Φορτώνουν τον λαό με νέα έξοδα και νέες ευθύνες!
ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΣΑΡΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΓΚΟΜΑΧΑ
–Του επιβάλλουν να μεταφέρει με δικά του έξοδα και δική του ευθύνη τα υλικά της αποψίλωσης και του καθαρισμού των οικοπέδων
Σε μια εποχή που η ακρίβεια σαρώνει τα πάντα και ο κόσμος… βογκάει γιατί δεν μπορεί να τα φέρει βόλτα, η κυβέρνηση, αντί να προσπαθεί να βρει τρόπους για να τον ελαφρύνει, κάνει ακριβώς το αντίθετο: Τον φορτώνει με ακόμα περισσότερα.
Ενδεικτικό αλλά και απόλυτα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το εξής: Μέχρι τώρα, όσοι είχαν σπίτια με κήπους, με πρασιές ή εξοχικά σε μεγάλα αγροτεμάχια ή χορτολιβαδικές εκτάσεις ήταν υποχρεωμένοι να κουρεύουν κάθε καλοκαίρι τα χορτάρια, να καθαρίζουν τους χώρους από ξερά φύλλα και πευκοβελόνες, για να μην αποτελούν καύσιμη ύλη σε περίπτωση φωτιάς. Όσα μάζευαν, δε, μπορούσαν να τα τοποθετούν έξω από τις ιδιοκτησίες τους για να τα παίρνουν οι κατά τόπους ΟΤΑ και να τα προωθούν στις χωματερές ή σε σημεία που θα τα ανακυκλώσουν.
Φέτος, όμως, το κράτος πήρε τη διαδικασία αυτή από τους ΟΤΑ και την φόρτωσε στον κόσμο. Δηλαδή, ο ιδιοκτήτης κάθε κήπου, οικοπέδου, αγροτολιβαδικής έκτασης κ.λπ., εκτός από την υποχρέωση να καθαρίζει τον χώρο του, θα έχει την ευθύνη και της μεταφοράς των υλικών, δηλαδή, αντί να τα μεταφέρουν οι δήμοι στις χωματερές ή στους χώρους απόθεσης, θα τα μεταφέρουν οι πολίτες!
Το μέτρο, βέβαια, δεν είναι καθαρά εισπρακτικό αλλά και απαλλακτικό των ΟΤΑ από ευθύνες. Γιατί όλοι θυμόμαστε πως μέχρι πέρυσι ελάχιστοι δήμοι είχαν μαζέψει τα υλικά του καθαρισμού των εκτάσεων από τις εξώπορτες των διαφόρων ιδιοκτησιών, όπου τα είχαν εναποθέσει τα συνεργεία που έκαναν τις αποψιλώσεις. Στους περισσότερους δήμους, όλο το καλοκαίρι τα υλικά έμεναν εκεί, μέχρι να έρθει ο χειμώνας και να τα παρασύρουν οι βροχές. Σε κάποιες πυρκαγιές, μάλιστα, οι δήμοι κατηγορήθηκαν ως συνυπεύθυνοι για το… φούσκωμα της φωτιάς, επειδή δεν είχαν μεταφέρει τα υλικά.
Βέβαια, δεν ακούσαμε να έχει συνέπειες κάποιος δήμος που άφησε αμάζευτα τα υλικά της αποψίλωσης. Άραγε, αν ο δημότης, ο πολίτης κάνει το ίδιο, τι πρόστιμο και τι κυνηγητό τον περιμένει; Γι’ αυτό λέμε ότι το κράτος, με την ΚΥΑ 1157/2026, όχι απλά απαλλάσσει τους ΟΤΑ από τα έξοδα της μεταφοράς των υλικών αλλά και από την ευθύνη που είχαν, επειδή αδυνατούσαν να τα μεταφέρουν σύντομα και πάντως πριν από την κρίσιμη καλοκαιρινή περίοδο.
Ουσιαστικά, δηλαδή, το κράτος ξεφορτώνει τους ΟΤΑ από ένα έξοδο και μία ευθύνη και τα… φορτώνει όλα στους πολίτες! Ο πολίτης, όμως, γιατί πληρώνει δημοτικά τέλη; Πηγαίνει κάθε μέρα τα σκουπίδια του ο ίδιος στον ΧΥΤΑ; Όχι βέβαια, τόσο τα σκουπίδια όσο και τα βαριά αντικείμενα, ακόμα και ελαφρά μπάζα, τα μεταφέρει ο δήμος. Γιατί να μην μεταφέρει και τα προϊόντα του καθαρισμού των οικοπέδων;
Γιατί να αναγκάζεται ο πολίτης να πληρώνει για κάτι που είναι υποχρέωση του δήμου του, που τον έχει… πνίξει στα τέλη; Τα τέλη αυξήθηκαν περίπου 30% φέτος κατά μέσο όρο, δηλαδή, δεν φτάνει η αύξηση, πρέπει να πληρώνει και τα έξοδα μεταφοράς ο πολίτης;
Ο δημοτικός σύμβουλος Σαλαμίνας Μάνος Δερτούζος, ο οποίος ανέδειξε το θέμα σε συνέντευξή του την περασμένη εβδομάδα, τόνισε ότι το κόστος αυτό για έναν Δήμο όπως η Σαλαμίνα ξεκινάει από 600 ευρώ και μπορεί να φτάσει στα 2.000 ευρώ. Δηλαδή, ένας συνταξιούχος θα δώσει το λιγότερο μία σύνταξη γι’ αυτήν τη δουλειά. Και μετά θα πηγαίνει να τρώει στο συσσίτιο.
Ο συγκεκριμένος σύμβουλος έστειλε και επιστολή στον πρωθυπουργό, στον υπουργό Οικονομίας, στον υπουργό Εσωτερικών και στους βουλευτές της Β’ Πειραιά, με την οποία τους καλεί να πάρουν πίσω την ΚΥΑ αυτή, γιατί είναι… δαμόκλειος σπάθη για τους πολίτες και τους δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα σε μια περίοδο που είναι ιδιαίτερα πιεσμένοι.
Για του λόγου το ασφαλές παραθέτουμε στη συνέχεια την παράγραφο 2 της ΚΥΑ που προαναφέραμε, που τονίζει ξεκάθαρα τα εξής:
«Η υποχρέωση συλλογής και μεταφοράς των προϊόντων καθαρισμού και συντήρησης των περ. α) έως ε) της παρ. 2 του άρθρου 4 βαρύνει τα υπόχρεα πρόσωπα του άρθρου 3. Ο οικείος δήμος υποδεικνύει τα κατάλληλα σημεία απόθεσης, ανάλογα με το είδος των αποβλήτων ή την ύπαρξη τυχόν διαδημοτικής συνεργασίας, τα οποία δύνανται να περιλαμβάνουν, ιδίως: κάδους βιοαποβλήτων (καφέ κάδους), πράσινα σημεία, αδειοδοτημένες εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων, οργανωμένους χώρους συγκέντρωσης και τους προβλεπόμενους ειδικούς χώρους ιδίως για τα προϊόντα καθαρισμού της περ. ε) της παρ. 2 του άρθρου 4.
Κατ’ εξαίρεση, δύναται να προβλέπεται η συλλογή και μεταφορά των ως άνω υπολειμμάτων με μέσα του οικείου δήμου ή μέσω συμβεβλημένων με αυτόν φορέων, κατόπιν αιτήματος του υπόχρεου ή οίκοθεν και με δυνατότητα καταλογισμού της σχετικής δαπάνης σε αυτόν». Νομίζουμε ότι τα σχόλια περιττεύουν.
Νίκος Παρασκευάς
