Δικαιολογημένη η αισιοδοξία της έκθεσης της Κομισιόν;
Με μόνη τη διαφορά ότι τα μεν θετικά χαρακτηρίζονται από προσδοκίες και από πολλές προϋποθέσεις, ενώ τα αρνητικά είναι η ζώσα ελληνική πραγματικότητα και οι μελλοντικές εξελίξεις που αυτή προδικάζει.
Στα θετικά στοιχεία η έκθεση διαπιστώνει ότι ένα μεγάλο μέρος της δημοσιονομικής προσαρμογής ήδη έχει τελειώσει και φυσικά απομένει να γίνουν και ορισμένα άλλα βήματα, τα οποία και δεν κατονομάζει. Και αυτό είναι το σημείο που πρέπει να μας τρομάζει. Η έκθεση συνεχίζει με ύμνους στην κυβέρνηση Σαμαρά, ότι δείχνει μεγάλη αποφασιστικότητα για την ολοκλήρωση των απαιτήσεων του Μνημονίου, ανεξάρτητα από το βαρύ πολιτικό κόστος. Βέβαια κανένας δεν είναι σε θέση να αμφισβητήσει τον φανατισμό της κυβέρνησης Σαμαρά στα προστάγματα της «τρόικας» και των Μνημονίων. Έτσι η έκθεση συνεχίζει ότι με την ύπαρξη ισχυρής πολιτικής βούλησης θα ολοκληρωθεί το πρόγραμμα εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας στο σύνολό της. Εκφράζει την πεποίθηση ότι θα ολοκληρωθεί εξ ολοκλήρου το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, ο περιορισμός του κράτους για να επέλθει μείωση των δαπανών και έτσι και η ύφεση θα υποχωρήσει και η Ελλάδα θα μπει στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας για τον περιορισμό της ανεργίας. Και όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι ο κρατικός προϋπολογισμός από το 2013 και μετά θα παρουσιάσει πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε το έλλειμμα το 2013 να περιοριστεί στο 4,5%, πιο κάτω δηλαδή και από το έλλειμμα των άλλων μνημονιακών κρατών του Νότου και της Ιρλανδίας. Και όσο θα υπάρχει περιορισμός των δαπανών του Δημοσίου, τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού θα αυξάνονται και το έλλειμμα συνεχώς θα μειώνεται. Όλα αυτά βέβαια που προβλέπει η έκθεση σε αυτό το σημείο προϋποθέτουν τη διατήρηση της εξουσίας από τη σημερινή κυβέρνηση και ομαλό πολιτικό βίο. Στη συνέχεια, η έκθεση προβαίνει και σε μια άλλη θετική διαπίστωση. Ότι η επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών θα προκαλέσει αύξηση της ρευστότητας στην αγορά, καθώς θα αυξηθεί η δανειοδότηση των επιχειρήσεων, αλλά και των νοικοκυριών (πιστωτική επέκταση). Αυτή τη φιλική προς την ανάπτυξη συμπεριφορά των τραπεζών η Κομισιόν τη θεωρεί δεδομένη, μετά τη στήριξη των 24 δισ. που έλαβαν οι τράπεζες, από την πρόσφατη δόση του δανείου προς την Ελλάδα των 42,5 δισ.
Εάν εξετάσει κανείς τα μηνύματα που εκπέμπει μέχρι το σημείο αυτό η έκθεση της Κομισιόν, θα διαπιστώσει ότι την ενθουσιάζει η συμπεριφορά και η αφοσίωση της σημερινής κυβέρνησης στα Μνημόνια και στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ελλάδα. Και μέσα σε αυτές τις δεσμεύσεις, κεντρική θέση κατέχουν οι αποκρατικοποιήσεις, ο περιορισμός των δαπανών του κράτους και προπαντός η εξαφάνιση κάθε κρατικής εξουσίας και μέριμνας. Η «τρόικα» επιθυμεί τη διατήρηση του κράτους και της κυβέρνησης μόνο και μόνο για να νομιμοποιεί, δηλαδή να εγκρίνει και να ψηφίζει, τα μέτρα που εισηγείται η «τρόικα» και να εισπράττει η κυβέρνηση το βαρύ πολιτικό κόστος. Άραγε αυτό το έχει καταλάβει κανείς από αυτούς που απαρτίζουν τη σημερινή κυβέρνηση και από τους τρεις αρχηγούς που τη στηρίζουν; Και αν υποθέσουμε ότι έχουν αντιληφθεί τη σκοπιμότητα όλων αυτών των μέτρων και συνεχίζουν την άσκηση της εξουσίας, αυτό σημαίνει ότι υπηρετούν το σύστημα και όχι τα συμφέροντα της χώρας μας και του ελληνικού λαού. Ένα άλλο μήνυμα που εκπέμπει η έκθεση είναι ότι πρέπει να περιμένουμε και άλλες δέσμες μέτρων και κυρίως περιορισμό των κρατικών δαπανών, για να δημιουργηθούν πρωτογενή πλεονάσματα. Αυτό σημαίνει ότι δεν δημιουργούνται ακόμη οι προϋποθέσεις ανάπτυξης. Και τα κεφάλαια τα οποία θα διατεθούν από το ΕΣΠΑ, και από άλλους πόρους κοινοτικούς ή του ιδιωτικού τομέα, θα είναι απλώς σταγόνες στον ωκεανό των όσων απαιτούνται για την ανόρθωση της παραγωγικής μηχανής της Ελλάδας. Και πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι οι ξένοι επενδυτές, που θα έρθουν να αρπάξουν τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, θα κοιτάξουν αποκλειστικά και μόνο την υψηλή κερδοφορία και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Καθʼ όσον αφορά το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος, η έκθεση παρουσιάζει μετριοπαθείς υπολογισμούς. Η εξέλιξη του δημόσιου χρέους είναι πολύ δυσμενής, δεδομένου ότι το ΑΕΠ μειώνεται λόγω ύφεσης και αυτό σημαίνει και αύξηση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ. Το 2012 το χρέος έφτασε στο 161% του ΑΕΠ. Και η πρόβλεψη για το 2013 έχουμε τη γνώμη ότι στην έκθεση είναι αρκετά αισιόδοξη. Η ύφεση και συνακόλουθα η μείωση των φορολογικών εισπράξεων του Δημοσίου θα πιέσουν προς τα πάνω τις δανειακές ανάγκες του ελληνικού Δημοσίου. Αισιόδοξη είναι η έκθεση καθʼ όσον αφορά την ύφεση και την ανάπτυξη. Προσωπικά διατηρούμε την άποψη που κατʼ επανάληψη έχουμε εκφράσει από τη στήλη μας αυτή, ότι φέτος, εάν τελικά εφαρμοστεί αυτή η καταιγίδα των μέτρων σε βάρος των αποδοχών των μισθωτών και των συνταξιούχων, η ύφεση θα φτάσει σε ποσοστό που θα προσεγγίζει το 10%.
Αυτό άλλωστε παραδέχεται και η έκθεση, που αναγνωρίζει ότι οι υφεσιακές πιέσεις θα είναι εντονότερες φέτος. Και λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας και της αντίδρασης του λαού δεν αποκλείεται τα νέα μέτρα που θα εφαρμοστούν να μην απορροφηθούν. Τα λουκέτα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα αυξηθούν. Και η έκθεση δέχεται ότι τη φετινή χρονιά θα έχουμε αύξηση της ανεργίας στο 27% από 24,7% το 2012. Ήδη η ανεργία έχει υπερβεί το 30% και έχει αυξητικές τάσεις. Επομένως οι προβλέψεις τόσο της χειμερινής έκθεσης της Κομισιόν όσο και του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ότι από το 2014 θα αρχίσει έστω και μια μικρή ανάκαμψη της οικονομίας, πρέπει μάλλον να στηρίζονται στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και στην εδώ εγκατάσταση ξένων επενδυτών.
Ο υπουργός Εργασίας δήλωσε ότι το υπουργείο του, αρμόδιο για την παρακολούθηση της ανεργίας, θα διαθέσει ορισμένες πιστώσεις από το ΕΣΠΑ, προκειμένου να διατεθούν για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, για την εποχιακή απασχόληση ανέργων και για την εκτέλεση εκπαιδευτικών σεμιναρίων σε ανέργους. Ευχόμαστε να πετύχει η προσπάθεια αυτή, που θα εξαρτηθεί και από το ύψος των πιστώσεων που θα διατεθούν. Επαναλαμβάνουμε και πάλι ότι ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στις επιχειρήσεις που ανήκουν σε κλάδους παραγωγής εξαγώγιμων προϊόντων. Και να μη διασπαστούν και κατακερματιστούν όσα ποσά θα διατεθούν, για να ικανοποιηθούν ορισμένοι «ημέτεροι».
Να μην επαναληφθεί το φαινόμενο των «παγωμένων πιστώσεων» που δόθηκαν τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια από την αμερικανική βοήθεια. Αυτά προς το παρόν, γιατί το θέμα του πώς θα σχεδιαστεί η ανάπτυξη θέλει μελέτη και προσοχή.
Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι οι παράγοντες που έχουν προκαλέσει την ύφεση στη χώρα μας δεν έχουν υποχωρήσει καθόλου. Αντίθετα, από τώρα και στο εξής παρουσιάζουν ισχυρές τάσεις επαύξησής τους. Επομένως οι προβλέψεις Προβόπουλου, Στουρνάρα και ΕΕ είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Και πρέπει να σημειώσουμε ότι ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν και επίτροπος επί των Οικονομικών κ. Όλι Ρεν, παρουσιάζοντας την έκθεση της Κομισιόν στις 22 Φεβρουαρίου για τη χώρα μας, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, δηλαδή οι δανειστές μας, δεν επιθυμούν την αναθεώρηση των Μνημονίων, καθόσον αφορά τη δημοσιονομική εξυγίανση.
Όσο λοιπόν χρονικό διάστημα η ελληνική κυβέρνηση προσφέρει τη ράχη της για βουρδουλιές, οι παράγοντες που δημιουργούν την ύφεση δεν πρόκειται να υποχωρήσουν. Ωστόσο το μεγαλειώδες μήνυμα που δόθηκε από τον ιταλικό λαό στις εκλογές της περασμένης Κυριακής πρέπει να το διαβάσουν προσεκτικά, εάν βέβαια γνωρίζουν γράμματα, οι υπέρμαχοι της λιτότητας και ειδικά η κ. Μέρκελ. Επίσης και οι δικοί μας κυβερνώντες θα πρέπει να πάρουν ένα μάθημα από τη συντριβή του Μόντι, του μόνου υπέρμαχου της Ευρωζώνης και του ευρώ στην Ιταλία. Οι στυλοβάτες του συστήματος που υπεραμύνονται της λιτότητας και έχουν καταδικάσει τους λαούς του ευρωζωνικού Νότου είδαν από τα αποτελέσματα των ιταλικών εκλογών ότι οι λαοί ανθίστανται. Και προς το παρόν η αντίστασή τους περιορίζεται σε δημοκρατικά μέσα.
Πρέπει οι έλληνες κυβερνήτες να κατανοήσουν ότι τα περιθώρια και η ανοχή του λαού έχουν εξαντληθεί εξαιτίας των εσφαλμένων επιλογών τους. Και πρέπει να αλλάξουν πολιτική και να συμπεριφέρονται με κατανόηση απέναντι στον ελληνικό λαό. Και όχι να τον εξαναγκάζουν να μεταναστεύει σε άλλες χώρες. Πολλοί έλληνες επιστήμονες και τεχνικοί μεταναστεύουν για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση. Έτσι η χώρα θα απογυμνωθεί από το επιστημονικό και παραγωγικό προσωπικό και θα μετατραπεί σε ένα απέραντο πτωχοκομείο. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Προβόπουλος, στη φετινή ετήσια έκθεσή του, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Παρά τις αντιφάσεις που περιέχει η έκθεσή του, θα πρέπει από την κυβέρνηση να ληφθεί σοβαρά υπόψη η διαπίστωσή του ότι έχουν πλέον εξαντληθεί τα περιθώρια για περικοπές μισθών και συντάξεων.
Από όλα όσα αναφέραμε παραπάνω, το συμπέρασμα είναι ότι τίθεται πλέον το δίλημμα ή φροντίζετε για τις ανάγκες των λαών ή οι λαοί θα σας στείλουν στα σπίτια σας.
