ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Μειώνουν τα επιτόκια καταθέσεων και αυξάνουν εκείνα των χορηγήσεων
ΝΕΟ… ΠΑΡΤΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
–Σπρώχνουν τον κόσμο στα αμοιβαία κεφάλαια, που έχουν ρίσκο, ενώ αποθαρρύνουν κάθε προσπάθεια δανειοδότησης
Ομαδική φυγή των επενδυτών από τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών και τις προθεσμιακές καταθέσεις παρατηρείται το τελευταίο πεντάμηνο, μετά τη μείωση των επιτοκίων αποταμίευσης που εφαρμόζεται από το σύνολο των τραπεζών, με πρώτες και καλύτερες τις συστημικές.
Αυτή η πραγματικότητα, όμως, δεν αφορά μόνο τους επενδυτές. Αφορά το σύνολο του πληθυσμού, αφού τα χρήματα όλων, από μισθούς και συντάξεις μέχρι επιδόματα και βοηθήματα, διατίθενται υποχρεωτικά πλέον μέσω των τραπεζών.
BankΔηλαδή, μας επιβάλλουν να μην έχουμε τσέπη και τοποθέτησαν την τσέπη μας σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Έτσι, οι τράπεζες έγιναν οι τσέπες μας, κάτι που σημαίνει ότι το χέρι στην τσέπη μας δεν το βάζουμε μόνο εμείς αλλά και οι τράπεζες.
Ενώ, όμως, όλα τα λεφτά μας τα εκχωρούν στις τράπεζες, τις οποίες έχουν καταστήσει… νταβατζήδες των πορτοφολιών μας, αφού πλουτίζουν από τα χρήματα που έχουν τα πορτοφόλια μας, είτε τοκίζοντάς είτε τοποθετώντας τα σε αποδοτικές επενδύσεις, εμείς, που στο όνομά μας μαζεύουν όλο το χρήμα και το διαχειρίζονται, δεν έχουμε την παραμικρή απολαβή, το παραμικρό όφελος.
Για ότι συμβαίνει στην τηλεόραση, στα media και στο διαδύκτιο
επισκεφτείτε το typologies.gr… διαχρονική ενημέρωση
Παλιότερα, που ελέγχαμε εμείς την τσέπη μας και εμείς αποφασίζαμε πού θα καταθέσουμε τα λεφτά μας, για να μην κινδυνεύουν στο σπίτι από κάποια ενδεχόμενη κλοπή, οι τράπεζες έκαναν προσφορές και έδιναν ικανοποιητικά επιτόκια για να… τραβήξουν πελάτες.
Έτσι, από την πρώτη δραχμή υπήρχε τόκος. Στα παλιότερα βιβλιάρια –όταν υπήρχαν, γιατί τώρα έχουν καταργηθεί– έβλεπε ο καθένας πόσο τόκο του απέφεραν οι καταθέσεις του και αποφάσιζε αν θα συνέχιζε με την ίδια τράπεζα ή αν θα πήγαινε σε άλλη.
Σήμερα, ενώ έχουμε γίνει υπάλληλοι των τραπεζών, αφού μετά τις ομαδικές αποχωρήσεις προσωπικού –μέσω των προγραμμάτων μείωσης των υπαλλήλων που εφαρμόζουν– υποχρεωνόμαστε να κάνουμε εμείς τη δουλειά του, αντί να επιβραβευόμαστε για τη δωρεάν εργασία που παρέχουμε, δεν μας δίνουν ούτε τόκο για τα λεφτά μας, που γεμίζουν τα θησαυροφυλάκιά τους.
Ούτε τόκο ούτε αποζημίωση για τις τραπεζικές εργασίες που υποχρεωτικά κάνουμε… Γιατί παλιότερα υπήρχε υπάλληλος στον γκισέ και έδινε λεφτά, μετέφερε εμβάσματα, έκανε πληρωμές, έβαζε χρήματα σε άλλους λογαριασμούς κ.λπ.
Σήμερα, όμως, τις εργασίες αυτές τις κάνουμε εμείς. Πόσα κερδίζουν οι τράπεζες από αυτό; Πόση τραπεζική δουλειά βγάζουμε εμείς κάθε μήνα, όταν πληρώνουμε λογαριασμούς υποχρεώσεις, ενοίκια κ.λπ.; Αυτήν τη δουλειά ποιος μας την πληρώνει;
Κανένας βέβαια. Μάλιστα, μας έχουν πείσει πως αυτό είναι… πρόοδος, εξέλιξη. Κάνοντας εμείς όλα αυτά, ανεβαίνουμε, αλλάζουμε επίπεδο, εκσυγχρονιζόμαστε. Σωστά, εκσυγχρονιζόμαστε, αλλά δεν πληρωνόμαστε.
Στο τζάμπα πάει ο εκσυγχρονισμός, δωρεάν επιβάλλεται η εξέλιξη. Οι τράπεζες κερδίζουν, αλλά εμείς χάνουμε. Και αντί να μας δώσουν ένα αντίδωρο, αντί να δείξουν ότι αναγνωρίζουν τη βοήθεια που τους παρέχουμε, μας βάζουν και ένα σωρό τέλη για οποιαδήποτε δουλειά κάνουμε, την οποία κανονικά θα έπρεπε να την κάνουν οι υπάλληλοί τους…
Και, βέβαια, έχουν καταργηθεί και οι τόκοι. Σε λίγο θα μας γυρεύουν και… φύλακτρα για τα χρήματά μας.
Εδώ όμως είναι η ευθύνη του κράτους, που παίζει ξεκάθαρα το παιχνίδι των τραπεζών και ξεχνάει πως δεν το συντηρούν οι τράπεζες, αλλά ο κοσμάκης, ο οποίος κυνηγιέται από θεούς και δαίμονες, τραπεζίτες και χαρτογιακάδες, ο μόνιμος καρπαζοεισπράκτορας, που τον έχουν μόνο για να χειροκροτά και να ψηφίζει…
Αφού το κράτος επιβάλλει να μην έχουμε τσέπη και μεταφέρει υποχρεωτικά τα λεφτά μας στις τράπεζες, γιατί δεν επιβάλλει να μπαίνει ένας μίνιμουμ τόκος σε όλες τις καταθέσεις;
Γιατί δεν μας δίνει κάποιο ψίχουλο, που μας ανήκει, αλλά το χαρίζει στις τράπεζες; Και γιατί τις αφήνει να βάζουν τέλη για τις τραπεζικές εργασίες που κάνουμε εμείς και δεν τα απαγορεύει;
Απάντηση δεν περιμένουμε. Την έχουμε πάρει εδώ και χρόνια, με την ανακεφαλαιοποίηση, με την ασυδοσία των funds, που παρανομούν μπροστά στα μάτια του κράτους, που σφυρίζει αδιάφορα, με τις δικαστικές αποφάσεις, που στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι εναντίον των δανειοληπτών, είτε έχουν δίκιο είτε όχι, κ.λπ.
Όλα για τις τράπεζες. Και τώρα, με τις ευλογίες της Τράπεζας της Ελλάδος, τις αφήνουν να κατεβάσουν τα επιτόκια καταθέσεων, χωρίς να μειώσουν αντίστοιχα και τα επιτόκια χορηγήσεων.
Ενώ δεν δίνουν δάνεια ούτε με… σφαίρες, δεν θέλουν να δίνουν τόκο και στις καταθέσεις που έχουν.
Για να αναγκάσουν τους μικροεπενδυτές να πάρουν τα λιγοστά τους χρήματα και να τα διαθέσουν σε άλλα προϊόντα τους, όπως αμοιβαία κεφάλαια, ομόλογα κ.λπ., απ’ όπου μπορούν να τους… ξεζουμίζουν περισσότερο.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η ασυδοσία των τραπεζών συνεχίζεται, με την προκλητική ανοχή του κράτους και την απίστευτη εχθρότητα που δείχνει απέναντι στους συναλλασσόμενους με τις τράπεζες.
Κάτι που θα βρει μπροστά του στο μέλλον, γιατί οι ξένοι τραπεζίτες βλέπουν πώς διαμορφώνεται η κατάσταση και ξέρουν πού θα χτυπήσουν.
«Όποιος σκάβει τον λάκκο του άλλου πέφτει μέσα ο ίδιος», λέει ο σοφός λαός μας. Ας το έχουν υπόψη τους οι δυνάστες του λαού μας. Τραπεζικοί και κυβερνήτες…
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
