στην περιοχή»…

Ο κ. πρόεδρος κάνει λόγο για «σεβασμό της ‘‘πατρίδας του’’ απέναντι σε διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμούς εντός των συνόρων της», ενώ καταλήγει ως εξής: «Οι Μουφτήδες που εκλέγονται από την κοινωνία μας δεν αναγνωρίζονται και με τον νόμο που ψηφίστηκε το 2022, οι μουφτήδες μας μετατρέπονται σε κοινά δημόσια αξιώματα, σε αντίθεση με τη θρησκευτική μας αυτονομία».
Και κάπως έτσι εξισώνεται η εθνική μειονότητα στην Τουρκία με τη θρησκευτική μειονότητα στην Ελλάδα: Λέγε, λέγε…

Περί σεβασμού

Αλλά ο κ. πρόεδρος μια χαρά παίζει το ρολάκι του, χωρίς να ιδρώνει το αυτάκι του –το αντίθετο θα έλεγε κανείς–, όταν, εντός της «χώρας του», όσοι δουλεύουν για την «πατρίδα του» επιδίδονται σε χυδαιότητες, χωρίς να ενδιαφέρονται για το αν προσβάλουν το θρησκευτικό αίσθημα της πλειονότητας, εν προκειμένω.
Ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, ο ψευδομουφτής –αυτός, δηλαδή, που «αντιποιεί αρχήν»–, ο εγκάθετος κ. Τράμπα, διοργάνωσε θρησκευτική τελετή. Ποιος ήταν ο λόγος; Μια δέηση για… βροχή. Πώς το κάνει ο Παντελεήμων, σου λέει, ας το κάνουμε κι εμείς… Κακό είναι; Γενικώς, όχι, ειδικώς, ναι, καθώς ο συγκεκριμένος… παίζει τον θρησκευτικό λειτουργό, ενώ δεν είναι. Θα μπορούσε να γίνει την επομένη ημέρα ή την προηγούμενη; Ναι. Θα ήταν ένδειξη σεβασμού προς τη μεγάλη γιορτή των χριστιανών; Ναι. Αντίθετα, η επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας, με το πρόσχημα ότι ήταν Παρασκευή, κύρια ημέρα για τους μουσουλμάνους, δηλαδή, αποτελεί ένδειξη ασέβειας απέναντι στο θρησκευτικό αίσθημα των συμπολιτών του; Μάλλον ρητορικό το ερώτημα.

Σαν να λέμε, ανήμερα του Μπαϊραμιού ένας αντίστοιχος άσχετος να επιχειρούσε να προκαλέσει το θρησκευτικό αίσθημα των μουσουλμάνων…
Αυτός είναι ο ρόλος των εγκάθετων, σαν τον κ. Τράμπα και τους συν αυτώ. Να προκαλούν.

Έλλη Μητακίδου


ΤΟ ΠΑΡΟΝ