Η Ορθοδοξία στο Σινά αναστενάζει…

Η Ορθοδοξία στο Σινά αναστενάζει…

Τα γεγονότα που διαδραματίζονται αυτές τις μέρες στη Μόνη της Αγίας Αικατερίνης στο Θεοβάδιστο Όρος Σινά δείχνουν ότι η Ορθοδοξία δοκιμάζεται από ιδιοτελή συμφέροντα, προσωπικές φιλοδοξίες και πολιτικοοικονομικά παιχνίδια.

Ενώ ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής που αποτελεί φάρο του Ελληνισμού στα βάθη της Αιγύπτου, μετά την απόφαση του τοπικού δικαστηρίου που ανέτρεψε τα δεδομένα αιώνων και δημιούργησε τεράστιο πολιτικό ζήτημα,  ήρθαν τις τελευταίες μέρες οι έριδες μεταξύ των μοναχών, που οδήγησαν στην απομάκρυνση 11 εξ αυτών, οι οποίοι επαναστάτησαν εναντίον του ηγουμένου της Μονής Δαμιανού, που είναι και Αρχιεπίσκοπος Σινά.

Οι 11 μοναχοί επιχείρησαν να συγκαλέσουν από μόνοι τους συνεδρίαση της Συνόδου της Μονής με σκοπό να ανατρέψουν τον Δαμιανό και να προχωρήσουν στην εκλογή δικού τους ηγουμένου και Αρχιεπισκόπου. Φυσικά, ο Δαμιανός αντέδρασε και ζήτησε από τους στασιαστές να φύγουν από το μοναστήρι, ως κανόνα για τη στάση τους.

Οι μοναχοί δεν αποχωρούσαν και ο ηγούμενος κάλεσε την τοπική αστυνομία για να τους βγάλει έξω. Οι στασιαστές αντέδρασαν και τελικά υποχρεώθηκαν να φύγουν με τη βία, ενώ υπήρξαν και προπηλακισμοί.
Το θέμα έχει πάρει διαστάσεις στον διεθνή Τύπο και η Ορθοδοξία δέχεται ένα πλήγμα από εκεί που δεν το περίμενε. Ένα μοναστήρι με 1.100 χρόνια ζωής, το αρχαιότερο του κόσμου, για το οποίο δεν είχε ακουστεί ποτέ το παραμικρό, τώρα γίνεται επίκεντρο εσωτερικής διαμάχης και αντεγκλήσεων. Χωρίς την εμφανή παρουσία ξένου παράγοντα, που δεν αποκλείεται να υπάρχει και να μην είναι και τόσο… ξένος ούτε αλλόθρησκος.

Σαφώς και η κανονικότητα εκφράζεται από τον Δαμιανό. Σαφώς και η ομαλότητα διασφαλίζεται με την παρουσία του. Μπορεί να είναι υπέργηρος, ασθενικός αλλά αυτός είναι ο ηγούμενος, αυτός είναι ο Αρχιεπίσκοπος Σινά, ο οποίο έχει εκλεγεί από Πατριαρχική Σύνοδο και αναγνωρίζεται από όλους.


Τι συνέβη τώρα και αμφισβητείται; Τι άλλαξε; Πολύ απλά, η αναταραχή που προκάλεσε η απόφαση του δικαστηρίου έδωσε την ευκαιρία σε κάποιους να επιχειρήσουν ανατροπή του Δαμιανού.

Γιατί, όμως, κάποιοι θέλουν να ανατρέψουν τον ηγούμενο; Τι δεν έκανε καλά, τι του καταλογίζουν;

Ο Δαμιανός αποτελεί εγγύηση για την κυριαρχία της Ελλαδικής Εκκλησίας και του Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας στο Θεοβάδιστο Όρος Σινά. Είναι ο τοποτηρητής του Οικουμενικού Πατριάρχη στην περιοχή και στη Μονή και αυτό δεν το βλέπουν με… καλό μάτι ούτε τα γειτονικά Πατριαρχεία Ιεροσολύμων και Αντιοχείας ούτε το Πατριαρχείο Μόσχας. Ο κάθε Πατριάρχης επιθυμεί να έχει προγεφύρωμα στο Σινά και χρησιμοποιεί όποιο μέσο βρίσκει πρόσφορο.

Διαβάστε επίσης:

Δ. Μάντζος για τη Ιερά Μονή Αγ. Αικατερίνης του Όρους Σινά: Απαιτούμε από την Ελληνική Κυβέρνηση να λάβει άμεσα όλες τις αναγκαίες διπλωματικές και πολιτικές πρωτοβουλίες

Επιστολή Φαραντούρη στην UNESCO για Ι. Μονή Σινά και υποψηφιότητα Αιγύπτου

Τι συμφωνίες έχουν κάνει με την Αίγυπτο και… ξέχασαν τη Μονή του Σινά;

Επιπλέον, η Αίγυπτος με μεγάλη ευχαρίστηση θα ήθελε να έχει το Πατριαρχείο Αντιοχείας τον πρώτο λόγο στο Σινά, αφού ο Πατριάρχης είναι Άραβας και θεωρεί ότι θα μπορέσει να έχει καλύτερη επικοινωνία μαζί του και ίσως να αποσπάσει κάτι από την περιουσία του μοναστηριού.

Οι στασιαστές μοναχοί, εν αγνοία τους, χρησιμοποιήθηκαν από κύκλους εκτός Μονής που εποφθαλμιούν τη Μονή, που τους έταξαν θέσεις και οφίτσια και έστησαν ένα σκηνικό πολέμου, χωρίς καμιά εγγύηση ότι θα έχουν λόγο στις υποτιθέμενες, μετά Δαμιανό, εξελίξεις.

Όμως, ήταν πολύ αδέξιοι και πολύ χοντροκομμένοι στις κινήσεις τους και ισχυροποίησαν τη θέση του Αρχιεπισκόπου, αντί να… την ψαλιδίσουν. Και αποκάλυψαν ότι υπάρχουν υπόγειες διαδρομές στο μοναστήρι, που έχουν σχέδια πέραν της κανονικότητας και της λειτουργίας του σύμφωνα με τις παραδόσεις, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

Γι’ αυτό και πλέον θα έχουν γνώση οι θεματοφύλακες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού και θα θωρακίσουν καλύτερα τη Μονή Σινά, για να μην έχει άλλες περιπέτειες στο μέλλον.

Και κάτι για την ελληνική κυβέρνηση. Και σε αυτήν τη σοβαρή κρίση της Μονής επέλεξε τον ρόλο του θεατή, ενώ η ιστορία της έχει δώσει ρόλο πρωταγωνιστή. Αντιμετώπισε το θέμα εκ του μακρόθεν, σαν να ήταν κάτι που δεν την αφορούσε και δεν είχε λόγο να παρέμβει.

Δεν ήταν έτοιμη για τίποτα και δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα. Ούτε καν απάντησε στον Δαμιανό, ο οποίος έκανε έκκληση επειδή, όπως δήλωσε, κινδύνευε η ζωή του. Μόνο περιορίστηκε στην αποστολή, κατόπιν εορτής, του υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, για μια απλή επίσκεψη, χωρίς διπλωματικό παρασκήνιο, χωρίς προσυνεννόηση με την Αρχιεπισκοπή της Ελληνικής Εκκλησίας, χωρίς κάποια επαφή με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ουσιαστικά χωρίς ατζέντα.

Σίγουρα, η Μόνη Σινά είναι ένας μοναδικός Φάρος της Ορθοδοξίας και αποτελεί ταυτόχρονα προκεχωρημένο φυλάκιο του Ελληνισμού σε μια άλλη ήπειρο. Επιπλέον, είναι ένα ίδρυμα με τεράστια έσοδα και μοναδικό brand name. Όλα αυτά καθιστούν το Μοναστήρι Ιερό Κειμήλιο της ανθρωπότητας, το οποίο ο καθένας θα ήθελε να εκμεταλλεύεται και να εποπτεύει.

Επειδή ακριβώς έχει τεράστια σημασία, τόσο θρησκευτική όσο και πολιτική, αλλά και οικονομική, το θέλουν όλοι και θα προσπαθήσουν να το αποκτήσουν με οποιονδήποτε τρόπο μπορούν. Από πού θα το πάρουν όμως; Μα, από αυτούς που το έχουν, που το διοικούν, που το λειτουργούν, που το διαχειρίζονται, δηλαδή από εμάς. Είμαστε μόνοι μας εναντίον όλων. Και αν χαθεί κάτι από τη Μονή, εμείς θα το χάσουμε.

Γι’ αυτό μας φαίνεται λίγη, απειροελάχιστη η παγερή και περίπου αδιάφορη αντίδραση της κυβέρνησης σε αυτά που διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στο Θεοβάδιστο Όρος.

Ας ελπίσουμε να έχουν γνώση οι φύλακες, για να μην οδηγηθούμε σε δεινή ήττα. Και όταν λέμε φύλακες, εννοούμε εκείνους που κράτησαν τόσους αιώνες αλώβητη τη Μονή Σινά και σήκωσαν επάξια το λάβαρο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Αυτούς τους φύλακες έβαλαν στο στόχαστρο οι επιβουλευόμενοι το Μοναστήρι και προσπαθούν να τους διασπάσουν και να τους διαιρέσουν, για να πετύχουν τον στόχο τους.

Άλλωστε, στην ελληνική ιστορία μόνο με αυτόν τον τρόπο πέφτουν τα κάστρα. Από μέσα. Τους εξωτερικούς εχθρούς τους αντιμετωπίζουμε, τους εσωτερικούς, τους κακούς εαυτούς μας, που είναι οι δαίμονές μας, δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε.

Ας το έχουν αυτό υπόψη τους οι πατέρες της Μονής και ας αναλογισθούν την ιστορική, θρησκευτική και εθνική τους ευθύνη, πριν αποφασίσουν οτιδήποτε θα μπορούσε να διαταράξει την τάξη και την κανονικότητα του κοινοβίου τους, που γι’ αυτούς είναι τόπος άσκησης και προσευχής, αλλά για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό είναι κιβωτός.


ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Φωτο: Stefan Schweihofer from Pixabay