H Ελλάδα όφειλε να έχει ήδη εκφράσει την υποστήριξή της –και μάλιστα δημόσια– στην υποψηφιότητα των ΗΑΕ για τη θέση γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, ως διαδόχου του Αντόνιο Γκουτιέρες. Στο πλαίσιο τέτοιων στρατηγικών επιλογών, η υποστήριξη της υποψηφιότητας των ΗΑΕ για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διατηρούν στρατηγική σχέση με τη χώρα μας και έσπευσαν να προσφέρουν ουσιαστική στήριξη σε μια κρίσιμη συγκυρία, συνυπογράφοντας την Κοινή Δήλωση των έξι κατά του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Ας ελπίσουμε ότι όχι μόνο θα στηρίξει τελικά την εμιρατιανή υποψήφια η Αθήνα, αλλά συγχρόνως θα συντονίσει τις δυνάμεις της με όλες τις άλλες χώρες που αντιδρούν στην υποψηφιότητα-σφήνα που προωθεί την τελευταία στιγμή η Τουρκία, προτείνοντας τον Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση αυτή.
Καθώς η Ρωσία, η Κίνα και η Βρετανία μάλλον δεν θα έχουν αντίρρηση ώστε να μπλοκάρουν με βέτο την υποψηφιότητα της Τουρκίας, ενώ οι ΗΠΑ μπορεί να δουν και θετικά την υποψηφιότητα, μένει στη Γαλλία ο κρίσιμος ρόλος. Όμως και εντός του ΣΑ –στον χρόνο αυτόν που απομένει–, η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί ώστε να υπάρξει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πλειοψηφία μεταξύ των μη μόνιμων κρατών-μελών εναντίον της υποψηφιότητας Σινιρλίογλου.
Βεβαίως, εδώ θα βρούμε μπροστά μας τις λάθος επιλογές του παρελθόντος. Τότε που όλοι φώναζαν ότι, όταν ξεπλένεις την Τουρκία, δεν μπορείς μετά από μερικούς μήνες να ζητάς υποστήριξη από άλλες χώρες για να την αντιμετωπίσεις. Έτσι και με την περίπτωση Σινιρλίογλου.
Είναι αντιφατικό, όταν πριν από δύο χρόνια η Αθήνα –στο πλαίσιο των «ήρεμων νερών»– διαφήμιζε και προωθούσε την υποψηφιότητα του πανούργου τούρκου διπλωμάτη για την προεδρία του ΟΑΣΕ (και μάλιστα σε κοινό «πακέτο» με τη Μάνια Τελαλιάν για την προεδρία Επιτροπής του Οργανισμού), σήμερα να ζητά την καταψήφιση της υποψηφιότητάς του για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ.
Φωτό: ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ / EUROKINISSI
Διαβάστε τα άρθρα της στήλης “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εξωφρενικών” ΕΔΩ
