Δ. Κουτσούμπας:Το πρόβλημα της λαϊκής στέγης έχει την υπογραφή όλων των κομμάτων του συστήματος – 6 άμεσες προτάσεις
ΠΟ ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μίλησε νωρίτερα σήμερα στη Γούβα, στην εκδήλωση – συζήτηση που διοργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Αττικής, με θέμα: “Μαζί με το ΚΚΕ για στέγη δικαίωμα για όλους & όχι πανάκριβο εμπόρευμα”.
Στην συνέχεια έγιναν παρεμβάσεις από τους: Βασίλη Μπέλλο, επίκουρο καθηγητή στο τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος της Πολυτεχνικής Σχολής Ξάνθης Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, μέλος της κεντρικής αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, μέλος του ΔΣ του συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας με θέμα “Χωροταξικός-Πολεοδομικός σχεδιασμός-αναπλάσεις και η πολιτική προστασία στην Αττική”. Γιώτα Σπανού, μέλος του ΔΣ του σωματείου εργαζομένων στη κατασκευή της γραμμή 4 του Μετρό με θέμα “Τα αδιέξοδα των νέων εργαζομένων στην αναζήτηση ποιοτικής-ασφαλής στέγης”. Ξηροτύρη-Αικατερινάρη Ασημίνα, ειδική συνεργάτης της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ. Τσιμπουκάκη Ηλία, μέλος της κεντρικής αντιπροσωπείας του ΤΕΕ και Πρόεδρο του σωματείου μισθωτών τεχνικών με θέμα “Ο μύθος της Ευρωπαϊκής λύσης του στεγαστικού”. Αφροδίτη Κάτσικα, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Αυτοαπασχολουμένων Αθήνας με θέμα “Τα προβλήματα που σχετίζονται με την επαγγελματική στέγη”. Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε η Αλεξάνδρα Πεφάνη, συνταξιούχος από την Πετρούπολη που τα κοράκια διεκδικούσαν την εξόφληση του δανείου της σε 1 έτος.
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα:
Φίλες και φίλοι
συντρόφισσες και σύντροφοι
Από εδώ, από τις συνοικίες του κέντρου της Αθήνας, το ΚΚΕ ανοίγει το μεγάλο ζήτημα της λαϊκής κατοικίας. Είναι και αυτό ένα από τα κρίσιμα ζητήματα που διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό πλαίσιο στην καθημερινή ζωή χιλιάδων εργατικών-λαϊκών οικογενειών και κυρίως της νεολαίας.
Και αυτό, γιατί στο πλαίσιο αυτού του συστήματος, η κατοικία δε θεωρείται ανάγκη και δικαίωμα που πρέπει να είναι εξασφαλισμένο για όλο τον λαό, αλλά πανάκριβο εμπόρευμα για να κερδίζουν οι κατασκευαστικοί, τραπεζικοί και ενεργειακοί όμιλοι, οι εταιρείες Airbnb και golden visa.
Από εδώ, λοιπόν, από τη συνοικία της Γούβας, από το Παγκράτι, καλούμε τον λαό και ιδιαίτερα τη νεολαία να κάνουν κριτήριο για τη συμμετοχή τους στους αγώνες σήμερα, αλλά και για την ψήφο τους όταν γίνουν οι εκλογές, αυτό το μεγάλο για τη ζωή τους ζήτημα.
Γιατί κριτήριο δεν μπορεί να είναι ποιος είπε την καλύτερη ατάκα, ούτε “να ψηφίσω αυτόν για να φύγει ο άλλος”, ή “να ψηφίσω τον άλλον για να μην έρθει αυτός. Κριτήριο για τη συνολική στάση μας χρειάζεται να είναι η ίδια η πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά.
Κι αυτή την δύσκολη πραγματικότητα τη διαμόρφωσαν όλοι μαζί, κυβερνήσεις και αστικά πολιτικά κόμματα, ενώ οι όποιες προτάσεις τους για το “αύριο”, είτε από τη κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη είτε από τη συστημική βολική αντιπολίτευση του Τσίπρα και του Ανδρουλάκη, εκτός από αδιέξοδες για τον λαό, είναι και ολίγον copy paste. Είναι copy paste, γιατί όταν έχεις ως δεδομένο ότι η γη και η κατοικία είναι εμπορεύματα, τότε λίγα περιθώρια έχεις για να διαφοροποιηθείς. Ο λαός και η νεολαία δεν μπορούν και δεν πρέπει να συμβιβαστούν με αυτή την δύσκολη πραγματικότητα.
Αυτή είναι η σταθερότητα που υπερασπίζεται η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, που και στο ζήτημα της στέγης δημιουργεί μόνο αστάθεια, ανασφάλεια και αβεβαιότητα για τον λαό και τη νεολαία. Γιατί η “σταθερότητα” του Μητσοτάκη ορίζει ότι για ένα δυαράκι στην Αττική δαπανάται για ενοίκιο ή για δόση στεγαστικού και για λογαριασμούς έως και το 70% του μισθού, ενώ για ένα τριάρι δαπανάται ακόμα και το 93% του μισθού. Είναι η “σταθερότητα” της μεγάλης αύξησης των ενοικίων όπου, μόνο μέσα στον τελευταίο χρόνο, αυξήθηκαν κατά 10,1%, ενώ από το 2017 και μετά η αύξηση φτάνει στο 60%.
Είναι η “σταθερότητα” της μεγάλης αύξησης της τιμής των ακινήτων. Για ένα σπίτι 80 τμ εδώ, στο κέντρο της Αθήνας, πριν λίγα χρόνια ήθελες περίπου 130.000 ευρώ και τώρα αυτό κοστίζει πάνω από 350.000 ευρώ. Γι’ αυτόν τον λόγο πλέον η ιδιοκατοίκηση στη χώρα μας βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό επίπεδο.
Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η “σταθερότητα” των πλειστηριασμών που συνεχίζουν και πραγματοποιούνται κατά χιλιάδες με νόμους που έφτιαξαν διαδοχικά ΝΔ, Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ, την ώρα μάλιστα που οι τράπεζες ανακοινώνουν πάνω από 4 δισ. ευρώ καθαρά κέρδη κάθε χρόνο.
Είναι η “σταθερότητα” των κομμάτων του κατεστημένου που αναγκάζουν τους νέους ανθρώπους να παραμένουν στο παιδικό τους δωμάτιο, σε ηλικία πάνω από 30 ετών, ενώ αρκετοί που έκαναν το βήμα να νοικιάσουν για να μείνουν μόνοι τους, λίγο μετά αναγκάζονται να επιστρέψουν στο πατρικό τους. Σε όλα αυτά, βέβαια, χρειάζεται να συνυπολογίσουμε τη συνολικότερη ακρίβεια, τη φοροληστεία, τους χαμηλούς μισθούς που δε φθάνουν ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα.
Κι όταν μιλάμε για αυξήσεις μισθών και συλλογικές συμβάσεις, η κυβέρνηση της ΝΔ, με άθλιο τρόπο, επιδεικνύει την “κοινωνική συμφωνία” της ντροπής που υπέγραψε με τον ΣΕΒ και τον εκλεκτό του ΠΑΣΟΚ, ελεγχόμενο για οικονομικά σκάνδαλα, πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Παναγόπουλο, που στο ΔΣ της ΓΣΕΕ την ψήφισε μαζί με τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Το ΚΚΕ λέει καθαρά στον λαό μας ότι κριτήριό του δεν μπορεί να είναι η σταθερότητα αυτού του συστήματος, της μιας ή της άλλης αντιλαϊκής κυβέρνησης. Δεν μπορούν οι στόχοι και τα άγχη του συστήματος, για να διαχειριστεί την λαϊκή δυσαρέσκεια, να είναι και άγχος του λαού μας. Ο λαός μας έχει συμφέρον απέναντι στον αγώνα του για τη ζωή του και για τα δίκια του, να έχει όσο το δυνατόν πιο ανίσχυρο αντίπαλο και ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ που θα είναι μπροστάρης και σύμμαχός του στον αγώνα.
Κι όσοι περιορίζουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια μόνο στο πρόσωπο του Μητσοτάκη, επιδιώκουν να αθωώσουν ακριβώς την αντιλαϊκή πολιτική που σήμερα υλοποιεί με τα χίλια ο Μητσοτάκης, γιατί σκοπός τους είναι να πατήσουν πάνω σε αυτή και να τη συνεχίσουν ως επόμενη κυβέρνηση.
Για αυτό, πολλές φορές τα προηγούμενα χρόνια, Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ βάλανε πλάτη για να περάσει η πολιτική του Μητσοτάκη. Τόσο πολύ, που μερικές φορές θα έλεγες ότι “με τέτοια αντιπολίτευση, τύφλα να έχει η συμπολίτευση”!!!!
Ο λαός μας όμως δεν έχει συμφέρον από την εναλλαγή προσώπων που υπηρετούν την ίδια πολιτική. Το θέμα δεν είναι να φύγει μόνο ο original Μητσοτάκης και να μας κατσικωθεί ένας μασκαρεμένος Μητσοτάκης τύπου Τσίπρα και Ανδρουλάκη.
Δείτε πώς Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης και οι υπόλοιποι, αναμασούν αυτή την καραμέλα με τα κοστολογημένα προγράμματα. Τι κάνουν; Ομολογούν με τον πιο κυνικό τρόπο ότι οι ανάγκες του λαού θα συνθλίβονται, γιατί αυτοί θα συνεχίζουν να υπηρετούν την κερδοφορία των ομίλων, ότι θα μείνουν πιστοί στις δημοσιονομικές αντοχές της ΕΕ, για να υπηρετηθούν οι στόχοι της πολεμικής εμπλοκής και οικονομίας.
Γι’ αυτό και οι όποιες προτάσεις τους είναι υπό αίρεση, ενώ ο λαός θα συνεχίζει να πληρώνει είτε από τη μία είτε από την άλλη τσέπη, με τις ανάγκες του να μην καλύπτονται ποτέ. Και εννοείται πως δεν πρόκειται ούτε στον αιώνα τον άπαντα να εξασφαλίσουν το δικαίωμα του λαού στη στέγη.
Ο λαός μας έχει συμφέρον με τον αγώνα του και την ψήφο του να ανοίξει δρόμο για τη ριζική ανατροπή όλων αυτών και της πολιτικής τους, που στον 21ο αιώνα τους στερεί ακόμα και τα βασικά. Να βάλει μπροστά τις δικές του ανάγκες, έχοντας κατά νου πως σταθερότητα για τον ίδιο σημαίνει σταθερή δουλειά με μειωμένο, σταθερό εργάσιμο χρόνο, με ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, με μέτρα κατά της ακρίβειας, με μείωση της φοροληστείας, με φτηνή και ασφαλή στέγη. Σημαίνει, επίσης, απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, να μην είναι η Ελλάδα ορμητήριο πολέμου και στόχος αντιποίνων.
Αυτή τη σταθερότητα έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός και μπορεί να την κατακτήσει, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής με πιο δυνατό το ΚΚΕ.
Φίλες και φίλοι
συντρόφισσες και σύντροφοι
Το μεγάλο πρόβλημα της λαϊκής στέγης έχει την υπογραφή όλων των κομμάτων του συστήματος. Γιατί αυτό το πρόβλημα έχει τη ρίζα του στην εμπορευματοποίηση της γης, της κατοικίας, και στη συγκέντρωση των μέσων παραγωγής σε λίγα χέρια, που όλα τα κόμματα του συστήματος ασπάζονται και υπηρετούν.
Είναι ένα σοβαρό λαϊκό πρόβλημα που γιγαντώθηκε εξαιτίας των κοινών στρατηγικών επιλογών των κυβερνήσεων της ΝΔ, αλλά και των προηγούμενων, του Τσίπρα και του ΠΑΣΟΚ, για να υπηρετήσουν τους στόχους της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Μια ανάπτυξη που αφορά μόνο τα κέρδη των λίγων και προϋποθέτει το τσάκισμα της ζωής και των δικαιωμάτων των πολλών. Όλοι μαζί στήριξαν τη μετατροπή της χώρας σε τουριστικό προορισμό διεθνούς εμβέλειας, το λεγόμενο τουριστικό θαύμα.
Αυτό το τουριστικό θαύμα πληρώνει ο λαός, για να καλυφθούν οι κλίνες που απαιτούνται για τη λεγόμενη βαριά βιομηχανία του τουρισμού, για να μεγαλώνουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και του τουριστικού κεφαλαίου. Αυτό το θαύμα έχει γίνει κυριολεκτικά θηλιά για το σύνολο του λαού και της νεολαίας, που πληρώνουν από την τσέπη τους την εκτίναξη των τιμών αγοράς κατοικίας, αλλά και των ενοικίων.
Για να μη μιλήσουμε βέβαια για το άλλο θαύμα της πολιτικής τους, που έχουν καταφέρει σε μια τέτοια χώρα με τόσα νησιά, με υπέροχες θάλασσες και εκπληκτικούς προορισμούς, η μια βδομάδα διακοπές για τον ελληνικό λαό να μοιάζει άπιαστο όνειρο. Ακόμα και η κρατική χρηματοδότηση των ομίλων για έργα υποδομών και αστικές αναπλάσεις, όπως εδώ, στο κέντρο της Αθήνας, ή στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής στον Νότιο Τομέα, αυξάνουν τις τιμές των κατοικιών, εκτοπίζοντας λαϊκά στρώματα και μικρούς επαγγελματίες που δεν αντέχουν το κόστος των ενοικίων στις κατοικίες, αλλά και στην επαγγελματική στέγη.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι όπου γίνεται επέκταση των γραμμών του μετρό, αυτό γίνεται αιτία ακόμα μεγαλύτερης επίθεσης, αφού τα κοράκια βιάζονται να βγάλουν στον πλειστηριασμό τα σπίτια που είναι κοντά σε σταθμούς και προχωρούν σε εξώσεις γιατί, βλέπετε, συγκεντρώνουν υψηλό επενδυτικό ενδιαφέρον.
Όλοι μαζί στήριξαν τη ρευστότητα των τραπεζών, πραγματοποιώντας τη μια ανακεφαλαιοποίηση μετά την άλλη, τσακίζοντας το λαϊκό εισόδημα. Για την εξυπηρέτηση αυτού του στόχου το ΠΑΣΟΚ ήρε την προστασία της πρώτης κατοικίας και έστειλε τον λαό στα δικαστήρια για να ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη, μπας και προστατεύσει την πρώτη του κατοικία, πετώντας έξω από αυτή τη δυνατότητα τους μικρούς επαγγελματίες που γέμισαν τις λίστες των πλειστηριασμών, εξαιτίας και της προηγούμενης καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και χιλιάδες άλλες λαϊκές οικογένειες.
Ο κ Τσίπρας έδωσε τα δάνεια στα funds, έκανε τους πλειστηριασμούς ηλεκτρονικούς, μετέτρεψε τις κινητοποιήσεις του λαού ενάντια στους πλειστηριασμούς σε ποινικό αδίκημα, με αποτέλεσμα στελέχη του ΚΚΕ και άλλοι αγωνιστές να σέρνονται σε δίκες.
Με μπόλικο θράσος σήμερα εμφανίζεται και λέει ότι επί δικής του θητείας δεν έγιναν πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Μα, καλά, δε ζούσε σε αυτή τη χώρα ο κ Τσίπρας κατά την πρωθυπουργική θητεία του; Τις αμέτρητες κινητοποιήσεις σε ειρηνοδικεία και συμβολαιογραφεία του εργατικού λαϊκού κινήματος για να ακυρώσουν τέτοιους πλειστηριασμούς, που αντιμετώπιζαν πάνοπλες διμοιρίες των ΜΑΤ που έστελνε η κυβέρνησή του, δεν τις είχε δει; Έριχνε τον “ύπνο του δικαίου” μέσα στο Μαξίμου;
Επειδή αυτός μετά επεδίωξε να κάνει rebranding, δε θα πάθουμε και όλοι αμνησία. Δε θα συμφωνήσουμε σε αυτό που προσπαθούν όλοι οι διαφημιστές του, ανάμεσά τους δημοσκόποι, δημοσιογράφοι και άλλοι πλούσιοι χορηγοί του, να μας πείσουν ότι όλα αυτά πρέπει να είναι “περασμένα ξεχασμένα” και να δώσουμε ακόμα μια ευκαιρία στο… ”παιδί”!!!
Αλήθεια, δεν υπάρχει κάποιος επικοινωνιολόγος να του πει να αλλάζει θέμα συζήτησης όταν ανοίγει το ζήτημα των κόκκινων δανείων, των funds και των τραπεζών, γιατί γελάει και ο κάθε πικραμένος; Όταν στριμώχνεται πολύ ομολογεί ότι έγιναν και κάποιοι πλειστηριασμοί, αλλά, όπως λέει, “δεν ήταν τόσοι όσοι έγιναν με τον Μητσοτάκη”. Διαγωνίζεται, δηλαδή, με τον κ. Μητσοτάκη για το ποιος ήταν το πιο γρήγορο πιστόλι στην αρπαγή της λαϊκής κατοικίας.
Γιατί κάποιος πρέπει να ξεκινήσει αυτή την βαρβαρότητα. Και ο Τσίπρας και η αμαρτωλή συνολικά σοσιαλδημοκρατία είναι μανούλες, έχουν αποκτήσει ειδικότητα στο να ανοίγουν τον δρόμο στην αντίδραση, στους νεοφιλελεύθερους, στους διάφορους Μητσοτάκηδες. Γι’ αυτό τελικά, ελλείψει άλλων ουσιαστικών διαφορών, καταλήγει να κομπάζει ότι τουλάχιστον αυτός δεν ανακατεύτηκε σε σκάνδαλα, ότι ήταν “έντιμος”, λέει, και ότι από την εντιμότητά του θα εξασφαλίσει χρήματα, για να δώσει για τις ανάγκες του λαού.
Σε ποιον τα πουλάει αυτά; Μήπως ήταν μικρό σκάνδαλο και κλοπή να βάλει τα κοράκια των funds και των servicers να εκβιάζουν, να απειλούν και να αρπάζουν τα λαϊκά σπίτια; Πολύ περισσότερο που αυτό το σκάνδαλο και αυτή την κλοπή την έκανε νόμιμη, με τους νόμους που ψήφισε κι έκανε έτσι “πάσα” στον Μητσοτάκη για μεγαλύτερο ξεσάλωμα. Και ο Μητσοτάκης διατήρησε όλο το απαράδεκτο νομοθετικό πλαίσιο του Τσίπρα, το αξιοποίησε και το επέκτεινε μάλιστα, κάνοντας τη βαρβαρότητα των πλειστηριασμών και των εξώσεων καθημερινότητα. Βλέπετε! Τακ τακ, ο ένας πίσω από τον άλλον. Τέτοια τάξη – τέτοια αλφαδιά όταν πρόκειται για το τσάκισμα του λαού!
Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης αυτές τις μέρες απογείωσαν μάλιστα την προκλητικότητά τους. Τολμάνε και εμφανίζουν ως δικό τους μέτρο την εφαρμογή της απόφασης του Αρείου Πάγου για τον τοκισμό των δόσεων όσων έχουν ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη. Όταν είναι γνωστό ότι τη μάχη στον Άρειο Πάγο, μεταξύ άλλων, την έδωσε αγωνίστρια δικηγόρος, στέλεχος του ΚΚΕ, η Όλυ Τσουμάνη και ότι αυτό έγινε μετά από μεγάλους αγώνες του εργατικού λαϊκού κινήματος, με αλλεπάλληλες καταγγελίες για την πολιτική των funds και των servicers, με την κυβέρνηση να τους κάνει πλάτες.
Η κυβέρνηση, αντίθετα με τα όσα λέει, το πρώτο που έκανε ήταν να προστατεύσει τις τράπεζες, αφού κατάπιε τη γλώσσα της και άρχισε να κάνει ερμηνείες επί της απόφασης. Με την τροπολογία που έφερε εξαίρεσε όσους έχουν χάσει τη ρύθμιση και όσους πλήρωσαν το βαρύ και άδικο τίμημα τα προηγούμενα χρόνια. Πρόκειται για δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες που δεν καλύπτει η κυβερνητική ρύθμιση.
Για να μη μιλήσουμε για δεκάδες περιπτώσεις δικαστικών αποφάσεων που καταλογίζουν δόλο στους δανειολήπτες και τους πετάξανε εκτός νόμου Κατσέλη. Μάλιστα, με αυτή την τροπολογία, η κυβέρνηση πέρασε να πληρώσει ο φορολογούμενος λαός το κόστος που θα έχει η αναδρομική ισχύς της απόφασης και όχι οι τράπεζες, τα funds και οι servicers, που τόσα χρόνια μια χαρά εισπράττανε τις δόσεις μπαμπάτσικες.
Αν όντως η κυβέρνηση της ΝΔ ήθελε να λύσει το πρόβλημα, πολύ απλά θα ψήφιζε την τροπολογία που είχε καταθέσει το ΚΚΕ από το 2024, που ήταν ακριβώς σε αυτό το πνεύμα. Τότε όμως την απέρριψε και τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης επικαλέστηκαν το δικαίωμα της σιωπής. Μούγκα στη στρούγκα όλοι τους!
Φίλες και φίλοι
συντρόφισσες και σύντροφοι
Οι όποιες πρωτοβουλίες έχει πάρει η κυβέρνηση της ΝΔ για το ζήτημα της λαϊκής στέγης, όχι απλά δε έλυσαν το πρόβλημα, αντίθετα τροφοδότησαν έναν φαύλο κύκλο που οδήγησε σε επιδείνωση της κατάστασης.
Τα περίφημα προγράμματα “Σπίτι μου” 1, 2 και 3 αλλά και τα προγράμματα “Ανακαινίζω” και “Εξοικονομώ”, που η κυβέρνηση παρουσίασε και ως δήθεν κοινωνική πολιτική, πέρα από το ότι επιδοτούν ελάχιστους εργαζόμενους, τους επιβάλλουν νέο τραπεζικό δανεισμό, δημιουργώντας υποψήφιους για τις επόμενες λίστες των πλειστηριασμών και των εξώσεων.
Κι άλλες φορές στο παρελθόν τα τραπεζικά δάνεια παρουσιάστηκαν ως κοινωνική πολιτική και ύστερα μετατράπηκαν σε θηλιά για όσους τα πήραν. Όπως έγινε, για παράδειγμα, με τις επιχορηγήσεις που πήραν οι Έλληνες του Πόντου για τη στεγαστική τους αποκατάσταση και σήμερα τους απειλούν και τους εκβιάζουν.
Ενώ με την λεγόμενη “κοινωνική αντιπαροχή” ουσιαστικά η κυβέρνηση κάνει δωρεάν παραχώρηση κρατικής ακίνητης περιουσίας σε κατασκευαστικούς ομίλους, που θα την εκμεταλλευτούν για τη δική τους κερδοφορία. Τώρα, η κυβέρνηση θέτει στη διαβούλευση μια νέα, υποτίθεται, στρατηγική για τη στεγαστική πολιτική της επόμενης δεκαετίας. Πάλι ανακυκλώνει τα ίδια παλιά υλικά, για να υπηρετήσει ξανά τους στόχους του κεφαλαίου. Νέες φορολογικές ελαφρύνσεις στους τραπεζικούς ομίλους, για να δίνουν χαμηλότοκα δάνεια, στήριξη της επενδυτικής δραστηριότητας στην κατηγορία golden visa για χαρτοφυλάκια πολλών ακινήτων, φορολογικά κίνητρα στις κατασκευαστικές εταιρείες, διευκολύνσεις στις οικοδομικές άδειες και χαλάρωση των πολεοδομικών περιορισμών. Και βέβαια καμία συζήτηση για το γεγονός ότι στα χέρια των τραπεζών, των funds, των servicers έχουν περάσει από πλειστηριασμούς πάνω από 20.000 ακίνητα, τα περισσότερα σπίτια του λαού και τώρα τα κρατούν κλειστά.
Αλλά και τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, πάνω κάτω σε αυτές τις προτάσεις κινούνται. Βάζουν και καμιά μικρή διαφοροποίηση πάνω στην οποία στήνουν καβγάδες για να εμφανίζονται ότι, τάχα μου, έχουν και… μεγάλες διαφωνίες.
Για παράδειγμα, όλοι συμφωνούν στην παραχώρηση κρατικών ακινήτων μέσω ΣΔΙΤ και διαφωνούν απλά στο ποιος θα υλοποιήσει τη δεξαμενή “κοινωνικής κατοικίας”! Αν θα είναι το κεντρικό κράτος ή οι δήμοι και οι περιφέρειες.
Την ίδια στιγμή, Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ, χωρίς να θίγουν τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος -εξάλλου έχουν και αυτοί λερωμένη τη φωλιά τους- αναπαράγουν κλισέ προτάσεις για αύξηση της προσφοράς κατοικίας, για κίνητρα, για περιορισμό του Airbnb και άλλα.
Στον φιλικό τους τύπο διαβάζουμε ως “προοδευτικές” συστάσεις προς την κυβέρνηση να αυξήσει τη φορολογία και τα αντικίνητρα για τους μικροϊδιοκτήτες που έχουν κλειστά σπίτια, να τιμωρήσουν δηλαδή αυτούς που κληρονόμησαν ένα ακίνητο σε κακή κατάσταση και θέλει υψηλές δαπάνες επισκευής, ένα ακίνητο ημιτελές ή με πολεοδομικές και νομικές εκκρεμότητες.
Μάλιστα, πρόσφατα, ένα δημοσίευμα αναφερόμενο στο κόμμα Τσίπρα μιλάει για win-win λύσεις, ότι μπορούν όλοι να βγουν κερδισμένοι και οι τράπεζες και τα κοράκια και οι εργαζόμενοι και η νεολαία και οι μικροί επαγγελματίες.
Λίγη ντροπή δεν βλάφτει! Σε λίγο θα μας πουν ότι θα τετραγωνίσουν και τον κύκλο! Κρύβουν την πραγματικότητα που μόνο το ΚΚΕ λέει, ότι για να κερδίσει το παραμικρό ο λαός, πρέπει να χάσει το μεγάλο κεφάλαιο.
Το πιο χαρακτηριστικό, βέβαια, από τις προτάσεις όλων των κομμάτων είναι ότι κανένα δε μιλάει για νομική κατοχύρωση της πρώτης κατοικίας και απαγόρευση των πλειστηριασμών. Δεσμεύονται όλοι ότι θα συνεχίσουν αυτό το αίσχος, αφού προσκυνάνε όλοι τους τούς ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως την Κομισιόν, που μιλάει για επίσπευση των πλειστηριασμών. Ψελλίζουν μονάχα κάτι για προστασία των ευάλωτων, χωρίς να προσδιορίζουν καν πως την εννοούν την ευαλωτότητα.
Για παράδειγμα, η ΝΔ θεωρεί ευάλωτους μόνο όσους έχουν ετήσιο εισόδημα κάτω των 7.000 ευρώ! Οι υπόλοιποι είναι πλούσιοι για τον κ. Μητσοτάκη. Ακούστε τι λένε και οι άλλοι: Το κόμμα Τσίπρα μιλάει για δίχτυ ασφαλείας για 12.000 νοικοκυριά, όταν μόνο μέχρι τον Νοέμβρη του 2026 είναι προγραμματισμένοι 11.568 πλειστηριασμοί, ενώ μιλάει για δημιουργία φορέα κοινωνικής διαχείρισης που θα αγοράζει τα κόκκινα δάνεια! Δηλαδή και πάλι να πληρώσει ο λαός από την τσέπη του, για να εξασφαλιστούν οι τράπεζες και τα funds. Το ΠΑΣΟΚ ανακυκλώνει τα διάφορα επιδόματα ενοικίου και δεσμεύεται ότι ο οφειλέτης -λέει- θα έχει δικαίωμα να καταθέσει προσφορά για το δάνειο του και ότι θα σταματήσει τις καταχρηστικές πρακτικές των funds. Άλλος ένας που θα τετραγωνίσει τον κύκλο, λες και τα funds είναι ευαγή ιδρύματα και όχι τρωκτικά που θέλουν συνεχώς μεγαλύτερο κέρδος.
Όσο για το δικαίωμα του οφειλέτη να καταθέσει προσφορά, κάποιος πρέπει να πει στον κ. Ανδρουλάκη ότι αυτό γίνεται και τώρα, αλλά ο κόσμος “τρώει πόρτα”, αφού τα funds θέλουν κέρδος μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Ενώ η κ. Καρυστιανού μιλάει για “διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας των τραπεζών”, για “έλεγχο της αισχροκερδούς δράσης των servicers και των funds” και άλλα τέτοια. Άλλη μια δηλαδή που θα τετραγωνίσει τον κύκλο. Μιλάει για “παύση των δυσμενών διακρίσεων σε βάρος των οικονομικά ευάλωτων δανειοληπτών”! Πουθενά κι αυτή δεν λέει για παύση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Αν αυτά λένε προεκλογικά, φανταστείτε τι θα κάνουν μετά τις εκλογές.
Και όλα αυτά δεν είναι καμιά πρωτοτυπία. Ένα προς ένα έχουν εφαρμοστεί και από τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Ισπανίας και από τη συγκυβέρνηση χριαστιανοδημοκρατών-σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία και βέβαια κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν είδαν τα λαϊκά στρώματα. Το αντίθετο μάλιστα. Από το κακό πάνε συνεχώς στο χειρότερο.
Το κρίσιμο λοιπόν δεν είναι ο λαός μας να διαλέξει ποιο πρόσωπο ή ποια κυβέρνηση θα υλοποιήσει το αντιλαϊκό σχέδιο και στο ζήτημα της λαϊκής στέγης, αλλά με ποιον τρόπο θα τους εμποδίσουμε καλύτερα, πώς θα απαλλαγούμε οριστικά από όλους αυτούς τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς και από αυτούς που τους υλοποιούν.
Εμείς λέμε, με το χέρι στην καρδιά, ότι μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά! Με ένα ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό. Να δυναμώσουμε το ΚΚΕ, που αποτελεί τον σταθερό αγωνιστικό βράχο και την ελπίδα στο πλευρό του λαού μας. Γιατί, όταν κινδύνεψαν τα σπίτια του λαού, τα στελέχη του ΚΚΕ ήταν μπροστά για να τα προστατεύσουν! Όταν με τη βία γίνονταν εξώσεις λαϊκών οικογενειών, οι βουλευτές του ΚΚΕ ήταν εκεί και τις απέτρεπαν! Κάθε ώρα, κάθε μέρα στη μάχη, για να ακυρώνεται στην πράξη το απαράδεκτο νομοθετικό πλαίσιο που όλοι οι άλλοι μαζί ψήφισαν, εφάρμοσαν και εφαρμόζουν.
Με τέτοιους αγώνες επαναποκτήθηκαν λαϊκά σπίτια στην Ελευσίνα, στον Βύρωνα, στη Χαλκίδα, στην Πετρούπολη με μπροστάρη τον κομμουνιστή δήμαρχο. Αυτοί οι αγώνες μπορούν και πρέπει να δυναμώσουν και γι αυτό με την ψήφο μας δεν πρέπει να ακυρώσουμε αυτόν τον μεγάλο αγώνα μας. Να μην πάμε στην κάλπη και “να βάλουμε τα χεράκια μας για να βγάλουμε τα ματάκια μας”, αλλά να πάμε αποφασισμένοι να δείξουμε τη δύναμή μας με ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ! Για να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης που θα γίνει ποτάμι να τους πνίξει και τελικά να τους ανατρέψει.
Το ΚΚΕ φωτίζει ότι ο σημερινός αδιέξοδος δρόμος που ακολουθούν τα άλλα κόμματα, δεν αποτελεί και μονόδρομο για τον λαό μας. Φωτίζει την αναγκαιότητα της ανατροπής. Ότι το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός.
Ο κεντρικός επιστημονικός σχεδιασμός που γνώμονα θα έχει την κοινωνική ευημερία και όχι το καπιταλιστικό κέρδος, μπορεί να φέρει τεράστια βελτίωση σε όλους τους τομείς της ζωής των εργατικών λαϊκών δυνάμεων και στο θέμα της κατοικίας.
Στο έδαφος της κοινωνικής ιδιοκτησίας της γης και των μέσων παραγωγής, με διακλαδική συνεργασία, μπορούν να σχεδιαστούν σύγχρονες και ασφαλείς κατοικίες, αναπλάσεις και επεκτάσεις πόλεων με κριτήριο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Να διαμορφωθούν πόλεις φιλικές στον άνθρωπο, με επαρκείς πνεύμονες πρασίνου, με ζώνες λαϊκού αθλητισμού και πολιτιστικής δραστηριότητας.
Όσους αμφιβάλλουν ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό, τους καλούμε να κοιτάξουν την ιστορία του 20ου αιώνα. Στην πρώτη απόπειρα σοσιαλιστικής οικοδόμησης, στη Σοβιετική Ένωση, πολλές δεκαετίες πριν, και με πολύ μικρότερες αντικειμενικές δυνατότητες από αυτές που υπάρχουν σήμερα, κανείς δεν είχε το άγχος της στέγασης και δεν υπέφερε από ενεργειακή φτώχεια, παρά τον βαρύ χειμώνα.
Στις πόλεις διαμορφώθηκαν μεγάλοι ελεύθεροι χώροι και πάρκα πρασίνου. Η ανατροπή του σοσιαλισμού, μετά τη μακρά πορεία υπόκλισης στην αγορά και παραβίασης των νόμων της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, ανέτρεψε και αυτά τα βασικά κοινωνικά δικαιώματα.
Σήμερα, 35 χρόνια μετά, οι αντιφάσεις και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού έχουν μεγαλώσει. Την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε το αυτονόητο δικαίωμα στη στέγαση.
Αντί να χτίζονται μαζικά σύγχρονα σπίτια για τους εργαζόμενους, γκρεμίζονται από τις βόμβες και τους πυραύλους των ιμπεριαλιστικών πολέμων, ή από τις κακοτεχνίες και τα σκάνδαλα στις πολεοδομίες.
Όλα αυτά κάνουν ολοένα και πιο ορατή την αναγκαιότητα να αλλάξει ριζικά, εκ βάθρων, αυτή η φαυλότητα και αυθαιρεσία! Να μπει τάξη και ασφάλεια, ηρεμία και ευημερία στις ζωές των ανθρώπων, όλων αυτών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο. Κι αυτό μπορεί να το εξασφαλίσει μόνον ο σοσιαλισμός.
Φορέας αυτού του νέου στην χώρα μας είναι το ΚΚΕ. Ναι, εμείς το λέμε καθαρά! Πρέπει και μπορεί να ανατραπεί συνολικά η πολιτική που έχει κάνει το δικαίωμα στη στέγη πανάκριβο εμπόρευμα και τον λαό πελάτη και δέσμιο των τραπεζικών ομίλων και των κορακιών τους.
Για να έρθει αυτό το μέλλον δεν αρκεί φυσικά μια ψήφος, όμως η ενίσχυση του ΚΚΕ στις επόμενες εκλογές μπορεί να μας ανοίξει δρόμους. Να ενισχύσει αυτή την προοπτική, ενώ η ψήφος στα άλλα κόμματα, στα κόμματα του συστήματος, κάνει μόνο το ίδιο το άδικο, διεφθαρμένο, ξεπερασμένο αυτό σύστημα πιο δυνατό.
Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ, με το Πρόγραμμά του, είναι έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του στην διακυβέρνηση του τόπου, σε μια πραγματικά λαϊκή εξουσία, όταν ο λαός το αποφασίσει. Γι’ αυτό και μπορεί σήμερα να αναλαμβάνει αποτελεσματικά την ευθύνη της πραγματικής, εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης, να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή κάθε αγώνα και για την υπεράσπιση της λαϊκής κατοικίας, να καταθέτει προτάσεις ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων.
Μόνο που αυτές οι προτάσεις είναι ρεαλιστικές για τις ανάγκες του λαού και αφήνουν απ’ έξω τις απαιτήσεις των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, του μεγάλου κεφαλαίου συνολικά. Πολύ περισσότερο, δεν συμπεριλαμβάνουν τις υπέρογκες ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και δεσμεύσεις, που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας, αλλά αφορούν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στη Μέση Ανατολή, τη στήριξη στο καθεστώς Ζελένσκι, σχεδιασμοί που ματώνουν οικονομικά σήμερα τον λαό μας και τον μετατρέπουν σε στόχο αντιποίνων και τη χώρα μας σε μαγνήτη επικίνδυνων εξελίξεων.
Λέμε, λοιπόν, συγκεκριμένα για τη στέγη, 6 άμεσες προτάσεις προς υλοποίηση:
Εδώ και τώρα πρέπει να υπάρξει σχεδιασμός, με ευθύνη του κράτους, για επαναλειτουργία του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας που καταργήθηκε το 2012-2013, ως μνημονιακή δέσμευση και καμία μετέπειτα κυβέρνηση δεν επανέφερε.
Ταυτόχρονη αξιοποίηση του αποθέματος των κρατικών κτιρίων για τις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας και όχι για την κερδοφορία των ομίλων.
Να σταματήσει εδώ και τώρα το αίσχος των πλειστηριασμών των λαϊκών κατοικιών, με νομική κατοχύρωση της πρώτης κατοικίας από τα κοράκια των τραπεζών και των funds.
Να καταργηθεί και ο προηγούμενος ΕΝΦΙΑ και ο νέος ληστρικός αυτοδιοικητικός ΕΝΦΙΑ για τη λαϊκή κατοικία, με σημαντικούς περιορισμούς στη βραχυχρόνια μίσθωση.
Να αναβαθμιστούν και να επεκταθούν οι φοιτητικές εστίες, με αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των ιδρυμάτων, των οικοπέδων του Δημοσίου, με ευθύνη του κράτους και όχι με ΣΔΙΤ και ενοίκια για τους φοιτητές.
Να εξασφαλιστεί εδώ και τώρα φθηνό ρεύμα για τον λαό με αυξήσεις μισθών και κρατική στήριξη στο κόστος στέγασης των λαϊκών κατοικιών.
Με τις θέσεις μας, τη στάση μας και την αγωνιστική μας δράση και στο θέμα της λαϊκής στέγης, ανοίγουμε κάθε μέρα ρήγματα αμφισβήτησης στην πολιτική των αστικών κυβερνήσεων, στο εχθρικό αστικό κράτος, συνολικά στο σύστημα της βαρβαρότητας. Γιατί είμαστε πεπεισμένοι ότι ο ιστορικός κύκλος δεν έκλεισε απλά για τα κόμματα του συστήματος, έχει κλείσει για το ίδιο το σύστημα, από το οποίο πρέπει και μπορούμε να απαλλαγούμε οριστικά και αμετάκλητα.
Με το ΚΚΕ προχωράμε μπροστά! Δεν εγκλωβιζόμαστε στις μικροδιαφορές των άλλων κομμάτων που υπηρετούν τον ίδιο γνωστό αντιλαϊκό δρόμο.
Γιατί απλά, κάνουμε εμείς τη διαφορά!
Φωτό:ΚΚΕ
