Τα περίεργα της Αθήνας με το Κίεβο
Η Αθήνα, τον τελευταίο καιρό, μοιάζει να περπατά σε ένα τεντωμένο σχοινί, παγιδευμένη ανάμεσα στις γεωπολιτικές της δεσμεύσεις και την ωμή πραγματικότητα μιας καθημερινότητας που πιέζεται από παντού.
Η σύνδεση της ελληνικής πρωτεύουσας με το μακρινό Κίεβο –μετά και την πρωτοφανή γκάφα Ντόκου– δεν είναι, πλέον, απλώς μια διπλωματική αναφορά στις ειδήσεις των οκτώ, αλλά μια ζωντανή, ηλεκτρισμένη σχέση που επηρεάζει άμεσα το εσωτερικό σκηνικό. Από τη μία πλευρά, η χώρα ευθυγραμμίζεται απόλυτα με την ευρωπαϊκή και νατοϊκή γραμμή, προσφέροντας στήριξη και υπογράφοντας συμφωνίες που τη θέλουν στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας».
Από την άλλη, όμως, αυτή η επιλογή μοιάζει να εγκλωβίζει την Αθήνα σε ένα σπιράλ αβεβαιότητας, όπου το κόστος της αλληλεγγύης μεταφράζεται σε ακρίβεια, ενεργειακό άγχος και μια διάχυτη αίσθηση ότι οι αποφάσεις παίρνονται μακριά από τις πραγματικές ανάγκες του πολίτη.
Η Αθήνα νιώθει παγιδευμένη γιατί καλείται να παίξει έναν ρόλο ισχυρού παίκτη σε μια διεθνή κρίση, την ώρα που οι δικές της εσωτερικές αντοχές δοκιμάζονται οριακά. Η ελληνική διπλωματία επενδύει βαριά στο μέτωπο της Ουκρανίας, ελπίζοντας σε μελλοντικά ανταλλάγματα και ασφάλεια, όμως, το ρίσκο παραμένει υψηλό και η κοινωνία δείχνει σημάδια κόπωσης, παρά το επικοινωνιακό διάβημα που έγινε για την υπόθεση του drone στη Λευκάδα.
