Του
ΓΙΑΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΥ
Δημάρχου Ελληνικού – Αργυρούπολης
Το Δημογραφικό είναι η εικόνα που βλέπουμε στις γειτονιές μας, στα σχολεία, στους παιδικούς σταθμούς και στις παιδικές χαρές. Είναι τα λιγότερα παιδιά που συναντάμε γύρω μας και, τελικά, ένα ερώτημα που αφορά το ίδιο το μέλλον των πόλεών μας.
Με αυτήν την πραγματικότητα αντιμέτωπος είναι και ο Δήμος Ελληνικού – Αργυρούπολης, που τολμά και ανοίγει μια συζήτηση που αφορά πλέον άμεσα και την Αυτοδιοίκηση. Η πρωτοβουλία μας για τη θέσπιση έξι μέτρων στήριξης των οικογενειών από την 1η Ιανουαρίου 2027 έρχεται να δώσει μια τοπική απάντηση σε ένα πρόβλημα με εθνικές διαστάσεις.
Τα στοιχεία του ίδιου του Δήμου μας είναι χαρακτηριστικά: Περίπου 500 γεννήσεις καταγράφηκαν το 2014, ενώ το 2025 ο αριθμός περιορίστηκε στις 250. Μια μείωση που αποτυπώνει με ιδιαίτερα έντονο τρόπο την υποχώρηση των γεννήσεων μέσα σε μία δεκαετία.
Τα μέτρα στήριξης που θα εφαρμόσουμε για όσους είναι δημότες και ταυτόχρονα κάτοικοι του Δήμου μας περιλαμβάνουν: Οικονομική ενίσχυση από 1.000 έως 3.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση (με εισοδηματικά κριτήρια), απαλλαγή από δημοτικά τέλη για τις οικογένειες που αποκτούν νέο μέλος, δωρεάν τροφεία στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, δωρεάν συμμετοχή στη Δημιουργική Απασχόληση και στα πολιτιστικά και αθλητικά προγράμματα του Δήμου, καθώς και ένα βασικό πακέτο ειδών για τη φροντίδα του μωρού.
Το ερώτημα πλέον είναι μεγαλύτερο από τα μέτρα ενός Δήμου: Πόσο μπορεί η τοπική αυτοδιοίκηση να λειτουργήσει ως δίχτυ στήριξης για τη νέα οικογένεια και πόσο μπορεί η Πολιτεία να ενισχύσει αυτήν την προσπάθεια με μια συνεκτική και μακρόπνοη πολιτική;
Η πρωτοβουλία έχει μια σαφή αυτοδιοικητική λογική: Ό,τι μπορεί να γίνει σε επίπεδο πόλης, να γίνει. Γιατί το Δημογραφικό είναι εθνικό ζήτημα, αλλά οι επιπτώσεις του εμφανίζονται καθημερινά στις τοπικές κοινωνίες.
Η πρωτοβουλία του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης βάζει, τουλάχιστον σε τοπικό επίπεδο, το ζήτημα στο τραπέζι. Και ίσως αυτό να είναι το πρώτο βήμα: Να πάψουμε να μιλάμε για το Δημογραφικό ως ένα μακρινό πρόβλημα και να αρχίσουμε να το αντιμετωπίζουμε ως υπόθεση της καθημερινής ζωής των πόλεών μας.
