Το Λούβρο ας μας δείξει τον δρόμο…
Όλη η ανθρωπότητα παρακολουθεί με έκδηλη έκπληξη την υπόθεση της κλοπής του αιώνα, όπως την αποκάλεσαν τα διεθνή δίκτυα, δηλαδή της αφαίρεσης θησαυρών αμύθητης αξίας και ιστορικής σημασίας από το Μουσείο του Λούβρου, που είναι από τα μεγαλύτερα και τα πιο πλούσια στον κόσμο. Εξυπακούεται ότι τα μέτρα φύλαξης των εκθεμάτων θεωρούνταν μέχρι προχθές δρακόντεια, αλλά στην πράξη αποδείχθηκαν ανεπαρκή για να διαφυλάξουν τα κορυφαία εκ των εκθεμάτων, όπως εκείνα που αφαίρεσαν οι δράστες, οι οποίοι φαίνεται ότι ήταν καλά ενημερωμένοι και… χτύπησαν συγκεκριμένα κομμάτια.
Το φοβερό είναι ότι οι δράστες διέφυγαν από την κυρία είσοδο του Μουσείου, που είχε ανοίξει για να δεχθεί τις χιλιάδες των επισκεπτών που πηγαίνουν καθημερινά. Νωρίτερα, είχαν ανέβει με ανεμόσκαλα σε πλάτωμα της αναδρομής του κτιρίου και από το παράθυρο είχαν μπει στο εσωτερικό, όπου κατευθυνθήκαν στην αίθουσα που ήταν τα είδη που τους ενδιέφεραν και τα πήραν με κινηματογραφική ταχύτητα, η οποία κατεγράφη λεπτομερώς από τις κάμερες ασφαλείας.
Πρόκειται για μια εθνική ήττα της Γαλλίας, όπως τη χαρακτήρισαν πολλοί, γιατί η χώρα αυτή δεν είναι μόνο μια μεγάλη οικονομική και βιομηχανική δύναμη, είναι το κέντρο του πολιτισμού της Δύσης, είναι η χώρα της Αναγέννησης, της κουλτούρας, γι’ αυτό και η πρωτεύουσά της, το Παρίσι, ονομάζεται «Πόλη του Φωτός». Η χώρα εν γένει και η «Πόλη του Φωτός» δεν κατάφεραν, όμως, να διαφυλάξουν τους ανυπέρβλητους θησαυρούς που τους κληροδότησε η πλούσια ιστορία τους.
Έχασαν τα κειμήλια χωρίς να το καταλάβουν, υπέστησαν ένα πλήγμα από αυτά που δεν ξεπερνιούνται εύκολα.
Δεν θα σταθούμε, όμως, στο γεγονός, το οποίο θα βαραίνει τη γαλλική πολιτιστική ιστορία για πολλά χρόνια και δεν πρόκειται να σβηστεί ούτε να ξεχαστεί, ανεξαρτήτως αν βρεθούν τα κλοπιμαία και ξαναμπούν στη θέση τους. Η κλοπή, ο τρόπος που έγινε, οι ελλείψεις που ενδεχομένως υπήρξαν στο σύστημα ασφαλείας δεν σβήνονται, δεν ξεχνιούνται. Ίσα ίσα που μπορεί να αποτελέσουν και σενάριο ταινίας, που δεν θα βασίζεται σε υποθετικά, αλλά σε πραγματικά γεγονότα.
Βέβαια, η όλη υπόθεση αντιμετωπίστηκε με σοβαρότητα από τους Γάλλους. Ούτε ο αρμόδιος υπουργός παραιτήθηκε, ούτε η κυβέρνηση, ούτε καν ο πρόεδρος του Μουσείου. Το θέμα αντιμετωπίστηκε με βάση τις διαδικασίες, τα πρωτόκολλα, τις οδηγίες των αστυνομικών που ανέλαβαν την υπόθεση και, προπαντός, με ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Χωρίς… κορώνες και καταγγελίες χωρίς νόημα, μόνο και μόνο για τρωθεί το κύρος και η αξιοπιστία της κυβέρνησης.
Φανταστείτε τι θα γινόταν αν κάτι ανάλογο συνέβαινε στο Μουσείο της Ακρόπολης. Πόσες πορείες στον Άγνωστο Στρατιώτη θα γίνονταν, πόσες εκπομπές, πόσες εκδηλώσεις. Πόσες φορές θα είχε ζητηθεί το κεφάλι της υπουργού Πολιτισμού, πόσες φορές θα είχε ζητηθεί η παραίτηση της κυβέρνησης. Όλα για να δεχθεί καίριο πλήγμα η κυβέρνηση, όλα στον βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας, όλα για την καρέκλα.
Στη Γαλλία δεν ασχολήθηκε κανένας με την κυβέρνηση, δεν ζήτησε κανένας ευθύνες, ούτε αστικές ούτε πολιτικές, αντίθετα, έσπευσαν να δηλώσουν όλοι συμμετοχή στην προσπάθεια να βρεθούν τα κλεμμένα και να ενισχυθούν τα μέτρα φύλαξης, για να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο όχι μόνο στο Λούβρο αλλά και σε όλα τα μουσεία της Γαλλίας.
Άραγε, οι Γάλλοι δεν σέβονται τους θησαυρούς τους, δεν τους νοιάζει που δεν λειτούργησαν τα συστήματα ασφαλείας του κορυφαίου Μουσείου τους;
Γιατί, τότε, δεν έκαναν πορεία στα Ηλύσια Πεδία, γιατί δεν απέκλεισαν την Αψίδα του Θριάμβου, γιατί δεν πολιόρκησαν τις γέφυρες του Σηκουάνα;
Απλώς, οι Γάλλοι δεν στέκονται σε ένα γεγονός για να… ρίξουν την κυβέρνηση. Αξιοποιούν το γεγονός για να μην επαναληφθεί, συζητούν, σχεδιάζουν, μελετούν τι πρέπει να γίνει, για να μην ξαναπάθουν τα ίδια. Δεν αναλώνονται σε συνεδριάσεις και ατέρμονες συζητήσεις για να ψάξουν πολιτικές ευθύνες και… ψύλλους στα άχυρα. Γι’ αυτούς μετράει η ουσία και όχι οι εντυπώσεις. Αλλά και η στόχευση. Στοχεύουν στη διόρθωση του προβλήματος, στη λύση του, ενώ εδώ αναλωνόμαστε στον καταλογισμό ευθυνών και στην απόδοσή τους. Γι’ αυτό εδώ οι τραγωδίες επαναλαμβάνονται. Γιατί κανένας δεν ασχολείται με τα αίτια που τις προκάλεσαν, για να αντιμετωπιστούν και να μην ξαναγίνουν. Όλα αντιμετωπίζονται επιδερμικά και στο πόδι. Αλλά είπαμε, άλλοι οι στόχοι των Γάλλων και άλλοι των Ελλήνων. Οι συνέπειες μόνο είναι όμοιες. Και οδυνηρές. Και όσο δεν αλλάζουμε ρότα θα παραμένουν έτσι…
