Θρακιώτικα: Η ουσία που… αναζητείται
Το αίτημα για την άρση ασυλίας του βουλευτή Ροδόπης με τη Νέα Αριστερά Οζγκιούρ Φερχάτ απορρίφθηκε από τη Βουλή, και μάλιστα με ευρεία πλειοψηφία. Ακριβώς όπως είχε συμβεί έναν χρόνο πριν, αλλά ανάποδα. Δηλαδή, τότε η Ολομέλεια υπερψήφισε την άρση με μεγάλη πλειοψηφία…
Και στις δύο περιπτώσεις, η Επιτροπή Δεοντολογίας εισηγήθηκε αρνητικά και θετικά, αντιστοίχως…
Η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί ουσιαστικά την… ουρά της προηγούμενης, για την οποία η Επιτροπή Δεοντολογίας εισηγήθηκε την άρση ασυλίας του βουλευτή, ύστερα από έγκλιση του δημοσιογράφου Νίκου Αρβανίτη για τις αξιόποινες πράξεις της εξύβρισης και της συκοφαντικής δυσφήμισης μέσω διαδικτύου, όταν ο βουλευτής δεν έφερε βουλευτική ιδιότητα… Για την ίδια υπόθεση η Βουλή είχε άρει την ασυλία (επίσης με μεγάλη πλειοψηφία) των βουλευτών Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (Νέα Αριστερά, Ξάνθη) και Μπουρχάν Μπαράν (τότε ΠΑΣΟΚ, Ξάνθη), τον Δεκέμβριο του 2024. Στην υπόθεση εμπλέκονται 17 συνολικά «εκπρόσωποι» της μειονότητας, μεταξύ των οποίων και οι συγκεκριμένοι βουλευτές, οι οποίοι συνυπέγραψαν το κείμενο, στοχοποιώντας τον δημοσιογράφο και στέλνοντας απειλές κατά του ιδίου και της οικογένειάς του…
Σε εκείνη τη συνεδρίαση, ο βουλευτής θέλησε να υπερασπιστεί τον εαυτό του και το έπραξε με αήθη τρόπο. Από το Βήμα της Βουλής, σε απευθείας σύνδεση, στράφηκε εναντίον ενός πολίτη –χωρίς να αντιλαμβάνεται τι πράττει και χωρίς να τον ενδιαφέρει, τελικά– με ψευδείς κατηγορίες και στοχοποιώντας τον δημοσιογράφο ως ακραίο και άνθρωπο «σκοτεινών κέντρων», χωρίς, ωστόσο, να προσκομίσει κάποια απόδειξη περί των ισχυρισμών…
Αυτό το… πρελούδιό του, λοιπόν, το οποίο δεν τον βοήθησε, καθώς η Ολομέλεια αποφάσισε την άρση της ασυλίας του με 277 ψήφους υπέρ έναντι 36 κατά, καρφίτσωσε στους λογαριασμούς του στα social media, καθιστώντας τον δημοσιογράφο βορά στους «φίλους» του – και όχι μόνο…
Η Επιτροπή Δεοντολογίας φαίνεται ότι καθόλου δεν ασχολήθηκε με την… ποιότητα εκείνης της παρουσίας του βουλευτή στο βήμα της Βουλής. Ίσως, τελικά, μόνο κάποιοι απλοί… τηλεθεατές να… σκιάχτηκαν από την εν λόγω χυδαιότητα και βαναυσότητα, που στόχευε έναν πολίτη, ο οποίος φέρει και την ιδιότητα του δημοσιογράφου – χαρακτηριστικά που μάλλον περνάνε στα ψιλά στις μέρες μας.
Απορίας άξιον, λοιπόν, είναι πώς η Ολομέλεια θεωρεί ότι οι αποφάσεις της –μεταξύ της… ευρείας πλειοψηφίας υπέρ της άρσης του περασμένου Απριλίου και της… ευρείας πλειοψηφίας υπέρ της μη άρσης αυτού του Απριλίου– είναι ορθές.
Η Επιτροπή Δεοντολογίας, επίσης, θεωρεί ότι έπραξε το καθήκον της τον Απρίλιο του 2025, καθώς, όπως σημειώθηκε κατά την τελευταία συνεδρίαση, η… ουσία της υπόθεσης ήδη βρίσκεται στα δικαστήρια.
Μόνο που η ουσία της υπόθεσης δεν είναι μια τρύπα στον τοίχο, που τη στοκάρεις και έκλεισε. Η συγκεκριμένη έχει και… ουρά, που αφενός… δύσκολα καταπίνεται, αφετέρου εκθέτει με… δόξα και τιμή το ίδιο το Κοινοβούλιο (και ό,τι υπάρχει μέσα)…
Για την Ιστορία…
Κατά του αιτήματος για την άρση της βουλευτικής ασυλίας του κ. Οζγκιούρ Φερχάτ ψήφισαν 226 βουλευτές, έναντι 28 που τάχθηκαν υπέρ της άρσης. Σημειώνουμε, γιατί πραγματικά έχει μεγάλο ενδιαφέρον, τη στάση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, που καταψήφισε σχεδόν σύσσωμη την άρση (!), αλλά και, από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, τη σταθερή θέση της Νίνας Κασιμάτη, η οποία ψήφισε θετικά, όπως και την προηγούμενη φορά.
Υπέρ της άρσης τάχθηκε ο ανεξάρτητος βουλευτής Μιχάλης Χουρδάκης (πρώην Πλεύση Ελευθερίας), ενώ από τη ΝΔ διαφοροποιήθηκε ο Νότης Μηταράκης, ο οποίος επέλεξε την αποχή.
Όλοι (δεν) θα πάρετε…
Είπε να συμμετάσχει στο λεκτικό πλιάτσικο των τελευταίων ημερών, που βάζει το Αιγαίο, τα Δωδεκάνησα και την ελληνική Θράκη στο κάδρο των… προκλητικών διεκδικήσεων.
Ο πρόεδρος του κόμματος «Μεγάλη Ενότητα» Μουσταφά Ντεστιτζί, που σουλατσάρει με άνεση στην ελληνική Θράκη, συμμετέχοντας σε ιφτάρ και άλλες «πολιτιστικές» εκδηλώσεις, προσέφερε τις υπηρεσίες του στον «μεγάλο Βεζίρη» –είναι πολλά τα λεφτά, αλλά και η υγεία μια ευμετάβλητη κατάσταση– με τον δοκιμασμένο τρόπο: Ελεεινολογώντας ως αυθεντικός βάρβαρος.
Σε βίντεο που κυκλοφορεί με ελληνικούς υπότιτλους υπενθυμίζει ότι η Αθήνα «είναι μια πόλη όπου για 400 χρόνια κυμάτιζε η σημαία μας», απειλεί ότι τα γεγονότα του 1920 μπορούν να επαναληφθούν και θέτει στο στόχαστρο τα Δωδεκάνησα και τη «Δυτική Θράκη»…
Μύδρους… χρωστούσε και στον Εμανουέλ Μακρόν, καλώντας τον ουσιαστικά να αφήσει τις συμμαχίες με την Ελλάδα, γιατί δεν μπορεί, υπενθυμίζοντας και σε αυτόν, με ειρωνικό ύφος, την… οθωμανική κυριαρχία.
Να υπενθυμίσουμε ότι ο κ. Ντεστιτζί, ο οποίος μπαινοβγαίνει στη χώρα μας, χαλαρά, είναι στενός οικογενειακός φίλος της οικογένειας του συγχωρεμένου Αχμέτ Σαδίκ, εργοδότης της Φούντα, κόρης του συγχωρεμένου Σαδίκ, αλλά και του πρώην προέδρου του DEB / ΚΙΕΦ Μουσταφά Αλί Τσαβούς…
Τα «καθρεφτάκια» θα σπάσουν
Αμετανόητοι, οι τύποι συνεχίζουν την επιθετική τους πολιτική και δημιουργούν κέντρα προπαγάνδας στα σημεία ενδιαφέροντος – σε αυτήν τη φάση σε Έβρο και Αλεξανδρούπολη.
Πρόκειται για τους χρυσοθήρες που στήνουν γραφεία ενημέρωσης, όπως τα αποκαλούν – για να μην ανησυχούμε, τα κουτά, αφού αυτοί μας αγαπάνε και θέλουν το καλό μας (γιατί από εμάς περνάει το δικό τους…).
Ένα τέτοιο γραφείο έχει δημιουργηθεί ήδη στο Πέραμα Έβρου (στην περιοχή-στόχο), ενώ ετοιμάζουν και άλλο στους έτερους στόχους, στις Σάπες (Ροδόπης), στην Κομοτηνή και στην Αλεξανδρούπολη.
Εν τω μεταξύ, σε μια κίνηση «υψηλού συμβολισμού, αλλά και ουσίας», το Δημοτικό Συμβούλιο Ορεστιάδας ενέκρινε ομόφωνα, στην τελευταία του συνεδρίαση, ψήφισμα κατά των σχεδιαζόμενων εξορύξεων χρυσού στη Θράκη, καθώς και σε βουλγαρικό έδαφος, σε περιοχές που γειτνιάζουν με τα ελληνικά σύνορα.
Η τοπική ηγεσία εξέφρασε την κατηγορηματική της αντίθεση, υπογραμμίζοντας ότι «οι μέθοδοι απόληψης χρυσού που προκρίνονται από τις εταιρείες απειλούν με μη αναστρέψιμη καταστροφή το φυσικό περιβάλλον και τον πρωτογενή τομέα της περιοχής».
Η απόφαση της Ορεστιάδας έρχεται να προστεθεί σε ένα ευρύτερο μέτωπο αντίστασης στον Έβρο, καθώς αντίστοιχα ομόφωνα ψηφίσματα έχουν εκδώσει το προηγούμενο διάστημα οι Δήμοι Διδυμοτείχου και Σουφλίου. Οι τοπικές κοινωνίες και η αυτοδιοίκηση ξεκαθαρίζουν πως «το αναπτυξιακό μοντέλο που επιλέγουν για τη Θράκη βασίζεται στην αειφορία και την προστασία των φυσικών πόρων και όχι σε δραστηριότητες που υπονομεύουν το μέλλον του τόπου».
Έλλη Μητακίδου
