Στέφανος Παραστατίδης: «Δεν υπάρχει ισχυρή Δημοκρατία χωρίς ισχυρή δημόσια παιδεία»
Κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2026, ο Στέφανος Παραστατίδης, βουλευτής Κιλκίς και υπεύθυνος Κ.Τ.Ε. Παιδείας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, προχώρησε σε εκτενή και ουσιαστική τοποθέτηση, αναδεικνύοντας την πολιτική συστηματικής υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης και την πλήρη παραίτηση της κυβέρνησης από κάθε ουσιαστική μεταρρύθμιση
Όπως τόνισε, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη δημόσια παιδεία όχι ως στρατηγική προτεραιότητα, αλλά ως «αναγκαίο κακό», επενδύοντας μόνο τα απολύτως ελάχιστα ώστε το σύστημα να λειτουργεί υποτυπωδώς, μέσα σε συνθήκες χρόνιας υποχρηματοδότησης, υποστελέχωσης και απαξίωσης. Την ίδια στιγμή, υπογράμμισε ότι υπάρχει σαφής στοχοπροσήλωση στην εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, στο πλαίσιο μιας ιδεοληπτικής και ταυτόχρονα πελατειακής πολιτικής.
Αναφερόμενος στα στοιχεία του Προϋπολογισμού, ο κ. Παραστατίδης επισήμανε ότι η αύξηση του συνολικού προϋπολογισμού του Υπουργείου Παιδείας από 6,606 δισ. ευρώ το 2025 σε 6,764 δισ. ευρώ το 2026 (περίπου 2,4%) δεν συνιστά πραγματική ενίσχυση, αλλά οριακή προσαρμογή που στην πράξη ισοδυναμεί με στασιμότητα, ιδίως υπό τις σημερινές οικονομικές συνθήκες. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί, όπως ανέφερε, η δραστική μείωση των συγχρηματοδοτούμενων πιστώσεων, που λειτουργεί ως προειδοποιητικό σήμα για τα επόμενα χρόνια.
Στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ο προϋπολογισμός μειώνεται από 4,109 δισ. ευρώ το 2025 σε 4,105 δισ. το 2026, χωρίς καμία πρόβλεψη για επενδύσεις σε υποδομές, καινοτομία, ψηφιακό μετασχηματισμό ή ενισχυτική διδασκαλία. Στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, η διακηρυγμένη «ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου» παραμένει, ένα κενό σύνθημα, την ώρα που ο μεταρρυθμιστικός ζήλος της κυβέρνησης εξαντλείται στη διαδικασία αδειοδότησης των ΝΠΠΕ, ανοίγοντας τον δρόμο σε κερδοσκοπικά συμφέροντα και οδηγώντας το δημόσιο πανεπιστήμιο σε σταδιακή απαξίωση.
Για την Επαγγελματική Εκπαίδευση και τη Δια Βίου Μάθηση, παρά την ονομαστική αύξηση των κονδυλίων, σημείωσε ότι παραμένουν καθηλωμένες στο 6–7% του συνολικού προϋπολογισμού, γεγονός που αποδεικνύει πως εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως «φτωχός συγγενής» του εκπαιδευτικού συστήματος, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σε πολλές χώρες της ΕΕ.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο ζήτημα της σχολικής στέγης και του προσεισμικού ελέγχου. Με το 65% των σχολικών κτιρίων να έχει κατασκευαστεί πριν το 1985 και το 23% πριν το 1960, και κατήγγειλε το «ψαλίδισμα» του μοναδικού σχετικού έργου του Ταμείου Ανάκαμψης, προειδοποιώντας ότι σε μια σεισμογενή χώρα ο κίνδυνος σοβαρών ατυχημάτων στα σχολεία είναι απολύτως υπαρκτός.
Κλείνοντας, ο κ. Παραστατίδης παρουσίασε το όραμα της αντιπολίτευσης για μια άλλη Παιδεία: δημόσια, ανθρωποκεντρική και σύγχρονη, που αντιμετωπίζει τη γνώση ως δικαίωμα και επένδυση και όχι ως κόστος. Μια Παιδεία που καλλιεργεί την κριτική σκέψη, τη δημοκρατική συνείδηση και τη συμμετοχή, με σχολεία ασφαλή και συμπεριληπτικά, ζωντανά δημόσια πανεπιστήμια και εκπαιδευτικούς με κύρος και αξιοπρέπεια.
«Δεν υπάρχει ισχυρή Δημοκρατία χωρίς ισχυρή δημόσια παιδεία», τόνισε χαρακτηριστικά, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ένας «προϋπολογισμός παραίτησης», που υπονομεύει όχι μόνο την εκπαίδευση, αλλά τη Δημοκρατία την ίδια.
