Είναι το δεύτερο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας
Η «υπόθεση Novartis», πέραν των πτυχών που ερευνά η Δικαιοσύνη και η Βουλή, με την εμπλοκή πολιτικών, ήρθε να φωτίσει και το γεγονός ότι το «ελληνικό φάρμακο» είναι ο φτωχός συγγενής, παρότι σε ποιότητα και αποτελεσματικότητα δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τα εισαγόμενα, ενώ είναι και πάνω από 50% φθηνότερο. Είναι δε το δεύτερο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας, γεγονός που πιστοποιεί με τον πιο αξιόπιστο τρόπο τη διεθνή αναγνώριση της ποιότητάς του.
Το λυπηρό είναι ότι οι κρατικοί χειριστές του φαρμάκου διαχρονικά, επί όλων των κυβερνήσεων, δεν στήριξαν το ελληνικό φάρμακο, που είναι εργαλείο – παράγων εξοικονόμησης πόρων, ιδιαίτερα με τη χρήση των γενοσήμων. Η Ελλάδα είναι τελευταία στην επιλογή οικονομικών φαρμάκων και γενοσήμων, όταν στην Ευρώπη η χρήση τους ξεπερνά το 50% της συνολικής κατανάλωσης φαρμάκων. Το γιατί το αντιλαμβανόμαστε όλοι, ιδιαίτερα με όσα έχουν ακουστεί για το σκάνδαλο της Novartis.
Ο μ.ό. τιμής των ελληνικών φαρμάκων είναι 11 ευρώ, των πρωτοτύπων που κυκλοφορούν 163 ευρώ και των νέων εισαγόμενων 506 ευρώ!
Δυστυχώς, ενώ τα ελληνικά φάρμακα αποτελούν την καλύτερη και οικονομικότερη λύση σε σχέση με όποια άλλη επιλογή έχουν οι έλληνες ασθενείς, οι γιατροί και τα Ταμεία, δεν χρησιμοποιούνται, παρότι οι λιανικές τιμές τους κυμαίνονται κατά μ.ό. στο επίπεδο των 11 ευρώ, όταν ο αντίστοιχος μ.ό. των κυκλοφορούντων πρωτοτύπων είναι 163 ευρώ, τα δε νέα εισαγόμενα πρωτότυπα κινούνται στα 506 ευρώ, όπως επισημαίνει σε άρθρο του ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας Θεόδωρος Τρύφων.
Επισημαίνει, μάλιστα, ότι το 47% των παραγόμενων ελληνικών γενοσήμων διατίθεται σε λιανικές τιμές κάτω των 4 ευρώ! Και με τις υποχρεωτικές εκπτώσεις («χαράτσι») που προσφέρει η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, οι οποίες το 2017 έφτασαν στο 37% επί της τιμής παραγωγού, προσφέρει στο Δημόσιο ένα στα τρία φάρμακα δωρεάν, κάτι που δυσκολεύει την παραγωγή πολλών καταξιωμένων φαρμάκων, η απόσυρση των οποίων θα καλυφθεί από ακριβές εισαγωγές.
Παρά ταύτα, η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, που έχει συνεχή δημιουργική δραστηριότητα 60 ετών, μένει και επιμένει ελληνικά, με 28 σύγχρονες ελληνικές παραγωγικές μονάδες, οι οποίες δημιουργούν σημαντικές προστιθέμενες αξίες στην εθνική οικονομία.
Και όπως υπογραμμίζει ο κ. Θ. Τρύφων, η χώρα μπορεί να σταματήσει να εισάγει ό,τι παράγει. Η ελληνική βιομηχανία μπορεί.
