Λήξη συναγερμού…

Λήξη συναγερμού…

Έτσι όπως τους τοποθέτησαν, έτσι τους αποσύρουν τώρα. Ο λόγος για την επιστροφή των συστοιχιών Patriot που βρίσκονταν τοποθετημένες στο Διδυμότειχο και στην Κάρπαθο.

Όταν μεταφέρθηκαν, στις αρχές Μαρτίου, το θέμα παρουσιάστηκε ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας, εξαιτίας των όσων συνέβαιναν στο Ιράν, αν και τότε είχε θεωρηθεί από κάποιους ως ένα στρογγυλότατο «yes men» προς Αμερικανούς και Νατοϊκούς, που ήθελαν (λέει) τις συστοιχίες εκεί για την ασφάλεια και της… Τουρκίας.

Η επίσημη δικαιολογία κάνει λόγο για «αλλαγή των γεωπολιτικών συνθηκών» (sic). Τα ερωτήματα πάντως παραμένουν και… περιμένουν, καθώς η κυβερνητική αυτή απόφαση έρχεται σε μια περίοδο που αφενός ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει, αφετέρου η τουρκική προκλητικότητα κορυφώνεται. Οπότε, προς τι η πρεμούρα να αποσυρθούν τα όπλα; Αφού η… γεωπολιτική κρίση συνεχίζεται.

Επίσης, δεν είναι πολύ περίεργο το ότι στην ίδια συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ που αποφασίστηκε η επιστροφή των Patriots συζητήθηκε και η… νέα, προκλητική κινητικότητα της Άγκυρας, στο πλαίσιο του γνωστού δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας»;

Άλλη ομάδα συνεδρίασε για τα οπλικά συστήματα και… άλλη για τις προκλήσεις της Τουρκίας; Διότι, εάν μία ομάδα ήταν αυτή που συνεδρίασε για… όλα τα θέματα, τότε σίγουρα της έγινε αντιληπτό ότι το ένα… μπορεί να επηρεάζει το άλλο (λέμε τώρα…).

Και αν συμβαίνει αυτό, πολύ μυαλό θέλει να σκεφτεί κανείς –αν μη τι άλλο– να κρατήσει (έστω) για λίγο καιρό ακόμα τον αμυντικό σχεδιασμό ως έχει;

Διά παν ενδεχόμενο, βρε αδελφέ… Ή, έστω, μέχρι να… ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Αυτό με τον Μανωλιό…

Ανανεώνεται, λέει, το πολιτικό σκηνικό της χώρας με δύο (αυτόν τον μήνα) new entries, της κ. Καρυστινού η πρώτη είσοδος (ημερολογιακά) και η επόμενη, του κ. Τσίπρα.

Εντάξει, δεν ήταν, δα, και έκπληξη, αφού και η μεν και ο δε, σαν έτοιμοι από καιρό, έχουν ανακοινώσει πολύ καιρό τώρα τις προθέσεις τους.

Η κ. Καρυστιανού, βεβαίως, δεν έχει τα προβλήματα του πρώην πρωθυπουργού, καθότι καινούρια, και άρα δεν έχει δοκιμαστεί ούτε κατάφερε να αποκτήσει δεσμούς –πολιτικούς και άλλους, τους κυριολεκτικούς– ούτε και σκελετούς κρυμμένους και φανερούς…

Ενώ ο κ. Τσίπρας… Μεγάλη προσπάθεια να σβηστεί ο… μαυροπίνακας. Από την άλλη, τόσοι πρώην συνεργάτες, συναγωνιστές –άντε και… σύντροφοι– περιμένουν από τον… αρχηγό να κάνει την κίνησή του. Και άντε να ξεσκαρτάρεις…

Ένας τέτοιος (ας πούμε σύντροφος) είναι και ο κ. Οζγκιούρ Φερχάτ, που δεν είναι κανένας τυχαίος. Πρόκειται για το πάλαι ποτέ… πουλέν του Τσίπρα στη Ροδόπη, τον οποίο ακολουθεί εκείνη η άχαρη πολιτική ιστορία της μεθόδευσης –στην οποία έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές από αυτήν τη στήλη–, από τον ίδιο τον τότε πρόεδρο του κόμματος, ώστε ο Οζγκιούρ Φερχάτ να μπει (αν και δεν έβγαιναν οι ψήφοι στην κάλπη) στην Κεντρική Επιτροπή μετά τις εσωκομματικές τον Μάιο του 2021…

Ο κ. Φερχάτ δεν είναι, βέβαια, μόνο άνθρωπος του Τσίπρα, αλλά κυρίως –και πρωτίστως– συνομιλητής του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή. Και αυτό τα λέει όλα – αυτά, δηλαδή, για τα οποία εργάζεται το πουλέν και με τα οποία κάνει καριέρα (πλάκα – πλάκα) στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Για να αντιληφθούμε περί τίνος πρόκειται, απλώς ας εξετάσουμε τις τελευταίες του πολιτικές κινήσεις. Αντί να παραβρεθεί στις επίσημες εκδηλώσεις για τα Ελευθέρια της Κομοτηνής (14 Μαΐου), αποφάσισε να περιοριστεί σε ένα μήνυμα, το οποίο μάλιστα έφτιαξε σε χώρους της Βουλής (!), και να πάει σε εκδήλωση που πραγματοποίησε ο ψευδομουφτής (ναι, στις 14)…

Αμέσως μετά πέρασε και από τις… εκλογές που διενεργούσε, την ίδια εκείνη ημέρα, η αυτοαποκαλούμενη Ένωση «Τουρκικής» Νεολαίας Κομοτηνής, η οποία έχει κριθεί παράτυπη από τα ελληνικά δικαστήρια (ήδη από το 1983)…

Το πουλέν όχι απλώς δεν έχει πρόβλημα, ενώ είναι βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, να νομιμοποιεί μια παραδομή, αλλά, προφανώς, αποτελεί για τον ίδιο χρέος και να την ενισχύει αλλά και να προβάλλει την προσπάθειά του μέσω των λογαριασμών του στα σόσιαλ μίντια.

Τα παραπάνω είναι απλώς μια γεύση των όσων ευαγγελίζεται το πουλέν του Τσίπρα. Άλλωστε, μόλις ο τελευταίος έστειλε το μήνυμα για τις 26/5, εκείνος παραιτήθηκε από τη Νέα Αριστερά, στην οποία είχε προσχωρήσει όταν παραιτήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή είχε φύγει ο Τσίπρας και το κόμμα πήγε στον Κασσελάκη – το lifestyle του οποίου δεν ταίριαζε με τη φιλοσοφία και την… ψυχολογία του προοδευτικού Οζγκιούρ Φερχάτ.

Και τώρα επιστρέφει στον μέντορα, σε άλλο κόμμα, αλλά με την… ίδια πολυταξιδεμένη έδρα.

Το ερώτημα που ίσως τίθεται είναι «θα τον δεχτεί ο μέντορας;».

Είναι, όμως, πραγματικά ένα ερώτημα που χρειάζεται να τεθεί;

Ουδείς μωρότερος…

Σε λίγες ημέρες θα πραγματοποιηθούν εκλογές στον Ιατρικό Σύλλογο Ροδόπης. Το παράδοξο; Σε αυτές θα συμμετάσχουν τρία ψηφοδέλτια, αντί ο επιστημονικός σύλλογος να κατέβει με ένα πολυσυλλεκτικό ψηφοδέλτιο.

Πρώτο, αυτό που σήμερα διοικεί, δεύτερο, το αντιτιθέμενο στη διοίκηση, με τη συμμετοχή γιατρών του δημοσίου και του ιδιωτικού (κυρίως) τομέα, και μάλιστα με αντιπολιτευτικό επιχείρημα… και ένα τρίτο με… θρησκευτικό πρόσημο.

Κοινώς, μια ομάδα γιατρών από τη μειονότητα συμμετέχει στις εκλογές για να πάρει την προεδρία, την οποία και, φυσικά, θα μπορούσε να διεκδικήσει χωρίς να χρειαστεί η διχαστική κίνηση ενός μουσουλμανικού ψηφοδελτίου (!), που αποτελεί, φυσικά, σχεδιασμό του προξενείου. Το οποίο θα ήταν περιθωριοποιημένο, εάν οι γιατροί του τόπου μας δεν ασχολούνταν με… δίπολα τύπου «βόρειοι – νότιοι», «αριστεροί – δεξιοί» κ.λπ.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δίπολο… «γιατροί ιδιωτικού τομέα ενάντια σε γιατρούς Δημοσίου»…

Τραγικό, ε;

Και αυτοί ταξιδεύουν…

Εν τω μεταξύ, στην Κωνσταντινούπολη πραγματοποιήθηκε το Διεθνές Συνέδριο Συνεργασίας των Βαλκανίων (13 – 15 Μαΐου), με τη συμμετοχή εκπροσώπων από δέκα βαλκανικές χώρες. Οι σύνεδροι ασχολήθηκαν με τις… πολιτιστικές, κοινωνικές και οικονομικές προοπτικές της ευρύτερης περιοχής. Κοινώς, πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το (για ακόμα μία φορά).

Σε αυτό το… αυγό συμμετείχε και η ψευδομουφτεία στην Ξάνθη, με δύο… εκπροσώπους της, την κ. Φατμά Ονμπασί ως ομιλήτρια και τον Γιουσούφ Τσολάκογλου ως ακροατή…

Και κάπως έτσι η παράνομη ψευδομουφτεία προωθείται σε… διεθνή ακαδημαϊκά συνέδρια ως κομμάτι της μειονότητας, που λαμβάνει εθνικά χαρακτηριστικά και με… θρησκευτική βούλα.

Έλλη Μητακίδου

ΤΟ ΠΑΡΟΝ