Γ. Λαμπρούλης στο “Π”: Ο δίκαιος αγώνας των αγροτών είναι υπόθεση όλων
Του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗ
Βουλευτή ΚΚΕ Λάρισας
Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των αγροτών, με χιλιάδες τρακτέρ να παρατάσσονται καθημερινά στα μπλόκα και να ενισχύονται, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη κινητοποίηση αγροτών των τελευταίων δεκαετιών, έχουν ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση της ΝΔ και αποτελούν απόδειξη για την οξύτητα των προβλημάτων αλλά και για την οργή που ξεχειλίζει. Ο αγώνας των αγροτών είναι δίκαιος γιατί αφορά τόσο τη δική τους επιβίωση όσο και όλου του ελληνικού λαού.
Οι υποσχέσεις που δίνει τώρα η κυβέρνηση για πληρωμή μέρους των χρωστούμενων ενισχύσεων είναι αποτέλεσμα της πίεσης που ασκούν τα μπλόκα του αγώνα και της αλληλεγγύης που εκφράζουν μαζικά εργαζόμενοι και λαϊκά στρώματα.
Οι αγρότες κινητοποιούνται γιατί ζουν τις συνέπειες της πολιτικής της ΕΕ και της ΚΑΠ, που όλα τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης υπερασπίζονται. Είναι στον δρόμο γιατί μένουν απροστάτευτοι από τις φυσικές καταστροφές και τις ζωονόσους, γιατί θέλουν να μείνουν στον τόπο τους. Είναι οργισμένοι γιατί το μεγάλο κεφάλαιο σταθερά επιδοτείται με αφορολόγητο πετρέλαιο, αλλά η κυβέρνηση το αρνείται στους βιοπαλαιστές αγρότες. Γιατί βλέπουν ότι χρήματα υπάρχουν μόνο για τους μεγαλεμπόρους, τους αγροτοβιομήχανους και τα λαμόγια του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ για τις δικές τους διεκδικήσεις υπάρχουν μόνο δημοσιονομικοί περιορισμοί και… πρωτόκολλα της ΚΑΠ!
Ακόμα και η καθυστέρηση στην καταβολή των επιδοτήσεων, που ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης, είναι συνέπεια της πολιτικής της κυβέρνησης και της ΕΕ, που τη φορτώνουν στις πλάτες αγροτών και κτηνοτρόφων, ενώ ετοιμάζουν νέες περικοπές, λόγω της στροφής της ΕΕ στην πολεμική οικονομία, που στηρίζουν όλες οι κυβερνήσεις!
Είναι τουλάχιστον υποκριτικό η κυβέρνηση να επιμένει να περιστρέφει τη συζήτηση γύρω από τις επιδοτήσεις, όταν οι αγρότες έχουν κάνει καθαρά τα αιτήματά τους, όπως η μείωση του κόστους παραγωγής, η διαμόρφωση εγγυημένων τιμών για όλα τα αγροτικά προϊόντα, το αφορολόγητο πετρέλαιο, η αποζημίωση στο 100% για όλες τις ζημιές στην παραγωγή και στο γεωργικό – κτηνοτροφικό κεφάλαιο, η αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος, η ανασύσταση των κοπαδιών, τα μέτρα ελέγχου της ευλογιάς και με εμβολιασμό κ.λπ. Ξέρει πολύ καλά γιατί αγωνίζονται και οφείλει να σταματήσει την κοροϊδία. Το μόνο που προκαλεί είναι οργή και οδηγεί σε περισσότερες ακραίες ενέργειες, όπως βαφτίζει ο κ. Μητσοτάκης και τα κυβερνητικά στελέχη τις δίκαιες αντιδράσεις στις ακραίες αντιλαϊκές πολιτικές.
Η συντονισμένη και οργανωμένη μάχη που δίνουν αγγίζει κάθε λαϊκή οικογένεια, γιατί τα αιτήματα για να μπορούν να παράγουν φθηνά οι αγρότες σημαίνει να μπορούν οι εργαζόμενοι να καταναλώνουν φθηνά και ποιοτικά προϊόντα. Για αυτόν τον λόγο, και η επίμονη και φιλότιμη προσπάθεια των εκπροσώπων της κυβέρνησης, αλλά και διάφορων «παπαγάλων» της στα ΜΜΕ, να παρουσιάσουν τους αγρότες ως υπεύθυνους για την ταλαιπωρία οδηγών ή υπόπτους, επιδιώκοντας να ταυτίσουν τους αγωνιζόμενους βιοπαλαιστές με τους «Χασάπηδες» και τους «Φραπέδες» του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν πείθουν κανέναν. Αντίθετα αποδεικνύουν τα φθηνά κόλπα της και την απελπισία της.
Το ΚΚΕ διαχρονικά έχει καταθέσει και στη Βουλή σειρά προτάσεων, με τελευταία την επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στον πρωθυπουργό, για να ανακουφιστούν οι βιοπαλαιστές αγρότες. Δεν μένει όμως σε αυτό. Το ΚΚΕ τάσσεται καθαρά υπέρμαχος του αγώνα των αγροτών, είναι με τα μπλόκα χωρίς «ναι μεν, αλλά», όπως διάφοροι που υποκριτικά εμφανίζονται ως σύμμαχοι των αγροτών, ενώ όταν βρίσκονταν σε κυβερνητική θέση βοήθησαν στο περαιτέρω τσάκισμά τους, αλλά υπερασπίζονται τις κατευθύνσεις της ΕΕ.
Τα μέλη του ΚΚΕ, οι φίλοι και οι οπαδοί του βρίσκονται στα μπλόκα, δίνουν αγώνα μέσα στα σωματεία, στους μαζικούς φορείς, όχι μόνο για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον δίκαιο αγώνα των αγροτών αλλά και για να γίνει αυτός ο αγώνας υπόθεση όλων, γιατί είναι διεκδικήσεις που αφορούν όλο τον λαό. Αποκαλύπτουν τον κοινό αντίπαλο με τον οποίο έχουν να αναμετρηθούν οι μικροί παραγωγοί αλλά και οι εργαζόμενοι, την ίδια πολιτική της ανταγωνιστικότητας και του κέρδους, της ακρίβειας στο ράφι, της υποβάθμισης της ποιότητας βασικών αγαθών που παράγουν οι μεγάλες επιχειρήσεις του αγροτοδιατροφικού τομέα. Γιατί σήμερα είναι δίκαιο οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, όλος ο λαός να ζουν από τον πλούτο που παράγουν, μόνο που αυτό απαιτεί σύγκρουση με την πολιτική της ΕΕ και τον δρόμο ανάπτυξης που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων και όχι τις ανάγκες των πολλών.
