Η Εθνική Ελλάδας ήρθε ισόπαλη 2-2 με την Ολλανδία στην Τούμπα για το Nations League. Παρά το ονειρικό προβάδισμα του πρώτου ημιχρόνου, η πίεση των φιλοξενούμενων έφερε την ισοφάριση, αφήνοντας πολύτιμα μαθήματα για τη συνέχεια.
Η αναμέτρηση της Εθνικής μας ομάδας απέναντι στην Ολλανδία στην κατάμεστη Τούμπα άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Το τελικό 2-2, μετά από ένα συγκλονιστικό σε εξέλιξη παιχνίδι, κρατάει ζωντανό το όνειρο στο Nations League, ωστόσο η συνολική εικόνα του ενενηνταλέπτου προσφέρει πολύτιμα μαθήματα για τη συνέχεια.
Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα μπήκε στο γήπεδο με απίστευτη ενέργεια και αποφασιστικότητα. Η τακτική προσέγγιση στο πρώτο ημίχρονο ήταν υποδειγματική, με τους διεθνείς μας να κλείνουν τους χώρους και να χτυπούν ιδανικά στην αντεπίθεση. Το πανέμορφο γκολ του Φώτη Ιωαννίδη στο 23′ και η ψυχραιμία του Γιώργου Μασούρα στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους πάγωσαν τους Ολλανδούς και έστειλαν την Ελλάδα στα αποδυτήρια με ένα ονειρικό 2-0.
Η πίεση του δευτέρου ημιχρόνου και η «νομοτέλεια» της ισοφάρισης
Η εικόνα, ωστόσο, άλλαξε άρδην στην επανάληψη. Η Ολλανδία, μια παραδοσιακή υπερδύναμη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ανέβασε τις γραμμές της, πίεσε ασφυκτικά και κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο, φτάνοντας την κατοχή μπάλας στο συντριπτικό 71%.
Οι παίκτες της Εθνικής μας δεν κατάφεραν να “κλέψουν” την νίκη από μια πολύ μεγάλη ομάδα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Στο δεύτερο ημίχρονο, παίζοντας τελείως αμυντικά, ήταν αδύνατο, βάσει των πιθανοτήτων και του τρόπου παιχνιδιού των Ολλανδών, να μην παραβιαστεί η εστία μας. Η μείωση του σκορ από την κεφαλιά του Φαν Ντάικ στο 59′ έδωσε νέα ψυχολογία στους φιλοξενούμενους, οι οποίοι τελικά βρήκαν το γκολ της ισοφάρισης με τον Ράιντερς στο 89′, εκμεταλλευόμενοι την κόπωση και την καθολική οπισθοχώρηση της ελληνικής ομάδας.
Άλματα προόδου, αλλά με προσγείωση
Το αποτέλεσμα αυτό δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την προσπάθεια. Μετά τα τεράστια διπλά σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ, η ομάδα αποδεικνύει ότι επιστρέφει στην ελίτ. Ωστόσο, η Εθνική έχει κάνει άλματα, αλλά θα πρέπει να είμαστε προσγειωμένοι.
Απέναντι σε αντιπάλους τέτοιου βεληνεκούς, τακτικές παθητικής άμυνας για 45 λεπτά σπάνια αποδίδουν καρπούς. Χρειάζεται χρόνος και επένδυση για να κάνει η ομάδα το επόμενο βήμα, αποκτώντας τη διάρκεια και τη νοοτροπία που απαιτούνται ώστε να διαχειρίζεται το προβάδισμα κόντρα στους κορυφαίους του πλανήτη.
Κοιτάζοντας μπροστά
Δεν υπάρχει χρόνος για απογοήτευση ή στάση για απολογισμούς. Η πορεία στο Nations League συνεχίζεται και οι απαιτήσεις παραμένουν στα ύψη. Τώρα μπροστά υπάρχει άλλο ένα δύσκολο παιχνίδι που χρειάζεται έξτρα δυνάμεις και απόλυτη συγκέντρωση. Η βάση έχει μπει, το ταλέντο υπάρχει και με τη σωστή δουλειά, το μέλλον αυτής της ομάδας προμηνύεται λαμπρό.
