Παγίδα από την εφορία στους καταθέτες εξωτερικού!

Με το άρθρο 18 του φορολογικού νομοσχεδίου οι καταθέτες ακόμη και μεσαίου βεληνεκούς, που παρασύρθηκαν από φήμες και εκτιμήσεις για επικείμενη χρεοκοπία της χώρας ή ελληνικών τραπεζών, και άκουσαν όσους τους συμβούλευσαν να στείλουν στο εξωτερικό το «κομπόδεμά» τους, κινδυνεύουν να γίνουν «πελάτες» της εφορίας, πληρώνοντας φόρο όχι για τους τόκους των καταθέσεών τους, αλλά υπολογιζόμενο επί του συνολικού ποσού της κατάθεσης!

Τραπεζικά στελέχη υπολογίζουν ότι τους τελευταίους μήνες της κρίσης η ανασφάλεια και η έλλειψη καλής πληροφόρησης συνέτειναν στην εξαγωγή μεγάλων ποσών καταθέσεων στο εξωτερικό, όχι πλέον μόνο από το λεγόμενο «έξυπνο χρήμα», δηλαδή τους ισχυρούς κεφαλαιούχους, αλλά και από πολίτες μεσαίων εισοδημάτων, που νόμιζαν ότι με τον τρόπο αυτό θα προστάτευαν τις αποταμιεύσεις τους. Εκτιμάται ότι διέρρευσαν στο εξωτερικό καταθέσεις άνω των 15 δισ. ευρώ και οι… τάσεις φυγής δεν έχουν αναστραφεί πλήρως, ούτε μετά την αναγγελία της συμφωνίας στήριξης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κίνητρα και αντικίνητρα

Με το άρθρο 18 του φορολογικού νομοσχεδίου όμως θεσπίζονται κίνητρα για την «ενθάρρυνση επαναπατρισμού κεφαλαίων», στα οποία περιλαμβάνονται και αυστηρά αντικίνητρα για τη διατήρηση καταθέσεων στο εξωτερικό, που θα πλήξουν σοβαρά όσους δεν προλάβουν να φέρουν πίσω τις καταθέσεις τους πριν τεθεί σε ισχύ το νομοσχέδιο, μέσα στον Απρίλιο:

= Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος στην Ελλάδα μπορούν να μεταφέρουν, μέσα σε έξι μήνες από την έναρξη ισχύος του νόμου, τις καταθέσεις που διατηρούν στην αλλοδαπή ή μέρος αυτών σε προθεσμιακό λογαριασμό κατάθεσης στην Ελλάδα, διάρκειας τουλάχιστον ενός έτους, εφόσον καταβάλουν φόρο με συντελεστή πέντε τοις εκατό (5%) επί της αξίας των καταθέσεων που μεταφέρουν κατά τον χρόνο της μεταφοράς.

= Όποιος αγνοήσει αυτό το κίνητρο, θα έχει να αντιμετωπίσει ένα ισχυρό αντικίνητρο, καθώς αναφέρεται ότι, όταν τα κεφάλαια παραμείνουν κατατεθειμένα στην αλλοδαπή, οφείλεται φόρος με συντελεστή 8% επί των κεφαλαίων. Δηλαδή, για κάθε 100.000 ευρώ κατάθεσης στο εξωτερικό θα οφείλεται ετήσιος φόρος 8.000 ευρώ! Ο μόνος τρόπος αποφυγής του «χαρατσιού» είναι ο άμεσος επαναπατρισμός των κεφαλαίων, καθώς το νομοσχέδιο αναφέρει ότι ο φόρος θα επιβληθεί μόνο στα κεφάλαια που θα βρίσκονται κατατεθειμένα στην αλλοδαπή κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νόμου.

= Τα κεφάλαια που θα επιστρέψουν μέσα σε έξι μήνες δεν θα ερευνάται πώς αποκτήθηκαν, ενώ θα μπορούν να αξιοποιηθούν για την κάλυψη του «πόθεν έσχες» αγοράς περιουσιακών στοιχείων.

Όμως, όσοι επαναφέρουν τα κεφάλαιά τους αργότερα θα αντιμετωπίζουν έλεγχο για τον τρόπο απόκτησής τους και εφόσον δεν δικαιολογούνται τα κεφάλαια με βάση δηλωμένα εισοδήματα, θα υπάρχουν πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις. Εκπτώσεις στον φόρο 5% προβλέπονται για τις περιπτώσεις αγοράς κρατικών ομολόγων, για την ανέγερση οικοδομής ή για την πραγματοποίηση νέων επενδύσεων.

«Δόκανο» και στους
«παραδείσους»…

Όσοι αφήσουν τα κεφάλαιά τους, παρά ταύτα, στο εξωτερικό θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν είναι απόλυτα ασφαλή από την εφορία, όπως συνέβαινε ως τώρα, είτε επειδή δεν υπήρχαν τα κατάλληλα θεσμικά εργαλεία για να αναζητηθούν στο εξωτερικό οι καταθέσεις είτε επειδή οι φορολογικές αρχές αδρανούσαν. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας των έξι μηνών, αναφέρει η τελευταία παράγραφος του άρθρου 18 του νομοσχεδίου, οι ελληνικές αρχές θα ενεργοποιήσουν κάθε διεθνή ή ευρωπαϊκή συμφωνία προκειμένου να διαπιστώσουν τις καταθέσεις που διατηρούνται σε τράπεζες της αλλοδαπής.

Οι καταθέτες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι, ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης, οι κυβερνήσεις «έσφιξαν τα λουριά» του ελέγχου για καταθέσεις πολιτών στο εξωτερικό. Μάλιστα, οι αμερικανικές αρχές κατάφεραν να σπάσουν ακόμη και το περιβόητο τραπεζικό απόρρητο της Ελβετίας, απειλώντας τη UBS με ποινικές διώξεις στελεχών αν δεν αποκάλυπτε στοιχεία για αμερικανούς καταθέτες οι οποίοι βρίσκονταν στο επίκεντρο έρευνας όχι για εγκληματικές πράξεις, αλλά για «απλή» φοροδιαφυγή. Ως τότε, όπως είναι γνωστό, οι ελβετικές τράπεζες αρνούνταν να δώσουν οποιαδήποτε στοιχεία για καταθέτες τους αν δεν υπήρχε εναντίον τους έρευνα σε εξέλιξη για σοβαρά ποινικά αδικήματα.

Σε άλλη περίπτωση, οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες αγόρασαν από τραπεζικό στέλεχος δισκέτα με στοιχεία γερμανών καταθετών σε τράπεζα του Λιχτενστάιν για να εντοπίσουν φοροφυγάδες, ενώ αντίστοιχοι έλεγχοι έγιναν και από τη βρετανική εφορία και πήραν μεγάλη δημοσιότητα. Μετά τις «επιθέσεις» αυτές, οι περισσότεροι φορολογικοί «παράδεισοι» σύρθηκαν στην υπογραφή συμφωνιών συνεργασίας στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ, σε ό,τι αφορά την παροχή στοιχείων για φορολογικές έρευνες. Έτσι, σήμερα θα κάνουν μεγάλο σφάλμα αν αισθάνονται ασφαλείς όσοι μετέφεραν τις καταθέσεις τους στην Κύπρο, ή ακόμη και στην Ελβετία, που ήταν δύο ιδιαίτερα δημοφιλείς προορισμοί καταθετών την τελευταία περίοδο αναταραχής. Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών επισημαίνουν ότι η προειδοποίηση για διεθνές κυνήγι καταθετών που διατυπώνεται στο φορολογικό νομοσχέδιο δεν είναι κενή περιεχομένου, καθώς η δυσμενής δημοσιονομική συγκυρία δεν αφήνει περιθώρια αδράνειας.