Δήμος Πειραιά: Πάσχα με προβληματική ατμόσφαιρα και δυσοσμία
Τη Δευτέρα του Πάσχα, οι λίγοι που είχαν μείνει στον Πειραιά, γιατί οι περισσότεροι είχαν πάει για Ανάσταση στην επαρχία και κυρίως στα χωριά τους, δεδομένου ότι ο Πειραιάς είναι πόλη μετοίκων από νησιά και δυσπρόσιτες ηπειρωτικές περιοχές, όπως η Νότια Πελοπόννησος, ένιωσαν μια απίστευτη μυρωδιά που παρέπεμπε σε καύση πετρελαίου ή αλλού καυσίμου, κάνοντας τη ζωή τους ανυπόφορη.
Πολλοί ανησύχησαν και κάλεσαν τις αρχές, δεδομένου ότι όσοι είχαν αναπνευστικά προβλήματα φοβήθηκαν μήπως η δυσοσμία αυτή έχει επιπτώσεις στην υγεία τους, αλλά όσοι ανταποκρίθηκαν στο αίτημά τους δήλωσαν ότι δεν… τους μυρίζει τίποτα. Από την απάντηση αυτή φαίνεται ξεκάθαρα πως όντως κάτι… μυρίζει στην όλη υπόθεση. Δεν είναι παρανοϊκοί όσοι ένιωσαν τη μυρωδιά, δεν είναι βαλτοί, δεν μπορεί να είναι υπερβολικοί, γιατί είναι πολλοί, δεν είναι πέντ’ – έξι, είναι εκατοντάδες. Δεν μπορεί τόσος κόσμος στου Βρυώνη, στην Πειραϊκή, στο Κερατσίνι, στη Δραπετσώνα, στα Καμίνια κ.λπ. να λέει ότι δεν μπορεί να σταθεί από τη δυσοσμία και τα όργανα της Πολιτείας να λένε ότι δεν… τους μυρίζει τίποτα.
Δηλαδή, οι εκατοντάδες πολίτες λένε αρλούμπες. Αυτό το μήνυμα φαίνεται θέλει να… περάσει η κυβέρνηση, γι’ αυτό και τα όργανά της δηλώνουν ότι δεν διαπίστωσαν τίποτα.
Αντί, λοιπόν, το επίσημο κράτος να βγει και να πει υπεύθυνα ότι η δυσοσμία προέρχεται από συγκεκριμένη αιτία και ότι πρέπει όλοι να ακολουθήσουν συγκεκριμένες οδηγίες, για να μην έχουν πρόβλημα, κάνει ότι δεν… του μυρίζει τίποτα.
Αυτό θα πει υπεύθυνη και σοβαρή αντιμετώπιση ενός φαινομένου που μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους για τους πολίτες. Λέμε ότι δεν μας μυρίζει τίποτα, άρα δεν υπάρχει τίποτα, και καθαρίζουμε. Και η στρουθοκάμηλος το ίδιο κάνει: Χώνει το κεφάλι της στο χώμα και επειδή δεν βλέπει και δεν ακούει πιστεύει ότι δεν συμβαίνει τίποτα. Με τη διαφορά πως αυτό που κάνει η στρουθοκάμηλος μπορεί να προκαλέσει κακό μόνο στην ίδια, όταν, όμως, η συμπεριφορά αυτή γίνεται πολιτική τακτική μπορεί να έχει συνέπειες σε πολύ κόσμο.
Γι’ αυτό επιμένουμε πως το κράτος, οι αρμόδιοι φορείς και κάθε αρμόδιος, αντί να κλείνουν τη… μύτη για να μην αισθάνονται τις ορμές, οφείλουν να αναθέσουν σε πιστοποιημένους φορείς τη διενέργεια μετρήσεων των ατμοσφαιρικών ρύπων, για να δούμε αν κινδυνεύουμε, και μετά να ψάξουν να βρουν την αιτία της δυσοσμίας.
Αν θέλουν να λένε ότι έκαναν εκείνο που έπρεπε και δεν έσπευσαν να… κουκουλώσουν το γεγονός, για να μην υποχρεωθούν να επιβάλουν κυρώσεις σε μεγαλοεπιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Απλά πράγματα.
