Οκτώ χρόνια βουλιαγμένα τα μυστικά του «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ» – Ποιοι κρύβουν την αλήθεια και γιατί;
–Επιχειρηματικά ή πολιτικά είναι τα συμφέροντα που αποπροσανατολίζουν τον κόσμο και επιβάλλουν τη συσκότιση;
Πριν από τέσσερις μέρες συμπληρώθηκαν οκτώ ολόκληρα χρόνια από το ναυάγιο του πλοίου «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ», ανοιχτά της Ψυττάλειας, αλλά τα ερωτήματα που προκλήθηκαν εξαιτίας του γεγονότος αυτού παραμένουν αναπάντητα.
Έγινε σε πρώτο βαθμό η δίκη των κατηγορουμένων ως εμπνευστών και αυτουργών του ναυαγίου, καταδικάστηκαν οι κατηγορηθέντες, αλλά απαντήσεις δεν δόθηκαν.
Ο κόσμος ψάχνει την αλήθεια για τα Τέμπη, για τις πυρκαγιές, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά τις άλλες αλήθειες, που έχουν να κάνουν με μεγάλα συμφέροντα, ξεχνά να τις αναζητήσει. Και οι αλήθειες, οι πολλές αλήθειες, που κρύβονται επιμελώς για αλλά θέματα, που μπορεί να μην έχουν θύματα, αλλά κατευθύνονται από μεγάλα συμφέροντα, που ενίοτε έχουν και απολήξεις στην πολιτική, παραμένουν στο σκοτάδι.
Τα πελώρια ερωτηματικά που προκάλεσε το ναυάγιο του «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ» παραμένουν, οι απορίες υφίστανται, οι υποθέσεις δίνουν και παίρνουν, αλλά η αλήθεια κρύβεται επιμελώς. Από ποιους, άραγε, και για ποιους λόγους, θα το μάθουμε ποτέ;
Εδώ είναι το ζήτημα. Γιατί ούτε το δικαστήριο αναζήτησε την αλήθεια ούτε έψαξε κάποιος να βρει ποιοι δεν θέλουν να βγουν όλα στο φως.
Κατ’ αρχάς, υπήρχαν δύο πορίσματα και τέσσερις πραγματογνωμοσύνες, αλλά το δικαστήριο ασχολήθηκε μόνο με το πόρισμα του Ανώτατου Συμβουλίου Ναυτικών Ατυχημάτων, που μιλούσε για σκοπούμενη βύθιση του πλοίου, και αγνόησε όλα τα άλλα. Ούτε το πόρισμα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, που έλεγε ξεκάθαρα ότι υπήρξε δολιοφθορά, αφού έγινε έκρηξη, ελήφθη υπ’ όψιν, ούτε το πόρισμα του Πειθαρχικού Συμβουλίου ΕΝ, που δέχεται την άποψη του Πολυτεχνείου, ούτε οι καταθέσεις πραγματογνωμόνων, που υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα παραπέμπουν σε έκρηξη, ούτε και η απόφαση της Ελληνικής Υπηρεσίας Διερεύνησης Ναυτικών Ατυχημάτων (ΕΛΥΔΝΑ), που είναι όργανο της ΕΕ και αποφάνθηκε ότι δεν πρόκειται για ατύχημα αλλά για δολιοφθορά, που δεν συνδέεται με τις λειτουργίες του πλοίου.
Δέχθηκε τη δολιοφθορά το δικαστήριο, αλλά απέρριψε την έκρηξη. Και δέχθηκε ότι τη δολιοφθορά την έκαναν οι κατηγορούμενοι ναυτικοί, κατόπιν εντολής του πλοιοκτήτη. Και καταδίκασε τον πλοιοκτήτη σε βαριά ποινή, αλλά απάλλαξε τους ναυτικούς. Τι σημαίνει αυτό;
Ο εντολέας είναι ένοχος και οι εκτελεστές αθώοι; Κάπου δεν κολλάει αυτό…
Πάμε, όμως, και παρακάτω. Μαζί με τον πλοιοκτήτη καταδικάστηκε και ο υπεύθυνος της εταιρείας που ανέλαβε την αντιρρυπαντική εκστρατεία από τη διαρροή του πετρελαίου. Δηλαδή, τις εργασίες απορρύπανσης θάλασσας και ακτών. Και ενοχοποιήθηκε ο πλοιοκτήτης επειδή κάλεσε τη συγκεκριμένη εταιρεία για να αναλάβει το έργο και όχι κάποια άλλη, γιατί θεωρήθηκε πως ήταν προσυνεννοημένοι να βυθίσει ο ένας το πλοίο και να δώσει τη δουλειά στον άλλο, για να μοιραστούν προφανώς τα χρήματα των εργασιών απορρύπανσης.
Δηλαδή, ο πλοιοκτήτης θα έχανε ένα πλοίο που δεν ήταν ασφαλισμένο, δηλαδή δεν θα έπαιρνε αποζημίωση, θα έχανε το φορτίο του πετρελαίου, το οποίο είχε πληρώσει, αναμένοντας να το πουλήσει τις επόμενες μέρες, για να μοιραστεί τα χρήματα της απορρύπανσης με τον υπεύθυνο της εταιρείας που θα την έκανε, αν του τα έδινε και όταν τα έπαιρνε. Μπορεί να φαίνεται αφελής ο συλλογισμός, αλλά αφού τον δέχθηκε το δικαστήριο δεν μπορούμε να τον αμφισβητήσουμε. Μπορούμε να πούμε, όμως, ότι με τη λογική αυτή δεν πρόκειται να έρθουν ποτέ στο φως τα πραγματικά γεγονότα που οδήγησαν στο ναυάγιο. Γιατί, με τη λογική της απόφασης, αν είχε καλέσει άλλη εταιρεία αντιρρύπανσης ο πλοιοκτήτης, δεν θα ήταν καν κατηγορούμενος.
Τελικά, όλη η ιστορία έγινε επειδή το έργο της απορρύπανσης ανέλαβε η συγκεκριμένη εταιρεία και όχι κάποια άλλη;
Όλα τα άλλα πορίσματα, οι πραγματογνωμοσύνες, οι εκτιμήσεις δεν ελήφθησαν υπ’ όψιν. Όλη η φασαρία έγινε για τη ρύπανση. Για το βαπόρι που βούλιαξε, για τους λόγους που έπρεπε ίσως να βουλιάξει, για τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για να βουλιάξει δεν ασχολήθηκε κανείς. Σαν να ήταν όλα στοχευμένα στο έργο της απορρύπανσης.
Έτσι, όμως, αποπροσανατολίζεται η υπόθεση και η αλήθεια μένει βουλιαγμένη μαζί με το πλοίο. Ποιους, άραγε, εξυπηρετεί αυτό; Ποιοι το επιδιώκουν;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που εδώ και οκτώ χρόνια ζητούν απάντηση, αλλά δεν τη δίνει κανένας. Και όπως φαίνεται, δεν υπάρχει διάθεση να δοθεί. Γιατί όμως;
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Φωτο: EUROKINISSI
