Γιατί τόσες παραιτήσεις;
H ανεργία καλπάζει, ο κόσμος γίνεται ολοένα και πιο φτωχός, αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που διεκδικούν μία θέση στο Δημόσιο μέσω ΑΣΕΠ, αλλά, όταν την παίρνουν και καλούνται να πάνε να εργαστούν, δεν πηγαίνουν!
Στην τελευταία προκήρυξη θέσεων που έγινε μέσω ΑΣΕΠ, χονδρικά, ο ένας στους τρεις που κέρδισε τη θέση δεν πήγε να την πάρει. Μιλάμε πάντα για τα μεγάλα αστικά κέντρα, γιατί στην επαρχία οι θέσεις καλύπτονται, συνήθως, όλες. Το φαινόμενο αυτό προκαλεί προβλήματα στις διάφορες υπηρεσίες που δεν έχουν προσωπικό και έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στον διαγωνισμό, αφού παραμένουν με λίγους υπαλλήλους και υπολειτουργούν.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στο Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά είχαν ζητηθεί τρεις θέσεις και εμφανίστηκε μόνο μία νέα υπάλληλος για να αναλάβει εργασία. Οι υπόλοιπες δύο δήλωσαν παραίτηση, χωρίς καν να εμφανιστούν.
Το ερώτημα είναι: Αφού δεν θέλουν να πάνε στο Δημόσιο, γιατί μπαίνουν στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και πιάνουν τις θέσεις; Δεν σκέφτονται ότι κάποιοι άλλοι έχουν ανάγκη τη δουλειά και τους κλείνουν τον δρόμο;
Προφανώς, κάποιοι παίρνουν αδιακρίτως μέρος στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ για διάφορες υπηρεσίες και, αν περάσουν σε δύο ή τρεις, επιλέγουν εκείνη που τους βολεύει καλύτερα. Έτσι, όμως, βολεύονται μόνο εκείνοι. Οι υπηρεσίες εξακολουθούν να έχουν λειψό προσωπικό και πολλοί που θα ήθελαν να δουλέψουν, που έχουν ανάγκη τη δουλειά, μένουν εκτός νυμφώνος.
Μήπως θα έπρεπε όποιος αρνείται θέση να μην έχει δικαίωμα να πάρει άλλη φορά μέρος σε διαγωνισμό και σε κάθε διαγωνισμό ο κάθε υποψήφιος να έχει δικαίωμα να δηλώσει μόνο μία θέση;
Κάπως πρέπει να ελεγχθεί το φαινόμενο, γιατί έτσι όπως εξελίσσεται δεν λύνει προβλήματα, αλλά δημιουργεί.
