Ν. Παπαναστάσης στο “Π”: Πίσω από τα πανηγύρια περί «αναβάθμισης του ρόλου της Ελλάδας» ξεπροβάλλουν οι τεράστιοι κίνδυνοι για τον λαό μας
Του
ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Βουλευτής ΚΚΕ Αιτωλοακαρνανίας,
Αντισυνταγματάρχη ε.α.
Περίσσεψαν οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για «ευκαιρίες ανάπτυξης, αυτάρκειας και ασφάλειας», με αφορμή τις συμφωνίες που προχωρά με τις ΗΠΑ, για την «αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας» στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς και τη μετατροπή της σε «πύλη εισόδου» του πανάκριβου αμερικανικού LNG στην ευρωπαϊκή αγορά. Μόνο που οι «ευκαιρίες» δεν αφορούν εξίσου την αστική τάξη και τον λαό. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει…
Στην πραγματικότητα, οι μόνοι που έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν για την εξέλιξη αυτή είναι τα μονοπώλια, στα οποία παραδίδεται ο πλούτος της χώρας, και άλλα τμήματα του κεφαλαίου που επωφελούνται, όπως οι εφοπλιστές. Την ώρα που ο κ. Μητσοτάκης πανηγυρίζει για τη μετατροπή της Ελλάδας σε κόμβο ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή, την ίδια ώρα, ο λαός μας έρχεται αντιμέτωπος με μεγάλους κινδύνους. Γιατί η μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο των ΗΠΑ δεν σημαίνει ευημερία ή σταθερότητα για τον λαό, σημαίνει μεγαλύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, ακριβότερη ενέργεια για τα νοικοκυριά, αυξημένη στρατιωτική παρουσία στην περιοχή και κίνδυνο για τα λαϊκά δικαιώματα. Θυμίζουμε ότι ενεργειακός κόμβος ήταν και η Ουκρανία! Ταυτόχρονα, σημαίνει επικίνδυνες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά, αυξάνεται ο κίνδυνος και για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, γίνονται εμφανείς οι σχεδιασμοί για ΝΑΤΟϊκής κοπής διευθετήσεις και συνεκμετάλλευση, εντείνονται τα παζάρια με την Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.
Στο πλαίσιο αυτό έχουν υπογραφεί και οι συμφωνίες ανάμεσα σε ExxonMobil, HELLENiQ Energy και Energean, για την έναρξη εξόρυξης υδρογονανθράκων στο Βορειοδυτικό Ιόνιο ή για τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων της ONEX στο λιμάνι των Ναυπηγείων της Ελευσίνας, για ενίσχυσή του ως ενεργειακού, εμπορικού και διαμετακομιστικού κέντρου και ως αντίβαρου στην παρουσία της Cosco στον Πειραιά.
Και αφού ήρθαν οι πωλητές, ήρθε έπειτα και ο αγοραστής. Αυτό δείχνουν οι συμφωνίες που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με τον Ζελένσκι –κάτω από το άγρυπνο μάτι της διαβασμένης και πανταχού παρούσας Γκίλφοϊλ–, σε συνέχεια αυτών με τις ΗΠΑ, σφραγίζοντας τον σημαντικό για τα αμερικανικά συμφέροντα κάθετο διάδρομο. Βέβαια, στο μενού δεν θα μπορούσε να μη βρίσκεται και η περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση του καθεστώτος Ζελένσκι, που έχει γράψει ήδη πολλά χιλιόμετρα. Στο επίκεντρο –τουλάχιστον με βάση όσα έγιναν γνωστά– μπήκαν η στρατιωτική συνεργασία στη Μαύρη Θάλασσα, στο πλαίσιο και των εγγυήσεων ασφαλείας, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις αποστολές που θα αναλάβει το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, καθώς και οι νέες παρτίδες πολεμικού υλικού στην Ουκρανία, όπως ήδη γίνεται, είτε απευθείας είτε μέσω της Τσεχίας.
Όλα αυτά, μαζί με τη σχεδόν μόνιμη στρατοπέδευση αμερικανών και ΝΑΤΟϊκών διπλωματών και αξιωματούχων στη χώρα μας και τη μετατροπή της σε απέραντο στρατιωτικό ορμητήριο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, με υποδομές θανάτου διάσπαρτες σε όλη τη χώρα, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές εξελίξεις. Άλλωστε, η «ενεργειακή αναβάθμιση και ασφάλεια» πάει χέρι χέρι με την καλλιέργεια «κουλτούρας πολέμου», στην οποία πρέπει να συνηθίσουν οι λαοί της Ευρώπης, όπως ανατριχιαστικά δήλωσε ο έλληνας υπουργός Άμυνας.
Τίποτα καλό για τον λαό δεν προμηνύεται από όλα αυτά! Η χώρα μας εμπλέκεται όλο και βαθύτερα σε ανταγωνισμούς που εντείνονται, για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων και αναγκών. Αυτή είναι η πλευρά της Ιστορίας που διαλέγουν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα, που στηρίζουν, είτε φωναχτά είτε διά της σιωπής, τις επιλογές της, επιβεβαιώνοντας τη σύμπλευσή τους σε αυτά τα στρατηγικά ζητήματα, όσο κι αν μαλώνουν σαν τα κοκόρια για τα δευτερεύοντα.
Πίσω από την κυβερνητική προπαγάνδα, βγάζει πλέον μάτι το ότι η αναβάθμιση της αστικής τάξης της χώρας, στο πλαίσιο των ευρωατλαντικών σχεδιασμών, όχι μόνο δεν συναντιέται πουθενά με τις ανάγκες του λαού, αλλά τις υπονομεύει ευθέως, ενώ δημιουργεί και κάθε είδους κινδύνους. Γι’ αυτό και καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να δείξει ο λαός μας στην κυβέρνηση-σημαιοφόρο των ευρωατλαντικών ενεργειακών σχεδιασμών και στα άλλα κόμματα που της παρέχουν στήριξη. Με τον αγώνα του, πρέπει να ανοίξει τον δρόμο για την απεμπλοκή από αυτούς, ώστε να αξιοποιηθεί ο φυσικός πλούτος και οι παραγωγικές της δυνατότητες της χώρας για την κάλυψη των δικών του αναγκών.
