Το τελικό σφύριγμα στη μαδρίτη βρήκε τους παίκτες της ΑΕΚ με κατεβασμένα κεφάλια, αφού το βαρύ 3-0 από τη Ράγιο Βαγιεκάνο δεν αντικατοπτρίζει πλήρως την προσπάθειά τους στον αγωνιστικό χώρο. η Ενωση πλήρωσε την έλλειψη συγκέντρωσης στις λεπτομέρειες, και την… τύχη που ήταν με την Ισπανική ομάδα, όμως η ιστορία της έχει διδάξει πως τίποτα δεν τελειώνει πριν το τελευταίο δευτερόλεπτο της ρεβάνς, ειδικά όταν αυτή διεξάγεται στη Νέα Φιλαδέλφεια.
H ΑΕΚ καλείται πλέον να διαχειριστεί ένα αποτέλεσμα που μοιάζει μη αναστρέψιμο, αλλά η εικόνα του πρώτου ημιχρόνου αφήνει χαραμάδες ελπίδας. οι ευκαιρίες του κοϊτά και το δοκάρι του Βάργκα υπενθυμίζουν ότι η άμυνα των ισπανών δεν είναι άτρωτη. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην κυνικότητα των αντιπάλων, οι οποίοι με ελάχιστες τελικές κατάφεραν να πάρουν προβάδισμα τριών τερμάτων, εκμεταλλευόμενοι κάθε ολιγωρία της κιτρινόμαυρης άμυνας.
O Νικολιτς γνωρίζει πως για να συμβεί το “θαύμα” την ερχόμενη πέμπτη, η ομάδα του χρειάζεται το τέλειο παιχνίδι. η κυκλοφορία της μπάλας στο δεύτερο μέρος ήταν ικανοποιητική, όμως έλειψε η τελική πάσα και το καθαρό μυαλό στην περιοχή. η επιστροφή στη βάση της και η ενέργεια που αντλεί από το κοινό της στην “Αγια-Σοφιά” είναι τα μόνα όπλα που απέμειναν στην ένωση για να διεκδικήσει μια θέση στα ημιτελικά του Conference league.
To διακύβευμα δεν είναι πλέον μόνο η πρόκριση, αλλά η αντίδραση ενός συνόλου που αρνείται να παραδοθεί. η Ράγιο Βαγιεκάνο έδειξε πως είναι μια συμπαγής ομάδα, αλλά η πίεση που μπορεί να ασκήσει η ΑΕΚ εντός έδρας έχει λυγίσει στο παρελθόν μεγαλύτερα ονόματα. Η ρεβάνς δεν είναι απλώς ένα τυπικό παιχνίδι, αλλά μια δοκιμασία χαρακτήρα για ολόκληρο τον οργανισμό.
