Σκάνδαλο τελικά και όχι φιάσκο τα μη κρατικά πανεπιστήμια
Η αδειοδότηση των Νομικών Προσώπων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΝΠΠΕ) εξελίσσεται σε ένα ακόμη σκάνδαλο αυτής της περιόδου των σκανδάλων και σε μία μεταρρύθμιση που συνιστά τελικά την κορωνίδα των σκανδάλων, ως προς τις διαδικασίες που προωθούνται, και είναι γρήγορες, εύκολες και απλές γιατί έχουν βασικά σκοπό να ικανοποιηθούν οι επιδιώξεις δύο funds αλλά και οι επιθυμίες μεγάλων, κερδοσκοπικών επιχειρηματικών συμφερόντων.
Αποτέλεσμα αυτών των διαδικασιών, όπως προκύπτει από ενδελεχή έρευνα και πολλά ρεπορτάζ, είναι να έχουμε αδειοδοτήσεις ενός παραρτήματος, του Πανεπιστημίου Λευκωσίας συγκεκριμένα, στις εγκαταστάσεις του οποίου βρίσκονται ακόμη οικοδομικά συνεργεία, τα οποία εργάζονται πυρετωδώς με προοπτική μέχρι το τέλος του έτους να έχουν ολοκληρώσει το έργο, και ενός άλλου παραρτήματος, που βρίσκεται σε μια ρυπαρή πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας, η οποία τώρα επιχειρείται να ανακαινισθεί, προκειμένου να εμφανιστεί ως παράρτημα και έδρα πανεπιστημίου. Μάλιστα, αυτές τις μέρες αναμένονται και τα έπιπλα. Ωστόσο, για τα άλλα δύο παραρτήματα της Θεσσαλονίκης ακούγονται και γράφονται σημεία και τέρατα, για τα οποία δεν υπάρχουν απαντήσεις.
Στο μεταξύ, έχουμε διορισμό ακόμα και πρύτανη σε παράρτημα, ιδιότητα που δεν προβλέπεται από το νομικό καθεστώς που ισχύει, αφού το παράρτημα υπάγεται στο πανεπιστήμιο, ο πρύτανης του όποιου έχει την ευθύνη λειτουργίας τόσο του μητρικού φορέα όσο και του παραρτήματος.
Επίσης, τα παράβολα και οι εγκρίσεις, αλλά και το κεφάλαιο της εταιρείας ειδικού σκοπού του ΝΠΠΕ φαίνεται ότι έχουν καταβληθεί από το κολλέγιο, βάσει προφανώς της συμφωνίας δικαιόχρησης, που προβλέπει, όμως, κερδοσκοπικού χαρακτήρα δραστηριότητες και επιχείρηση. Πώς είναι, λοιπόν, δυνατό το παράρτημα να είναι μη κερδοσκοπικό κατά τον νόμο και ο φορέας που έχει τη δικαιόχρηση να είναι κερδοσκοπικός οργανισμός;
Έτσι, η έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2025 – 2026 καθίσταται εξόχως προβληματική, με τα προβλήματα να αγγίζουν τα όρια του παραλογισμού και του σκανδάλου.
Παράλληλα, έχουμε σαφή και απόλυτα κατηγορηματική δήλωση από την πρόεδρο του φορέα της Ανεξάρτητης Αρχής της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΔΙΠΑΕ), την κ. Κουτσελίνη, η οποία με απόλυτη καθαρότητα και αίσθημα υψηλής ευθύνης αποσαφήνισε ότι μπορεί το παράρτημα του Πανεπιστημίου Λευκωσίας να έχει αδειοδότηση, άλλα, με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν ολοκληρωμένες κτιριακές εγκαταστάσεις, αξιολόγηση και πιστοποίηση των υποδομών, όπως προβλέπεται από τις ισχύουσες διατάξεις, δεν μπορεί να πάρει έγκριση λειτουργίας.
Κατά συνέπεια, θεωρούμε απίθανο να μπορέσουν να λειτουργήσουν οι σχολές του παραρτήματος από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος.
Την ίδια στιγμή, μάλιστα, που το παράρτημα αυτό, της Λευκωσίας, διαφημίζει την έναρξη της λειτουργίας του και αναφέρεται σε εγγραφές. Το παράλογο, όμως, είναι ότι ενεργούν εγγραφές και τα άλλα παραρτήματα, για προγράμματα σπουδών που δεν έχουν αξιολογηθεί, αφού η προθεσμία υποβολής έληξε στις 5 Σεπτεμβρίου και κανένας δεν ξέρει ότι θα αξιολογηθούν, εκτός και αν αποφασίζουν για τις αξιολογήσεις τα κολέγια, και οι αξιολογήσεις αφορούν μόνο επίπεδο φθηνών κολεγίων τελικά. Άλλωστε, κάποιο πρόγραμμα Νομικής Σχολής που δημοσιοποιήθηκε αναφέρεται σε 27 μαθήματα, εκ των οποίων σχεδόν τα μισά είναι μαθήματα επιλογής, όταν οι Νομικές Σχολές ελληνικής κατεύθυνσης σπουδών έχουν πάνω από 45.
Από όλα αυτά, εκτεθειμένη σε ένα μεγάλο σκάνδαλο δεν είναι μόνο η κυβέρνηση, άλλα και η ΕΘΑΑΕ και ο πρόεδρος αυτής, ο οποίος εγκαλείται για τις αδειοδοτήσεις των παραρτημάτων της Θεσσαλονίκης.
Ένα άλλο ζήτημα, που δεν φαίνεται να έχει λυθεί, είναι αυτό των αιτήσεων των άλλων κολεγιών που δεν έχουν εγκριθεί αλλά και εκείνων που δεν έχουν απορριφθεί. Αυτό είναι από τα ανήκουστα, γιατί κάτι που δεν εγκρίνεται είναι φυσικό να απορρίπτεται, γεγονός που δεν συμβαίνει εδώ, γι’ αυτό και θα παρακολουθήσουμε πολύ στενά το θέμα. Γιατί δεν είναι δυνατόν κάτι που δεν εγκρίνεται να μένει… μετέωρο. Ποιος είναι ο λόγος; Είναι δυνατόν να γίνονται αυτά τα πράγματα σε μια ευνομούμενη πολιτεία;
Πώς, όμως, μπορούμε να μιλάμε για ευνομούμενη πολιτεία, αφού είναι σαφέστατο ότι και σε αυτήν την περίπτωση, που αφορά τις πανεπιστημιακές σπουδές, τη νέα γενιά και το μέλλον της χώρας, η νομοθεσία είναι ο τελευταίος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη.
Είναι απόλυτα εμφανές και ομολογουμένως σαφέστατο ότι η μεταρρύθμιση αυτή έγινε για τα επιχειρηματικά συμφέροντα των δύο funds, τα οποία, όπως λέγεται… στη διαπασών, άλλα και γράφεται, έχουν άκρες μέχρι και το Μαξίμου, με πρόσωπα και πράγματα που έχουν ονοματεπώνυμο και ταυτότητα.
Για όλα αυτά, όμως, θα επανέλθουμε…
