Μ. Συντυχάκης στο “Π”: Βήμα κλιμάκωσης του κυβερνητικού αυταρχισμού

Μ. Συντυχάκης στο “Π”: Βήμα κλιμάκωσης του κυβερνητικού αυταρχισμού

Του
ΜΑΝΩΛΗ ΣΥΝΤΥΧΑΚΗ
Βουλευτή ΚΚΕ Ηρακλείου


Η κυβέρνηση της ΝΔ, την προηγούμενη εβδομάδα, έφερε και ψήφισε την τροπολογία για τη δήθεν προστασία του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, και μάλιστα με την εμπλοκή του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που ανοίγει επικίνδυνους δρόμους για το μέλλον. Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο άνοιξε μόνη της από το πουθενά, σε μια προσπάθεια να αποπροσανατολίσει από τα άλλα θέματα στα οποία είναι στριμωγμένη. Θέματα όπως η ψήφιση για τη 13ωρη εργασία, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το ατιμώρητο έγκλημα των Τεμπών κ.ά.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, σε συνέντευξή του, ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι το πραγματικό πρόβλημα της κυβέρνησης δεν ήταν η προστασία του Μνημείου στο όνομα της βεβήλωσής του, αλλά οι ίδιες οι λαϊκές κινητοποιήσεις. Το Μνημείο, όμως, ούτε προσβάλλεται ούτε βεβηλώνεται από τη δίκαιη λαϊκή διαμαρτυρία. Αυτοί που βεβηλώνουν και εργαλειοποιούν το Μνημείο είναι η ίδια η κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να περιορίσει τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, μπροστά από τη Βουλή, εκεί που η εκάστοτε κυβέρνηση παίρνει αποφάσεις για τη ζωή του λαού. Φάνηκε μάλιστα ότι ενοχλήθηκε και από την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι και τη συμπαράσταση που δέχθηκε από χιλιάδες λαού στο δίκαιο αίτημά του.

Αυτό που πραγματικά ενοχλεί την κυβέρνηση δεν είναι «οι μπογιές και τα καντηλάκια», όπως ανερυθρίαστα αναφέρθηκαν σε αυτά οι υπουργοί και οι κυβερνητικοί παπαγάλοι. Είναι η ίδια η υπόθεση των Τεμπών, είναι ο ίδιος ο αγώνας για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση από ένα κρατικό έγκλημα, το οποίο έχει την υπογραφή της κυβέρνησης της ΝΔ, των προηγούμενων κυβερνήσεων και της ΕΕ. Στόχος, ακριβώς, είναι η ένταση της καταστολής και της κρατικής βίας, σε μια περίοδο, μάλιστα, που η αντιλαϊκή επίθεση κλιμακώνεται σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας.

Η πρόθεση της κυβέρνησης για απαγόρευση των διαδηλώσεων προστίθεται στο απύθμενο οπλοστάσιο αυταρχισμού και καταστολής, μαζί και με άλλες εμβληματικές ρυθμίσεις, όπως το πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων, οι διαγραφές των φοιτητών, ο νόμος περί περιορισμού των διαδηλώσεων, που προηγήθηκε. Δείχνει όμως και το τι είναι αυτό που πραγματικά φοβάται, τη μεγάλη αγανάκτηση και δυσαρέσκεια του λαού, που βλέπει από τη μία τις τσέπες των καπιταλιστών να ξεχειλίζουν από τα κέρδη και από την άλλη τις δικές του τσέπες να αδειάζουν στις 15 του μήνα.

Φοβάται και ξέρει πολύ καλά ότι ο λαός και το οργανωμένο κίνημα δεν θα δεχθούν αδιαμαρτύρητα τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με τους καλοθελητές των άλλων κομμάτων, που πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ. Φοβάται και ξέρει ότι όταν ο λαός αποφασίσει να κατακτήσει το δίκιο του, δεν τον σταματούν ούτε νόμοι, ούτε τροπολογίες, ούτε περιφράξεις… Φοβάται, όπως φοβούνται και κυβερνήσεις άλλων χωρών, οι οποίες προχωρούν και αυτές σε μέτρα κλιμάκωσης του αυταρχισμού και της καταστολής, γιατί αυξάνονται και εκεί οι λαϊκές αντιδράσεις.

Όσα βέλη και αν προσπαθεί η κυβέρνηση να βάλει στη φαρέτρα του αυταρχισμού, όσες προσπάθειες και αν κάνει να εμποδίσει και να φιμώσει τη δίκαιη λαϊκή διαμαρτυρία απέναντι στην πολιτική της, αυτή η τροπολογία θα έχει ακριβώς την τύχη που είχαν και οι προηγούμενες απαγορεύσεις. Θα μείνει στα χαρτιά. Το εργατικό-λαϊκό κίνημα, με την πάλη του, θα την ακυρώσει στην πράξη, όπως και τόσα άλλα μέτρα που έχουν ψηφιστεί. Γιατί κανένας δεν μπορεί να σιωπά απέναντι σε αυτήν τη βαρβαρότητα που βιώνει καθημερινά σε κάθε πτυχή της ζωής του, από την ακρίβεια μέχρι τους κινδύνους που εγκυμονεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η ελληνική εμπλοκή σε αυτόν.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ