Γ. Δημόπουλος στο “Π”: O τουρισμός χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο
Του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ
πρώην Προέδρου Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής
Τα δύο τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες –κυρίως μεσογειακές– χώρες έχει ξεκινήσει ένας δημόσιος προβληματισμός για το τουριστικό ρεύμα, το εύρος του και τον τρόπο διαχείρισής του. Και δεν λείπουν οι περιπτώσεις ακραίας διαμαρτυρίας.
Κλείνοντας λοιπόν η θερινή περίοδος –ελπίζω όχι και η τουριστική προσέλευση–, είναι η κατάλληλη στιγμή για διαπιστώσεις, αλλά και για να οριοθετήσουμε τις προοπτικές της «βαριάς μας βιομηχανίας».
Πρώτα από όλα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο τουριστικός συνωστισμός σε επιλεγμένα μέρη-νησιά για ένα 20ήμερο δεν συνιστά υπερτουρισμό.
Δημιουργεί, όμως, πολλαπλά προβλήματα στην ποιότητα ζωής των κατοίκων, στην υποβάθμιση του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, στην τουριστική και οικονομική ανάπτυξη.
Με το υπάρχον σκηνικό εμφανίζονται όλοι χαμένοι και κυρίως οι προοπτικές της χώρας. Αν αθροίσουμε και την οικολογική κρίση, που είναι αλληλένδετη με τη λειψυδρία, είναι πλέον επιτακτική ανάγκη η κεντρική διοίκηση και οι τοπικές κοινωνίες να διαμορφώσουν ένα βιώσιμο πλαίσιο. Έναν στρατηγικό σχεδιασμό κοινά αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα και τους πολίτες, και σε κάθε περίπτωση όχι με οριζόντια μέτρα.
Έναν σχεδιασμό προσαρμοσμένο στις τοπικές ιδιαιτερότητες, στις κλιματικές συνθήκες, με σεβασμό στις αρχές της αστικής ανθεκτικότητας. Και πάνω από όλα με οριοθετημένους στόχους για το εύρος του τουριστικού ρεύματος που μπορεί να υποδεχθεί μια περιοχή, για τη χρονική διεύρυνσή του, για τον θεματικό τουρισμό.
Χρειάζεται ένα κοινωνικό συμβόλαιο που θα περιλαμβάνει τη μεθοδολογία σταδιακής υλοποίησης του σχεδιασμού με κριτήρια χωροταξικά, πολεοδομικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά.
Όπου επιχειρήσεις, πολίτες, τοπική αυτοδιοίκηση και κεντρικό κράτος θα έχουν ξεκάθαρο έργο, υποχρεώσεις και δικαιώματα.
Χωρίς αστερίσκους, χωρίς γκρίζες ζώνες και πολυνομία.
Με σεβασμό στην επόμενη γενιά και βιώσιμη ανάπτυξη.
