Κ. Νοτοπούλου στο «Π»: Εθνική Στρατηγική Στέγασης: Ανακύκλωση αδιεξόδων και συμφέροντα real estate
–Μια προοδευτική διακυβέρνηση με επίκεντρο τον άνθρωπο είναι η μόνη απάντηση στην κοινωνική κρίση
Της
ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΝΟΤΟΠΟΥΛΟΥ
Βουλευτού ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Α’ Θεσσαλονίκης
Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, και ενώ η στεγαστική κρίση λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις, αποκτώντας χαρακτηριστικά κοινωνικής κρίσης, η κυβέρνηση θέτει σε δημόσια διαβούλευση την Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική. Στην πραγματικότητα, μια κατά παραγγελία στρατηγική, η εκπόνηση της οποίας ανατέθηκε σε ιδιωτική εταιρεία συμβούλων –πάγια πρακτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που απαξιώνει συστηματικά τα έμπειρα στελέχη της δημόσιας διοίκησης– έναντι 543.000 ευρώ.
Παρά το επικοινωνιακό περιτύλιγμα περί ολοκληρωμένου πλέγματος μέτρων, το κείμενο στερείται ουσίας, αφού ανακυκλώνει ήδη θεσμοθετημένα μέτρα και εισηγείται μόλις 14 νέα. Η κυβέρνηση της ΝΔ επιμένει στην ίδια, αδιέξοδη πολιτική, που αντιμετωπίζει την κατοικία όχι ως κοινωνικό αγαθό αλλά ως πηγή κερδοφορίας για λίγους.
Τα προγράμματα-ορόσημα, όπως τα χαρακτηρίζει το κείμενο της Εθνικής Στρατηγικής, έχουν αποτύχει εκ του αποτελέσματος.
Το πολυδιαφημισμένο «Σπίτι Μου» εγκλωβίζει τους νέους σε πολυετείς δανειακές συμβάσεις, με σκληρούς τραπεζικούς όρους, για την αγορά παλαιών κατοικιών (μέση ηλικία 44 έτη στο «Σπίτι Μου ΙΙ»), τροφοδοτώντας την αύξηση των τιμών. Από το «Σπίτι Μου Ι» εκταμιεύτηκαν 7.812 δάνεια, έναντι στόχου 10.000, ενώ από το «Σπίτι Μου ΙΙ» εκταμιεύτηκαν 11.000 δάνεια, έναντι στόχου 20.000 ωφελούμενων.
Την ίδια ώρα, η Κοινωνική Αντιπαροχή παραδίδει την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου σε εργολάβους, με ληστρικούς όρους: Για κάθε δέκα κατοικίες που ανεγείρονται, μόνο οι τρεις παραμένουν στο Δημόσιο. Οι υπόλοιπες επτά μεταβιβάζονται στον εργολάβο για ελεύθερη εκμετάλλευση. Επιπλέον, η κυβέρνηση αρνείται να ορίσει το κοινωνικό μίσθωμα. Όσο για την επιστροφή ενοικίου, αυτή αποτελεί απόλυτη κοροϊδία, αφού απέδωσε μόλις 19 ευρώ τον μήνα ανά νοικοκυριό, όταν το μέσο ενοίκιο αγγίζει τα 450 – 650 ευρώ.
Ακόμη και τα ελάχιστα νέα μέτρα εισάγονται με τρόπο τέτοιο, που ακυρώνεται κάθε θετική προοπτική τους. Η Εθνική Στρατηγική αναγνωρίζει το κενό που δημιούργησε η κατάργηση του ΟΕΚ και γι’ αυτό προτείνει τη σύσταση Ενιαίου Φορέα Στεγαστικής Πολιτικής, περιορίζοντάς τον, όμως, σε διοικητικό / εποπτικό ρόλο, στερώντας του έτσι τη δυνατότητα να κατασκευάζει και να διαχειρίζεται κοινωνικές κατοικίες με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους, όπως στο παρελθόν.
Παράλληλα, αν και το κείμενο συνδέει τον εθνικό δείκτη τιμών με τον καθορισμό ανώτατων ορίων μισθώματος, πηγές του υπουργείου έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν στα ΜΜΕ πως «δεν εξετάζεται πλαφόν». Αναμένουμε την επίσημη τοποθέτηση της υπουργού.
Η στεγαστική κρίση δεν αντιμετωπίζεται με μέτρα νεοφιλελεύθερης λογικής. Απαιτείται μια προοδευτική πολιτική, με επίκεντρο τη δημιουργία επαρκούς αποθέματος κοινωνικής κατοικίας από έναν δημόσιο οργανισμό. Χρειάζεται θεσμοθέτηση πλαφόν στις αυξήσεις των ενοικίων, θέσπιση κοινωνικού μισθώματος στο 20% του διαθέσιμου εισοδήματος του ωφελούμενου και στο 50% των ενοικίων της αγοράς. Απαιτείται αύξηση του επιδόματος στέγασης, επαναφορά της δικαστικής προστασίας της πρώτης κατοικίας, με υποχρεωτική τη ρύθμιση για τους πιστωτές και τη ρύθμιση των δόσεων με βάση τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης.
Αυτά είναι μέτρα που η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ ούτε τολμά ούτε θέλει να πάρει.
Γι’ αυτό και η πολιτική και κυβερνητική αλλαγή είναι σήμερα πιο αναγκαία από ποτέ. Έχουμε ανάγκη από μια προοδευτική κυβέρνηση, που θα βάλει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του πάνω από τα κέρδη των αγορών. Μια κυβέρνηση που θα απαντήσει στην ανασφάλεια των πολιτών με δικαιοσύνη, κάνοντας το δικαίωμα σε αξιοπρεπή κατοικία πραγματικότητα για όλους.
