ΠΟΤΕ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ, ΦΘΕΙΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΚΟΥΡΙΑΖΟΥΝ
Όταν κοιτάς τόν Ουρανό πόσο μικρός φαντάζεις πόσο πολύ ασήμαντος πού αρχινάς καί κράζεις.
Όταν κοιτάς τόν Ουρανό πόσο μικρός φαντάζεις πόσο πολύ ασήμαντος πού αρχινάς καί κράζεις.
Τού γείτονα ο γάιδαρος είχε φωνή ωραία όπως τά σχολιαρόπαιδα στήν Βόρεια Κορέα.
Τά χρόνια πάνε δύσκολα στής λησμονιάς τήν βρύση εκεί πού πάει ο Σατανάς τό μέλλον νά βαφτίσει.
Ήχοι απόψε γοεροί σάν τό τραγί πού σφάζουν καί οι φονιάδες εύποροι κάθονται καί λουφάζουν.
Είπα νά γίνω Βολευτής η μοίρα μου ν’ αλλάξει, νά τήν βολεύω δηλαδή πρίν ο παπάς φωνάξει...
«Γιά κοίτα τό πηγάδι σου μήπως νερό δέν έχει παρότι μήνες επαρκείς δέν σταματά νά βρέχει.
Πού θά ’βρώ ένα «σκυλί» βαθιά νά μέ δαγκώσει ψηλά νά βγάλω τίς φωνές καί κάποιος μέ γλιτώσει.
Κάπου είς τήν Ανατολή τρέχει ακόμα αίμα, είναι αλήθεια αλάθητη κι όχι Ευρώπης ψέμα.
Τόν Όμηρο διαβάζοντας βρήκα τό τί μάς φταίει καί από πρώτοι γίναμε πλειστάκις τελευταίοι.
Στήν παρακάτω γειτονιά είναι ένα φαρμακείο πουλούσε ελαφρυντικά καί τό ’χα γιά οικείο.
Άς κάνουμε περίπατο ανά τήν οικουμένη εκεί, ίσως, υπάρχουμε άχ! Έλληνες καημένοι.
Σέ μιά γωνιά σ’ ένα γιαλό καθόταν ένας γλάρος κι απέναντι τήν θάλασσα φώτιζε ένας φάρος.
Μία ζωή στήν θάλασσα μέ τά πανιά σχισμένα μέ αγριεμένα κύματα καί πλοία βυθισμένα.
Στήν σκάλα τής ανηφοριάς είναι πολλά τ’ «αγκάθια» φίδια, ανυπολόγιστα καί σάπια κατακάθια.
Οι Ταυρομάχοι πάνοπλοι μέ τό σπαθί στό χέρι τούς ανοήτους θέλουνε είς τών αυτών ασκέρι.