– Για να μη μας δουλεύουν…
Καλό μήνα και… μη χάνετε τον ύπνο σας βλέποντας τους δανειστές να έρχονται και να αρπάζουν ό,τι έχουμε και δεν έχουμε και στο τέλος να μας παίρνουν σκλάβους. Ας έρθουν και θα δουν πόσα απίδια πιάνει ο σάκος… Προς τι ο πρόλογος; Η αφορμή ήταν τα στοιχεία που αφορούν το πότε και αν θα ξεμπλέξουμε με το χρέος που έχουν φορτώσει στον ελληνικό λαό, στον κάθε Έλληνα.
Το ελληνικό δημόσιο χρέος ανέρχεται σήμερα στο 173,3% του ΑΕΠ και το 2020 θα μειωθεί στο 167%, ευτυχώς (!) όμως το 2055 θα πέσει στο 60% του ΑΕΠ. Δηλαδή, σε 35 χρόνια ΘΑ… ελπίζουμε ότι θα πέσει κατά 113%. Που σημαίνει ότι και μετά το 2055 θα είμαστε με τις αλυσίδες, αλλά θα είναι λιγότερο σφιχτές…
Κατόπιν αυτού, η συνταγή είναι μία και μόνο: Αυτό που πριν από πολλά χρόνια τραγουδούσε ο Βασίλης Λογοθετίδης μαζί με την Ίλυα Λιβυκού σε εκείνη τη χαρούμενη ελληνική ταινία: «Μια ζωή την έχουμε, κι αν δεν τη γλεντήσουμε, τι θα καταλάβουμε…». Κι άσε να ανησυχούν οι τραπεζίτες, οι τοκογλύφοι και ο Σόιμπλε…
