ΓΕΝΙΚΑ

03/09/2007

Βυζάντιον

Βλέπω τον Ρουσόπουλο να κάνει ενημέρωση. Απέναντί μου είναι, στα τρία μέτρα, μας χωρίζει μόνο η οθόνη της τηλεόρασης. Τα μαλλιά του έχουν γκρίζες πινελιές πια, σαν να πήρε το τσουλούφι της Παναγιωταρέα και το σκόρπισε στην ευφυή κεφαλή του. Σκέφτομαι πως ακόμα και αν ο χρόνος ήταν γενναιόδωρος και επέτρεπε στα μαλλιά του να διατηρήσουν το χρώμα της νιότης, εκείνος θα τα έβαφε γκρίζα. Ταιριάζει με αυτά που λέει, είναι το χρώμα όσων σκέφτεται. Δείχνει άνθρωπος που βιάζεται να γεράσει και αυτό με φοβίζει ακόμα περισσότερο για τις προθέσεις του. Τον ακούω με το στόμα ανοιχτό - από έκπληξη ή ασφυξία, δεν ξέρω ακόμα. Το μόνο που ξέρω είναι πως δεν τα λέει όλα, κρατάει βέλη στη φαρέτρα του, μυστικά τυλιγμένα στο μαντίλι του. Ναι, είναι πια πασιφανές, θα το ανακοινώσει σύντομα: ο Έλβις βάζει τις πυρκαγιές. Και η απειλή δεν είναι απλώς εσωτερική ή εξωτερική. Είναι εξωγήινη.

03/09/2007

νέος πολίτης

Δεν έχουμε λόγια για να περιγράψουμε τα συναισθήματα που μας δημιούργησε η απώλεια τόσων ανθρώπων και η τεράστια…

03/09/2007

Μια φορά και έναν καιρό

«Χτες αργά με ψυχή φορτωμένη - από θλίψη για σε περισσή, πήγα μόνος να δω τι απομένει -…

27/08/2007

επί του πιεστηρίου

Με τέτοια καταστροφή, τι καλημέρα να πούμε... Έχει σταματήσει ο νους, δεν χωράει αυτά που βλέπεις, δεν βρίσκεις…

27/08/2007

1