θΡΑΚΙΩΤΙΚΑ: Χριστούγεννα στα μπλόκα…
Θυμός, απογοήτευση, αγανάκτηση και ένα «άει στο… καλό» που περιμένει για να ειπωθεί… Σε αυτήν τη φάση, πάντως, οι αγρότες της Ροδόπης κάνουν συμβολικούς αποκλεισμούς δρόμων, φροντίζοντας να μην παρακωλύουν όμως την κυκλοφορία, αλλά να την κατευθύνουν σε άλλες διαδρομές. Λες και ψάχνουν και αυτοί τις εναλλακτικές τους…
Είναι αποφασισμένοι να περάσουν ακόμα και τις γιορτινές ημέρες στον δρόμο, μπας και αλλάξει κάτι ή τουλάχιστον ανατραπεί το… σενάριο, που τόσο εύγλωττα σημειώνεται πάνω σε ένα πανό:
Ή Χριστούγεννα στα μπλόκα ή το παιδί μετανάστης στη Γερμανία…
Κατηγορούν την κυβέρνηση ότι στα έξι χρόνια δεν ξεκαθάρισε το τοπίο, αντίθετα, άφησε τους επιτήδειους να λυμαίνονται το ευρωπαϊκό χρήμα, μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάποιοι, λένε, αφαίρεσαν τεράστια ποσά επιδοτήσεων από τους υπόλοιπους αγρότες, και ενώ, πλέον, αυτό είναι πασιφανές, δεν γίνεται τίποτα προς επανόρθωση… Αντίθετα, ακολουθείται η γνωστή συνταγή του τύπου «και κοίτα τι σου έχω για μετά» – κοινώς, αργότερα θα παίρνεις περισσότερα (και ίσως… βγουν και δύο κότερα, για την υπερθεμάτιση στη ρίμα).
Ωστόσο, το πράγμα δεν έχει ξεκαθαρίσει ούτε στα βασικά. Δηλαδή, αν τελικά η ΑΑΔΕ θα κάνει τους… πραγματικούς ελέγχους (αυτό από μόνο του δείχνει την κατάντια…). Για να τους κάνει, όμως, χρειάζεται το «ok» της ΕΕ, το οποίο και δεν έχει έρθει ακόμη.
Αλλά, ακόμη κι αν υποθέσουμε πως αύριο το πράγμα… στρώνει, οι Ροδοπίτες ξέρουν ότι δεν πιστώθηκε έγκαιρα (όπως κάθε χρόνο) η προκαταβολή της βασικής ενίσχυσης. Και ενώ περίμεναν ενάμιση μήνα για να πληρωθούν, ακούγοντας τις διαβεβαιώσεις, τελικά… το 70% της προκαταβολής, ως διά μαγείας, μετατράπηκε σε 44%… Επίσης, ο ΕΛΓΑ, χωρίς να καταλαβαίνει τίποτα (την κατάσταση, δηλαδή, που επικρατεί) παρακράτησε τις ασφαλιστικές τους εισφορές. «Άμα είσαι να είσαι», που έλεγαν και οι παλιοί.
Επίσης, οι Ροδοπίτες δεν ξεχνούν ότι την πλήρωσαν και με το παραπάνω τη νύφη (του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν την ξέρεις), αφού εξαιρέθηκαν από την πληρωμή με τη σειρά τα ξερικά χωράφια, τα χορτολιβαδικά και αυτά που τελούσαν σε αγρανάπαυση και κιτρίνισαν στις λίστες του ΟΠΕΚΕΠΕ από τα λάθη του δορυφόρου, που υποτίθεται θα διορθώνονταν αυτόματα ή, τέλος πάντων, σ’ έναν μήνα…
Όμως, και πάλι δεν το βάζουν κάτω (οι του υπουργείου, ντε) και τους λένε «μην ανησυχείτε, παιδιά, θα ανοίξει η πλατφόρμα των ενστάσεων» (για να βρείτε το δίκιο σας – αν και αντιλαμβάνονται ότι αυτό δεν μπορούν να το αναφέρουν) και αφήνουν τους αγρότες να βράζουν στο ζουμί τους, γιατί… όσο μπορώ να αποδείξω εγώ ότι πριν από τρεις μήνες, μια Πέμπτη, έφαγα γεμιστά, άλλο τόσο κι ένας αγρότης μπορεί να αποδείξει ότι στο χωράφι του που σήμερα είναι σπαρμένο με στάρι έσπερνε νωρίτερα βαμβάκι…
Γι’ αυτό έβγαλαν έξω τα τρακτέρ. Για να μη βγάλουν ουρλιαχτά – νοικοκυραίοι άνθρωποι. Και έκατσαν κι έφτιαξαν ένα υπόμνημα για τον πρωθυπουργό και ζητούν τα αυτονόητα, θα έλεγε κανείς: Άμεση διευθέτηση των καθυστερήσεων στις επιδοτήσεις, παρεμβάσεις για τη σταθεροποίηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων, μείωση του κόστους παραγωγής (ρεύμα, πετρέλαιο, εφόδια), διαφάνεια στην κατανομή των επιδοτήσεων, μείωση εισφορών ΕΛΓΑ και άμεση αποζημίωση ζημιών, ολοκλήρωση έργων υποδομών, αποζημιώσεις για τη φετινή ξηρασία, άμεση καταβολή του Μέτρου 23 χωρίς περικοπές, επανάληψη και υλοποίηση αναδασμών, μείωση ορίων συνταξιοδότησης.
Κάποιοι άρχισαν να βγάζουν ένα ένα τα… καλούδια της πραμάτειας τους: Οι αγρότες αντιπολιτεύονται, λένε. Οι αγρότες ταλαιπωρούν τις άλλες κοινωνικές ομάδες, λένε.
Ο καθένας τη δουλειά του… Αλλά το φαΐ δεν παράγεται στο σούπερ μάρκετ. Όσο κι αν όλο και περισσότεροι αρχίζουμε να το πιστεύουμε αυτό…
Συμπαράσταση…
Εν τω μεταξύ, ο Δήμος Κομοτηνής αποφάσισε να συμπαρασταθεί στον αγροτικό κόσμο της περιοχής μας και έκλεισε συμβολικά κάποιες υπηρεσίες (όχι τις κρίσιμες, όπως ανακοινώθηκε) την Παρασκευή, την ημέρα, δηλαδή, που τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου και οι εργαζόμενοι παραβρέθηκαν στους χώρους των κινητοποιήσεων.
Από δίπλα και ο Δήμος Ιάσμου, που ακολούθησε την ίδια τακτική, υιοθετώντας τα βασικά αιτήματα των κινητοποιήσεων, ιδίως αυτά που αφορούν το κόστος παραγωγής (αφορολόγητο πετρέλαιο, μείωση ρεύματος) και τη διασφάλιση δίκαιων τιμών.
Οι συγκεκριμένες δράσεις πραγματοποιήθηκαν ύστερα από απόφαση των δημοτικών συμβουλίων των δύο δήμων…
Λίγη… εξωστρέφεια δεν έβλαψε κανέναν, κυρίως τους συγκεκριμένους δήμους, που για τους δικούς τους και πολύ ιδιαίτερους λόγους… βράζουν στο ζουμί τους, αλλά από μόνοι τους.
Και όμως γυρίζει…
Στη 18η Σύνοδο Μειονοτικών Θεμάτων του ΟΗΕ παραβρέθηκε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ξάνθης. Σε αυτήν την παγκόσμια συνάντηση, οι Πομάκοι της Θράκης εκπροσώπησαν με αξιώσεις την πομακική κοινότητα της περιοχής.
Ο πρόεδρος του συλλόγου Μπενιαμίν Κοντέ περιέγραψε ένα κλίμα εκφοβισμού στα χωριά της Θράκης και έκανε λόγο για μια «οργανωμένη προσπάθεια αλλοίωσης της ταυτότητας των Πομάκων προς μια ‘‘τουρκική εθνική κατεύθυνση’’».
Επικαλέστηκε τη Συνθήκη της Λωζάννης, επισημαίνοντας ότι η μειονότητα είναι θρησκευτική, αποτελούμενη από τρεις συνιστώσες, τους Πομάκους, τους Ρομά και τους τουρκόφωνους, και υπογράμμισε ότι αυτή η σύνθεση έχει θρησκευτικό και όχι εθνικό χαρακτήρα.
Αποδόμησε τη μεθοδευμένη προσπάθεια να εμφανίζεται ως «μία και ενιαία εθνική μειονότητα» και δεν δίστασε να αναφερθεί στη δράση «άτυπων και μη ρυθμισμένων θρησκευτικών ομάδων», όπως είπε, που δραστηριοποιούνται στην περιοχή την τελευταία δεκαετία. Ο κ. Κοντέ κατήγγειλε ότι οι ομάδες αυτές, οι οποίες δεν αναγνωρίζονται ούτε από το ελληνικό κράτος ούτε από διεθνείς οργανισμούς, ασκούν πιέσεις για την επιβολή μιας τουρκικής ταυτότητας, ξένης προς την ιστορία και τις ρίζες των Πομάκων.
«Σε ορισμένα χωριά, οι άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά για τις ρίζες τους. Αυτό δεν είναι καθοδήγηση, είναι πίεση», δήλωσε χαρακτηριστικά, μεταφέροντας την αγωνία των Πομάκων, που βλέπουν την πολιτισμική τους κληρονομιά να απειλείται.
Τέλος, εξήρε τη στάση της Ελληνικής Πολιτείας, η οποία, όπως τόνισε, «σέβεται τη διαφορετικότητα και προστατεύει το δικαίωμα των Πομάκων να μιλούν τη γλώσσα τους και να τηρούν τις παραδόσεις τους» και έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην αναγνώριση των Αλεβιτών – Μπεκτασήδων ως παράδειγμα σεβασμού στον αυτοπροσδιορισμό.
Κλείνοντας τόνισε: «Εμείς οι Πομάκοι κρατάμε τη φωνή μας ζωντανή. Πιστεύουμε στο χτίσιμο γεφυρών σεβασμού μεταξύ όλων των ανθρώπων της Θράκης. Μόνο μαζί μπορούμε να προστατεύσουμε την ταυτότητά μας και να ζήσουμε αρμονικά».
Έλλη Μητακίδου
