Με βαριά καρδιά γράφεται η στήλη… Πάνω από την Ελλάδα το σύννεφο της απόγνωσης και τα γιατί αμέτρητα και χωρίς απαντήσεις…
Τα θύματα χωρίς τελειωμό μέχρι την ώρα που γράφεται η στήλη…
Οι αγνοούμενοι αρκετοί, χωρίς να υπάρχει από επίσημη πλευρά συγκεκριμένος αριθμός, με τους συγγενείς να ψάχνουν στα χαλάσματα, διατηρώντας μέχρι τελευταία στιγμή την ελπίδα για ένα θαύμα…
Μέχρι τότε ο πόνος βουβός…
Κάθε στιγμή μια ανθρώπινη ιστορία που συγκλονίζει… και από τους διασωθέντες και για την κατάσταση που βρέθηκαν τα θύματα…
Οικογένειες πέρασαν σφιχταγκαλιασμένες την αγωνία της φωτιάς και του θανάτου.
Θα περάσουν μέρες για να μάθουμε πόσα και ποια είναι τα θύματα… Μέχρι τότε, τα σπαθιά στα θηκάρια…
Η ώρα του απολογισμού και ελπίζουμε και της απόδοσης των ευθυνών θα ακολουθήσει…
