Σε διεθνή απομόνωση η χώρα – Ανάλυση
ΤΟ «ΦΙΑΣΚΟ» ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ-ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗ
Στην ουρά των περιφερειακών εξελίξεων οδηγείται η χώρα με ευθύνη της κυβέρνησης, η οποία πλέον έχει χάσει ερείσματα στο εξωτερικό και απέναντι ακόμη και στην υπερδύναμη των ΗΠΑ. Παρά τις παραχωρήσεις που έχει προσφέρει, εισπράττει καλά λόγια από την κ. Γκιλφόιλ, ενώ ο Τραμπ συνομιλεί, συναντάται και συναλλάσσεται με τον Ταγίπ Ερντογάν.
Με τον τούρκο ηγέτη αποθρασυμένο και ενθαρρυμένο από τη στήριξη Τραμπ εξελίχθηκε το σίριαλ της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, με τον τούρκο Πρόεδρο να εκθέτει την ελληνική κυβέρνηση, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές της να κουκουλώσει το φιάσκο.
Έτσι, αναβλήθηκε η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν επειδή, όπως ειπώθηκε, συνέπιπτε με τη συνάντηση που είχε ο Ντόναλντ Τραμπ με τους μουσουλμάνους ηγέτες για τη Γάζα –συνάντηση που έγινε δύο ώρες αργότερα–, ενώ στο μεσοδιάστημα, για το οποίο ζήτησε η τουρκική πλευρά την αναβολή της συνάντησης, ο Ερντογάν συναντιόταν με τον πρόεδρο του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης κ. Μένφι και ο Πρόεδρος Τραμπ με τον Ζελένσκι και τον Μακρόν. Την ίδια στιγμή, είχε ήδη γίνει γνωστό ότι η περίφημη συνάντηση του Τραμπ με τους μουσουλμάνους ηγέτες (μεταξύ των οποίων και ο Ερντογάν) θα μεταφερόταν για το απόγευμα της Τρίτης, οπότε υπήρχε χρόνος, εάν το επιθυμούσε ο τούρκος ηγέτης, να συναντηθεί με τον κ. Μητσοτάκη.
Αντί τούτου, βεβαίως, ο κ. Ερντογάν εκφώνησε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ομιλία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου άνοιξε θέμα Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου, μιλώντας για συνεργασία κ.ά. Προειδοποίησε, σε τόνο επιθετικό, ότι δεν θα μπορέσει να υλοποιηθεί κανένα σχέδιο ή έργο στην Ανατολική Μεσόγειο που έχει σκοπό να αποκλείσει την Τουρκία, ενώ επανέλαβε όλες τις ακραίες επιδιώξεις της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην Ανατολική Μεσόγειο, σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.
Η επίσκεψη Ερντογάν στον Λευκό Οίκο, δυστυχώς, ανέδειξε αρχικά την αδυναμία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής να διαμορφώσει το έδαφος που θα προσέλκυε το ενδιαφέρον του αμερικανού Προέδρου για μια συνάντηση με τον έλληνα πρωθυπουργό. Συγχρόνως, όμως, δείχνει ότι η Τουρκία, παρά τις μεγαλοστομίες της ελληνικής κυβέρνησης, έχει αλλάξει πίστα και πλέον κινείται ως μεγάλη περιφερειακή δύναμη, η οποία μπορεί να έχει ανοικτές πόρτες τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στη Μόσχα, στο Πεκίνο και στον παγκόσμιο Νότο.
Ακόμη κι αν ο Ταγίπ Ερντογάν υποσχέθηκε μια αγορά-«μαμούθ» για την αμερικανική πολεμική και αεροπορική βιομηχανία, απέδειξε ότι έχει τον τρόπο να συνομιλεί με τους ισχυρούς, ακόμη και αν θα μπορούσε να θεωρηθεί συναλλακτικός.
Η Αθήνα έμεινε να παρακολουθεί με αμηχανία τις εξελίξεις, καθώς, μάλιστα, είχε σπεύσει η ίδια να δημοσιοποιήσει τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Ταγίπ Ερντογάν μία ημέρα πριν ο ίδιος ο Τραμπ ανακοινώσει τη συνάντησή του με τον τούρκο ηγέτη. Η τουρκική πλευρά, όμως, αγνοώντας επιδεικτικά την Αθήνα, δεν προέβη σε καμία επιβεβαίωση μέχρι και την τελευταία στιγμή.
Εξάλλου, το μόνο που είχε σημασία για τον Ταγίπ Ερντογάν σε αυτήν την επίσκεψη στη Νέα Υόρκη ήταν να κάνει μια επίδειξη ισχύος, απευθυνόμενος στα περισσότερα από 140 κράτη που έχουν αναγνωρίσει την Παλαιστίνη αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη, που διαδηλώνει με οργή εναντίον του Ισραήλ. Υπενθύμισε ότι είναι ο μοναδικός ηγέτης που, με συνέπεια εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία, προβάλλει και θέτει πρώτο θέμα στις ομιλίες του στον ΟΗΕ την υπόθεση των Παλαιστινίων και της Γάζας.
Ο κ. Ερντογάν, προφανώς ενισχυμένος διπλωματικά από την πρόσκληση Τραμπ, δεν δείχνει κάποια ιδιαίτερη σπουδή να συναινέσει με την Ελλάδα, ειδικά μάλιστα στα μείζονα ζητήματα που αφορούν τις θαλάσσιες ζώνες αλλά και την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε περιοχές που διεκδικεί ή αμφισβητεί η Τουρκία. Έτσι, η Αθήνα προσήλθε σε μια συνάντηση η οποία όχι μόνο δεν προσέφερε τίποτα, πέρα από γενικόλογες δηλώσεις για την οικονομική συνεργασία ή τη συνεργασία στο Μεταναστευτικό, αλλά αντιθέτως άφησε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε χειρότερη θέση από αυτή που βρίσκονταν πριν από την περασμένη Τρίτη.
Διότι όταν ακυρώνεται μια συνάντηση κορυφής που θα αναζητούσε επίπεδο συνεννόησης για μείζονα ζητήματα, που φέρνουν αντιμέτωπες τις δύο χώρες ακόμη και σε στρατιωτικό επίπεδο, κανείς δεν μπορεί να περιμένει ότι η λύση αυτή για την αποφυγή των εντάσεων, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν και σε θερμό επεισόδιο, μπορεί να ανατεθεί στους υπουργούς Εξωτερικών ή Άμυνας ή στους Α/ΓΕΕΘΑ των δύο χωρών.
Έτσι, με όλα τα μέτωπα να είναι ανοιχτά και με τις κόκκινες γραμμές της Τουρκίας να είναι επίσης γνωστές θα πρέπει να κινηθεί από δω και πέρα η Αθήνα, με ένα σημαντικό ρίσκο πλέον, καθώς ο Ερντογάν δεν έχει δώσει κανένα σημάδι υποχώρησης, ενώ επιστρέφει από τις ΗΠΑ εξαιρετικά ενισχυμένος και διπλωματικά.
Οι πατριωτικοί τόνοι αντιδράσεων για τη διεξαγωγή της αιφνιδιαστικής άσκησης, που συνέπεσε με την έκδοση NAVTEX για τις έρευνες του «Πίρι Ρέις», μπορεί να απασχόλησαν για δύο – τρεις ημέρες την επικαιρότητα, όμως αποκρύπτουν την πραγματική εικόνα. Όταν χρειάστηκε σε πραγματικό χρόνο η παρέμβαση των Ενόπλων Δυνάμεων, για να μην επιτραπεί στα πέντε πολεμικά πλοία να παρεμποδίσουν το σκάφος που ερευνούσε για την πόντιση του καλωδίου ανατολικά της Κάσου, ούτε ασκήσεις έγιναν, ούτε επεμβάσεις, ούτε σχέδιο αποτροπής υπήρξε, με αποτέλεσμα τη διακοπή των ερευνών.
Μπαίνουμε σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο για τα ελληνοτουρκικά, καθώς η Τουρκία έχει δηλώσει με κάθε τρόπο ότι δεν θα επιτρέψει την παρέκκλιση από τη Διακήρυξη των Αθηνών, την οποία ερμηνεύει ως αποδοχή από την Αθήνα της παραίτησης από την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, εφόσον δεν έχει την έγκριση και της Άγκυρας.
Η κυβέρνηση, αντί να κοκορεύεται για τα δισ. που δίνει για εξοπλισμούς, θα πρέπει άμεσα να απαντήσει με πρακτικά βήματα, πώς και με ποιο σχεδιασμό θα ανατρέψει αυτήν την απειλή και θα ασκήσει πλήρως, σαν κανονική χώρα, τα κυριαρχικά δικαιώματά της σε όλο το μήκος και το πλάτος του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Φωτο: Prime Minister Mitsotakis adressing UN General Assembly. PHOTO: PM PRESS OFFICE
Διαβάστε επίσης:
