Πόσοι αφελείς υπάρχουν; Η απάτη ως καθρέφτης της κοινωνίας μας
Η έξαρση των εγκληματικών ενεργειών από επιτήδειους που εκμεταλλεύονται την ευπιστία των πολιτών δεν αποτελεί απλώς ένα ζήτημα αστυνομικής φύσης. Αντιθέτως, η ευκολία με την οποία οι συμπολίτες μας πέφτουν θύματα αυτών των απατών, εγείρει καίρια ερωτήματα για την κριτική ικανότητα της σύγχρονης κοινωνίας και τη λειτουργία της Δημοκρατίας μας σε εποχές κρίσης. Πόσοι αφελείς υπάρχουν;
Διαβάζουμε ότι τελευταία πολλαπλασιάζονται οι κάθε είδους απάτες που γίνονται από συμμορίες που εμφανίζονται ως υπάλληλοι της ΔΕΗ, ως λογιστές κ.λπ. και ζητάνε από τον κόσμο πληροφορίες για τα χρυσαφικά που έχει, για τις καταθέσεις του και γενικά για οτιδήποτε πολύτιμο διαθέτει, και, αφού μαθαίνουν τι έχει ο καθένας, με διάφορους τρόπους του τα παίρνουν. Είτε επειδή πρέπει δήθεν να τακτοποιήσει κάποιες εκκρεμότητες της εφορίας, είτε επειδή τα χρυσαφικά… επηρεάζουν το ρεύμα, και γι’ αυτό πρέπει να βγουν από το σπίτι, είτε για οποιονδήποτε άλλον λόγο σκαρφίζονται., γράφαμε λοιπόν στο φύλλο της Κυριακής.
Η απορία εν προκειμένω είναι πώς γίνεται και πείθονται σοβαροί άνθρωποι, νοικοκύρηδες από κάτι τέτοιους απατεώνες. Πόσοι αφελείς, αγαθοί και ευκολόπιστοι άνθρωποι υπάρχουν στην κοινωνία μας, που είναι έτοιμοι να αποκαλύψουν στον πρώτο τυχόντα κρίσιμα μυστικά που αφορούν την περιουσία τους;
Γιατί φαίνεται πως υπάρχουν πολλοί, και αυτό είναι επικίνδυνο για την κοινωνία μας αλλά και για την επιβίωσή μας. Γιατί αν υπάρχουν τόσοι αφελείς και ευκολόπιστοι, δεν μιλάμε για λαό, για κοινωνία, αλλά για κοπάδι που άγεται και φέρεται ανάλογα με τις επιθυμίες του βοσκού. Που δεν έχει άποψη ούτε γνώμη και γίνεται εύκολα έρμαιο στα χέρια κάθε επιτήδειου.
Γιατί οι άνθρωποι αυτοί ψηφίζουν και η ψήφος τους έχει την ίδια δύναμη και την ίδια σημασία με τη δική μας. Κατά συνέπεια, επηρεάζουν και τη δική μας τύχη, συνεισφέρουν στη διαμόρφωση πολιτικών που αφορούν και μας, καθορίζουν το μέλλον των παιδιών μας.
Δεν είναι, λοιπόν, για γέλια αυτές οι ιστορίες αλλά για βαθύ προβληματισμό. Γιατί αποκαλύπτουν πόσο εύκολα ένας επιτήδειος πολιτικάντης μπορεί να αποκτήσει εκλογική δύναμη και να διαμορφώσει καταστάσεις και πόσο ευάλωτη είναι η δημοκρατία μας από κάτι τέτοια φαινόμενα.
Δεν πρέπει να προκαλεί γέλια και ειρωνείες αυτή η κατάσταση, λοιπόν, αλλά προβληματισμό και ανησυχία. Γιατί αυτό δεν συμβαίνει μόνο στη χώρα μας αλλά και σε άλλες, πολύ μεγαλύτερες, γι’ αυτό και η ανθρωπότητα βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Για να επιβεβαιωθεί ίσως το ρητό: Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι.
