Τα ίδια αιτήματα παραμένουν άλυτα, 33 χρόνια μετά
Δεν θα κουραστούμε να θυμίζουμε, κάθε τέτοια εποχή, την πολιτική των έξι όρων που υιοθέτησε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στις 14 Ιουλίου 1993 έναντι της Αλβανίας, τονίζοντας ότι «η Ελληνική Κυβέρνηση δεν θα δεχθεί να ισχύσουν για την Ελληνική Μειονότητα που ζει στην Αλβανία άλλα μέτρα από εκείνα που θα ισχύσουν για τις αλβανικές κοινότητες εκτός Αλβανίας».
Και θα μεταφέρουμε δύο από τους έξι όρους που είχαν τεθεί:
«Η αλβανική κυβέρνηση θα πρέπει να επιτρέψει την ελεύθερη ανάπτυξη και λειτουργία πολιτικών, εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και κοινοτικών οργανώσεων της Ελληνικής Μειονότητας και να επιστρέψει όλα τα περιουσιακά στοιχεία των ελληνικών κοινοτήτων που κατασχέθηκαν από την προηγούμενη κομμουνιστική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων και των σχολείων, βιβλιοθηκών και πνευματικών κέντρων. Η αλβανική κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει τη δυνατότητα στις οικογένειες που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στη Βόρεια Ήπειρο από το 1944 και μετά να επιστρέψουν σε αυτά και να στηρίξει τις αξιώσεις που θα προβάλλουν για επιστροφή των περιουσιών τους και την επανεγκατάστασή τους στις κοινότητες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν».
Δυστυχώς, και ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός υπέκυψε στη «γοητεία» των Αλβανών και οι όροι σταδιακά ξεχάστηκαν. Βλέπουμε σήμερα, 33 χρόνια μετά, τα ίδια αιτήματα, σε ό,τι αφορά τη θέση της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και το περιουσιακό ζήτημα, να παραμένουν άλυτα.
Διαβάστε τα άρθρα της στήλης “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εξωφρενικών” ΕΔΩ
Φωτό: Ψηφιακή απεικόνιση/PARON.gr
