Σε νέα φάση έντασης και αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου προχωρά η Άγκυρα, με αφορμή τις πρόσφατες εμπρηστικές δηλώσεις του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης. Η απαιτητική στάση της Τουρκίας να ζητείται η άδειά της για την πόντιση του καλωδίου, σε συνδυασμό με την επαναφορά του παράνομου διχοτομικού αφηγήματος κατά την 66η επέτειο ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Την ίδια στιγμή, οι εξελίξεις αυτές επαναφέρουν στο προσκήνιο την έντονη κριτική προς την κυβερνητική στρατηγική, αναδεικνύοντας την ανάγκη για άμεση αλλαγή πλεύσης και αποφασιστική προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Οι δηλώσεις του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, με τις οποίες η τουρκική πλευρά απαιτεί να χορηγήσει άδεια για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος – Κύπρου, και η επαναφορά του παράνομου διχοτομικού τουρκικού αφηγήματος την 66η επέτειο της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνιστούν νέες προκλητικές ενέργειες οι οποίες παραβιάζουν κατάφωρα το διεθνές δίκαιο.
Λίγες ώρες μετά το «άδειασμα» του κυρίου Συρίγου στον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εξωτερικών με το περιβόητο «υποχωρήσαμε δύο φορές στην Κάσο», η Τουρκία επανέρχεται εμφατικά στο αναθεωρητικό της αφήγημα, απαιτώντας να χορηγήσει άδεια, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, για την πόντιση του καλωδίου. Παράλληλα, σήμερα, στην 66η επέτειο ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Τουρκία επανέρχεται στα παράνομα διχοτομικά της σχέδια, τα οποία παραβιάζουν κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Οι συνεχιζόμενες τουρκικές προκλήσεις αποτελούν απόδειξη αποτυχίας του κυρίου Μητσοτάκη: Απέτυχε να δεσμεύσει την Τουρκία σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου, υποχώρησε στις τουρκικές απειλές στην Κάσο και σήμερα, αντί να κινητοποιηθεί, παρατηρεί άπραγος την Τουρκία να επιστρέφει στις προκλήσεις.
Χρειαζόμαστε άμεση αλλαγή πλεύσης στα ελληνοτουρκικά. Με μία νέα εθνική πυξίδα η οποία θα αξιοποιεί τις ευρωτουρκικές σχέσεις και την δυνατότητα επιβολής κυρώσεων, προκειμένου η Τουρκία να δεσμευθεί σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου με ορίζοντα την Χάγη και με τερματισμό των παραβατικών της ενεργειών, αλλά και στην επίλυση του Κυπριακού στη βάση του πλαισίου Γκουτέρρες. Και παράλληλα με την αποφασιστική προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων επί του πεδίου, απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.
Φυσικά αυτή την στρατηγική δεν μπορεί να την εφαρμόσει μία κυβέρνηση η οποία βαφτίζει τις υποχωρήσεις ως «εθνικές επιτυχίες» προκειμένου να αποκομίσει μικροπολιτικά οφέλη.
