Η Ευρώπη σε μέγγενη: Τεχνολογικός αποκλεισμός και ενεργειακή ομηρία υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ
–Η πρόσφατη Σύνοδος για τα Κρίσιμα Ορυκτά (Critical Minerals Ministerial) δεν ήταν παρά ένα ακόμα επεισόδιο στο δράμα της αποβιομηχάνισης και της οικονομικής υποταγής της Ευρώπης
Με το πρόσχημα της ασφάλειας, οι ΗΠΑ επιβάλλουν μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων, όπου ο ευρωπαίος πολίτης καλείται να χρηματοδοτήσει την αμερικανική γεωπολιτική κυριαρχία μέσα από την κατακόρυφη αύξηση του κόστους ζωής του.
Η διπλή παγίδα: Ακριβή τεχνολογία και πανάκριβη ενέργεια
Η στρατηγική της Ουάσινγκτον είναι πλέον ξεκάθαρη και κυνική. Από τη μία αναγκάζει την Ευρώπη να εγκαταλείψει τις φθηνές πρώτες ύλες και την τεχνολογία της Ανατολής, επιβάλλοντας ελεγχόμενες αλυσίδες εφοδιασμού με κατώτατες τιμές, που εκτινάσσουν το κόστος κάθε ψηφιακού προϊόντος. Από την άλλη, η Ευρώπη ωθείται σε μια μόνιμη ενεργειακή ομηρία. Η πίεση για την πλήρη αποκοπή από φθηνές ενεργειακές πηγές οδήγησε την ήπειρο στην αγκαλιά του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), το οποίο φτάνει στις ευρωπαϊκές ακτές σε τιμές πολλαπλάσιες από αυτές που πληρώνουν οι αμερικανικές βιομηχανίες. Το αποτέλεσμα είναι ένας θανάσιμος συνδυασμός: Ο ευρωπαίος κατασκευαστής παράγει με το πιο ακριβό ρεύμα στον κόσμο, χρησιμοποιώντας τις πιο ακριβές πρώτες ύλες, για να πουλήσει προϊόντα σε μια αγορά που δεν μπορεί πλέον να τα αγοράσει.
Ο έλληνας πολίτης στο στόχαστρο της «στρατηγικής συναίνεσης»
Για τον έλληνα πολίτη, αυτή η πραγματικότητα μεταφράζεται σε μια διαρκή αφαίμαξη. Η πρόσβαση σε βασικά τεχνολογικά αγαθά μετατρέπεται σε απρόσιτη πολυτέλεια, ενώ οι λογαριασμοί ενέργειας παραμένουν το βαρίδι που κρατά την οικονομία σε τέλμα. Η περιβόητη «πράσινη μετάβαση», η οποία θα έπρεπε να προσφέρει ενεργειακή αυτονομία, έχει καταντήσει ένας μηχανισμός μεταφοράς πλούτου προς τις αμερικανικές εταιρείες ενέργειας και τεχνολογίας. Ο μέσος Έλληνας δεν πληρώνει απλώς τον πληθωρισμό, πληρώνει το καπέλο μιας γεωπολιτικής επιλογής που τον θέλει καταναλωτή ακριβών αμερικανικών υπηρεσιών.
Η αρχή της ψηφιακής και ενεργειακής φτώχειας
Αυτό που βιώνουμε είναι η συστηματική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της Ευρώπης. Η εποχή της προσιτής τεχνολογίας και της άφθονης ενέργειας τελείωσε, όχι γιατί εξαντλήθηκαν οι πόροι, αλλά γιατί έτσι επιτάσσει το δόγμα της Ουάσιγκτον. Αν η Ευρώπη δεν βρει το σθένος να διεκδικήσει τη δική της αυτόνομη πορεία, οι πολίτες της –και ανάμεσά τους οι Έλληνες– είναι καταδικασμένοι σε ένα μέλλον μόνιμης ακρίβειας, όπου η καινοτομία και η θέρμανση θα είναι προνόμια για τους λίγους και η ασφάλεια θα είναι απλώς το ευφημιστικό όνομα της φτώχειας μας.
