Σημαντικά κενά στην επιστροφή των παιδιών με καρκίνο στο σχολείο

Ένα στα τρία παιδιά που νόσησαν με καρκίνο επιστρέφει στο σχολείο με ανάγκες που μένουν ακάλυπτες

Σημαντικά κενά στην επιστροφή των παιδιών και εφήβων με εμπειρία καρκίνου στο σχολείο καταγράφει πανελλαδική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος «Superhero School» (Erasmus+), στο οποίο συμμετέχει η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Καρκινάκι – Ενημέρωση για τον καρκίνο στην παιδική και εφηβική ηλικία». Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, περίπου ένα στα τρία παιδιά (31,2%) έχει ανά­γκες υποστήριξης που παραμένουν ακάλυπτες από το σχολείο, ενώ στο 66,4% των περιπτώσεων δεν υπάρχει συγκεκριμένος επαγγελματίας υπεύθυνος για τον συντονισμό της επανένταξης.

Του
ΑΡΗ ΜΠΕΡΖΟΒΙΤΗ

Με βάση τα ευρήματα, το «Καρκινάκι» προτείνει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο παρεμβάσεων, ώστε η επιστροφή στο σχολείο να πάψει να αποτελεί υπόθεση που καλείται να διαχειριστεί σχεδόν μόνη της η οικογένεια και να γίνει οργανωμένο μέρος της συνολικής φροντίδας και αποκατάστασης του παιδιού.

Ποιος αναλαμβάνει να βοηθήσει ένα παιδί να επιστρέψει στο σχολείο μετά τον καρκίνο; Ποιος συνδέει την οικογένεια, το σχολείο και τη θεραπευτική ομάδα; Ποιος διασφαλίζει ότι η κόπωση, οι δυσκολίες συγκέντρωσης, το άγχος ή οι μακροχρόνιες συνέπειες της νόσου και της θεραπείας δεν θα μετατραπούν σε εκπαιδευτικό και κοινωνικό αποκλεισμό;

Τα αποτελέσματα της πανελλαδικής έρευνας, στην οποία συμμετείχαν 247 γονείς και φροντιστές, δείχνουν ότι η επιστροφή στο σχολείο εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να στηρίζεται στην προσπάθεια της ίδιας της οικογένειας.

Συ­γκεκριμένα:
• Το 66,4% των οικογενειών δήλωσε ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένος επαγγελματίας, υπεύθυνος για τον συ­ντονισμό της επανένταξης.
• Το 77,7% των γονέων είχε υψηλή συμμετοχή στον συντονισμό μεταξύ σχολείου, θεραπευτικής ομάδας και υπηρεσιών, ενώ το 62,8% χαρακτήρισε τη διαδικασία ιδιαίτερα απαιτητική συναισθηματικά.
• Περίπου ένα στα τρία παιδιά (31,2%) είχε ανάγκες υποστήριξης που παρέμειναν ακάλυπτες από το σχολείο, παρότι οι έξι από τους δέκα γονείς (61,5%) θεωρούσαν ότι οι εκπαιδευτικοί κατανοούσαν σε σημαντικό βαθμό τις ανάγκες του παιδιού.
• Παρά τη θετική στάση και κατανόηση των εκπαιδευτικών, μόλις το 48,6% των οικογενειών θεωρεί ότι το σχολείο ήταν επαρκώς προετοιμασμένο ώστε να ανταποκριθεί έμπρακτα στις ανάγκες του παιδιού.
• Το 39,7% των παιδιών παρουσίαζε υψηλά επίπεδα σχολικού άγχους και το 32% δίσταζε να επιστρέψει στο σχολείο, παρά την ιατρική έγκριση.

Η κόπωση (52,6%) και οι δυσκολίες συγκέντρωσης (34,4%) και μνήμης (21,5%) αποτελούν σημαντικά εμπόδια στην εκπαιδευτική καθημερινότητα, ενώ οι μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης εμφανίζουν ιδιαίτερα αυξημένες δυσκολίες στην κάλυψη της ύλης.

Η επιστροφή στο σχολείο είναι μέρος της αποκατάστασης
Για ένα παιδί ή έναν έφηβο με εμπειρία καρκίνου, η επιστροφή στο σχολείο δεν σημαίνει απλώς επιστροφή στα μαθήματα. Σημαίνει επιστροφή στους φίλους, στην καθημερινότητα, στην κοινωνική ζωή και στην αίσθηση ότι μπορεί ξανά να σχεδιάζει το μέλλον του.

Γι’ αυτό και η σχολική επανένταξη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο μέρος της συνολικής φροντίδας και αποκατάστασης των παιδιών και εφήβων με εμπειρία καρκίνου.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Φωτο: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr